zaburzenie rytmu serca
Wskazanie

Zaburzenie rytmu serca (arytmia) to nieprawidłowość w częstości, regularności lub przewodzeniu impulsów elektrycznych w sercu. Może objawiać się jako kołatanie serca, uczucie przerw w biciu serca, zawroty głowy, omdlenia, duszność czy ból w klatce piersiowej. Zaburzenia rytmu serca występują w różnych postaciach, od łagodnych i niewymagających leczenia (np. pojedyncze pobudzenia dodatkowe) do zagrażających życiu (np. migotanie komór).

W leczeniu zaburzeń rytmu serca stosuje się farmakoterapię dobraną do rodzaju arytmii. Wśród leków antyarytmicznych dostępnych w Polsce znajdują się: propafenon (Polfenon), amiodaron (Amiokordin, Opacorden), sotalol (Biosotal, Sotahexal), metoprolol (Betaloc, Metocard), bisoprolol (Concor, Bisocard), propranolol (Propranolol WZF), digoksyna (Digoxin), werapamil (Isoptin, Staveran) oraz kwalifikowane do innych grup, ale stosowane w arytmiach: ivabradin (Procoralan, Bixebra) czy ranolazyna (Ranexa).

Trudności w leczeniu zaburzeń rytmu serca wiążą się z koniecznością precyzyjnej diagnostyki rodzaju arytmii przed wdrożeniem terapii. Leki antyarytmiczne mają wąski indeks terapeutyczny – różnica między dawką skuteczną a toksyczną jest niewielka. Paradoksalnie, same leki antyarytmiczne mogą wywoływać nowe zaburzenia rytmu (działanie proarytmiczne). U pacjentów ze strukturalną chorobą serca czy niewydolnością nerek dobór odpowiedniego leku jest szczególnie trudny ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.

W przypadkach opornych na farmakoterapię lub gdy leki są przeciwwskazane, stosuje się metody inwazyjne: ablację (zniszczenie fragmentu tkanki odpowiedzialnego za arytmię), wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD) lub rozrusznika serca. Dla pacjentów z migotaniem przedsionków istotne jest również odpowiednie leczenie przeciwkrzepliwe w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym, co stanowi dodatkowe wyzwanie terapeutyczne.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl