Interakcje leku
Propranolol WZF 1 mg/ml

Propranolol WZF (1 mg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu nasilenia, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dyzopiramid) oraz glikozydami naparstnicy, które mogą prowadzić do nasilenia działania proarytmicznego i wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwiększając ryzyko bloku AV. Antagoniści wapnia o działaniu inotropowym ujemnym (werapamil, diltiazem) mogą wywołać ciężkie niedociśnienie, bradykardię i niewydolność serca, dlatego dożylne jednoczesne podanie jest przeciwwskazane, a odstęp czasowy między terapiami powinien wynosić co najmniej 48 godzin. Dihydropirydynowe pochodne antagonistów wapnia (np. nifedypina) zwiększają ryzyko niedociśnienia tętniczego i mogą ujawniać objawy niewydolności serca. Propranolol osłabia działanie leków adrenomimetycznych (np. adrenaliny), co może skutkować skurczem naczyń, nadciśnieniem i bradykardią, zwłaszcza przy podaniu parenteralnym. Współstosowanie z klonidyną wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nadciśnienia z odbicia podczas odstawiania, zalecając najpierw odstawienie propranololu. Propranolol nasila działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, co może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii. Podczas znieczulenia ogólnego u pacjentów leczonych propranololem należy unikać środków o silnym działaniu inotropowym ujemnym, aby zapobiec niedociśnieniu i bradykardii.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Propranolol WZF (1 mg/ml) jako preparat zawierający propranololu chlorowodorek wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami. Interakcje te mogą mieć różne nasilenie i konsekwencje kliniczne, dlatego ich znajomość jest kluczowa dla bezpiecznej farmakoterapii.1

Interakcje z lekami stosowanymi w chorobach układu krążenia

Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid) wymagają ostrożnego stosowania w połączeniu z propranololem ze względu na możliwość nasilenia działania proarytmicznego.2

Glikozydy naparstnicy w połączeniu z propranololem mogą prowadzić do wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co zwiększa ryzyko wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego.3

Antagoniści wapnia o działaniu inotropowym ujemnym (werapamil, diltiazem) mogą nasilać działanie propranololu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością lewej komory i/lub zaburzeniami przewodzenia. Efektem może być ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia i niewydolność serca. Z tego powodu nie należy podawać dożylnie jednocześnie propranololu i antagonistów wapnia.4

Ważne jest również zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego przy zmianie terapii – nie podawać dożylnie propranololu w ciągu 48 godzin po odstawieniu antagonistów wapnia i odwrotnie.5

Antagoniści wapnia pochodne dihydropirydyny (np. nifedypina) zwiększają ryzyko niedociśnienia tętniczego, a u osób z bezobjawową niewydolnością serca mogą prowadzić do ujawnienia się objawów niewydolności.6

Interakcje z lekami działającymi na układ współczulny

Leki adrenomimetyczne (np. adrenalina) stosowane jednocześnie z propranololem mogą prowadzić do osłabienia działania beta-adrenolityku. Szczególna ostrożność wymagana jest przy parenteralnym podawaniu adrenaliny pacjentom przyjmującym propranolol, gdyż odnotowano rzadkie przypadki skurczu naczyń, nadciśnienia tętniczego i bradykardii.7

Przy jednoczesnym stosowaniu klonidyny i propranololu, ten ostatni może nasilać tzw. nadciśnienie z odbicia podczas odstawiania klonidyny. Jeżeli planowane jest odstawienie leczenia skojarzonego, należy najpierw odstawić propranolol (kilka dni przed odstawieniem klonidyny). W przypadku zastępowania klonidyny propranololem, należy wprowadzić propranolol do leczenia kilka dni po odstawieniu klonidyny.8

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Jednoczesne stosowanie propranololu z lekami przeciwcukrzycowymi wymaga zachowania szczególnej ostrożności, ponieważ propranolol może nasilać ich działanie hipoglikemizujące, co może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii.9

Interakcje anestezjologiczne

Podczas znieczulenia ogólnego u pacjentów przyjmujących propranolol zaleca się ostrożność. Środki znieczulające podawane jednocześnie z propranololem mogą osłabić odruchową tachykardię i zwiększyć ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Preferowane są środki znieczulające o najsłabszych właściwościach inotropowych ujemnych. Należy unikać stosowania leków znieczulających powodujących depresję mięśnia sercowego.10

Interakcje z lekami wpływającymi na metabolizm propranololu

Liczne leki mogą wpływać na metabolizm propranololu poprzez oddziaływanie na układ enzymatyczny wątroby:

