Przedawkowanie leku Teriflunomide MSN, 14 mg

Teriflunomid jest substancją czynną stosowaną w leczeniu stwardnienia rozsianego (SM), dostępną w postaci niebieskich, pięciokątnych tabletek powlekanych zawierających 14 mg substancji aktywnej. Przedawkowanie tego leku wymaga szczególnej uwagi i odpowiedniego postępowania medycznego.¹

Informacje o przedawkowaniu

Obecnie w literaturze medycznej brakuje danych dotyczących przedawkowania lub zatrucia teriflunomidem u ludzi. Należy jednak zauważyć, że w ramach badań klinicznych teriflunomid w dawce 70 mg na dobę (pięciokrotnie wyższej niż dawka terapeutyczna) był podawany zdrowym uczestnikom przez okres do 14 dni. Obserwowane w tych przypadkach działania niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa teriflunomidu stosowanego u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.²

Objawy przedawkowania

Ze względu na brak udokumentowanych przypadków klinicznych przedawkowania teriflunomidu, nie istnieje konkretny, charakterystyczny zespół objawów związanych z przedawkowaniem tego leku. Można jednak założyć, że objawy mogą stanowić nasilenie znanych działań niepożądanych obserwowanych podczas normalnego stosowania leczniczego.³

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku istotnego przedawkowania lub wystąpienia objawów toksyczności po przyjęciu teriflunomidu, kluczowe znaczenie ma wdrożenie procedury przyspieszenia eliminacji leku z organizmu. Zalecane są dwie metody postępowania:⁴

Zastosowanie cholestyraminy

Podstawową metodą eliminacji teriflunomidu z organizmu jest podanie cholestyraminy. Zalecana procedura eliminacji obejmuje:⁵

• Dawka podstawowa: 8 g cholestyraminy trzy razy na dobę przez 11 dni
• Dawka alternatywna (w przypadku złej tolerancji dawki podstawowej): 4 g cholestyraminy trzy razy na dobę przez 11 dni

Zastosowanie węgla aktywowanego

Alternatywną metodą, stosowaną w sytuacji braku dostępności cholestyraminy, jest podanie węgla aktywowanego. Zalecany schemat to:⁶

• 50 g węgla aktywowanego dwa razy na dobę przez 11 dni

Dodatkowe zalecenia

Warto zaznaczyć, że w przypadku problemów z tolerancją wyżej wymienionych metod eliminacji, podawanie cholestyraminy lub węgla aktywowanego nie musi odbywać się w dni następujące bezpośrednio po sobie. Oznacza to, że terapię można prowadzić z przerwami, jeśli jest to konieczne ze względu na tolerancję pacjenta.⁷

Ważne jest, aby monitorować stan pacjenta podczas procedury eliminacji leku z organizmu oraz dostosować postępowanie do indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji stosowanych metod.