  • Cymetydyna lub hydralazyna – mogą zwiększać stężenie propranololu w osoczu11
  • Lidokaina podawana dożylnie – propranolol może zwiększać jej stężenie w osoczu o około 30%, co nie jest zalecane12
  • Leki hamujące syntetazę prostaglandyn (np. ibuprofen, indometacyna) – mogą osłabiać działanie hipotensyjne propranololu13
  • Chloropromazyna – może zwiększać stężenie obu substancji w osoczu, nasilając działanie przeciwpsychotyczne chloropromazyny i działanie propranololu (ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego)14

Badania farmakokinetyczne wykazały, że następujące leki mogą wchodzić w interakcje z propranololem poprzez wpływ na układ enzymatyczny wątroby: chinidyna, propafenon, ryfampicyna, teofilina, warfaryna, acenokumarol, tiorydazyna, oraz antagoniści wapnia pochodne dihydropirydyny (nifedypina, nisoldypina, nikardypina, izradypina, lacydypina). Zaleca się dostosowanie dawek tych leków zgodnie z postępowaniem klinicznym.15

Inne istotne interakcje

Ergotamina, dihydroergotamina lub leki o podobnej budowie chemicznej stosowane jednocześnie z propranololem mogą prowadzić do skurczu naczyń krwionośnych, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności.16

Alkohol może zmniejszać stężenie propranololu w osoczu, co potencjalnie osłabia jego działanie terapeutyczne.17

Interakcje propranololu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii propranololem może prowadzić do zmniejszenia stężenia propranololu w osoczu, co w konsekwencji osłabia jego działanie terapeutyczne.18

Mechanizm tej interakcji polega na wpływie alkoholu na metabolizm wątrobowy propranololu. Alkohol może nasilać procesy metaboliczne w wątrobie, co prowadzi do szybszej eliminacji propranololu z organizmu. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu krążenia, ponieważ może skutkować utratą kontroli nad ciśnieniem tętniczym czy zaburzeniami rytmu serca.

Dodatkowo należy pamiętać, że zarówno propranolol, jak i alkohol mogą wywoływać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do nasilenia objawów sedacji, senności czy zaburzeń psychomotorycznych. Może to stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

Zaleca się całkowitą abstynencję alkoholową podczas terapii propranololem, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Tabela interakcji lekowych

Grupa leków/substancja Opis interakcji Poziom ważności interakcji
Leki przeciwcukrzycowe Nasilenie działania hipoglikemizującego, ryzyko ciężkiej hipoglikemii Wysoki
Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid) Ryzyko nasilenia działania proarytmicznego Wysoki
Glikozydy naparstnicy Wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ryzyko bloku AV Wysoki
Antagoniści wapnia (werapamil, diltiazem) Nasilenie działania inotropowego ujemnego, ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bradykardii i niewydolności serca Wysoki – przeciwwskazane jednoczesne podanie dożylne
Antagoniści wapnia pochodne dihydropirydyny (nifedypina, nisoldypina, nikardypina) Zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego, możliwość ujawnienia niewydolności serca Wysoki
Adrenalina i inne leki adrenomimetyczne Osłabienie działania propranololu, ryzyko skurczu naczyń, nadciśnienia i bradykardii Wysoki
Lidokaina (podawana dożylnie) Zwiększenie stężenia lidokainy w osoczu (o około 30%) Wysoki – niezalecane
Klonidyna Ryzyko nasilenia nadciśnienia z odbicia przy odstawianiu klonidyny Wysoki
Ergotamina, dihydroergotamina Ryzyko skurczu naczyń krwionośnych Wysoki
NLPZ (ibuprofen, indometacyna) Osłabienie działania hipotensyjnego propranololu Średni
Cymetydyna, hydralazyna Zwiększenie stężenia propranololu w osoczu Średni
Chloropromazyna Zwiększenie stężenia obu substancji w osoczu, nasilenie działania przeciwpsychotycznego i hipotensyjnego Średni
Środki znieczulające Osłabienie odruchowej tachykardii, zwiększenie ryzyka niedociśnienia Wysoki
Chinidyna, propafenon, ryfampicyna, teofilina Wpływ na metabolizm wątrobowy propranololu Średni
Warfaryna, acenokumarol Możliwa zmiana działania przeciwzakrzepowego Średni
Alkohol Zmniejszenie stężenia propranololu w osoczu, osłabienie działania terapeutycznego Średni
  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl