Leki w grupie
„leki stosowane w profilaktyce migreny”

Leki stosowane w profilaktyce migreny to grupa preparatów farmakologicznych, których celem jest zmniejszenie częstotliwości, nasilenia i czasu trwania napadów migreny. Profilaktykę migreny zaleca się pacjentom, u których występują co najmniej 4 napady migreny w miesiącu, napady są długotrwałe i oporne na leczenie doraźne, lub gdy istnieją przeciwwskazania do stosowania leków przerywających napad.

Wśród głównych grup leków stosowanych w profilaktyce migreny wyróżniamy: beta-adrenolityki (propranolol, metoprolol), antagonistów kanałów wapniowych (flunaryzyna), leki przeciwpadaczkowe (topiramat, kwas walproinowy), antagonistów receptora CGRP (erenumab, galkanezumab, fremanezumab), leki przeciwdepresyjne (amitryptylina) oraz toksyna botulinowa typu A.

Beta-adrenolityki są lekami pierwszego wyboru w profilaktyce migreny. Najlepiej udokumentowaną skuteczność mają propranolol (Propranolol WZF) i metoprolol (Metocard, Betaloc ZOK). Działają poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych, co prowadzi do zmniejszenia aktywności układu współczulnego i normalizacji napięcia naczyń mózgowych.

Antagoniści kanałów wapniowych, szczególnie flunaryzyna (Flunarizine), blokują napływ jonów wapnia do komórek, co zapobiega skurczom naczyń krwionośnych oraz zmniejsza nadpobudliwość neuronalną. Są skuteczne zwłaszcza u pacjentów z migreną z aurą.

Leki przeciwpadaczkowe jak topiramat (Topamax, Epitoram) i kwas walproinowy (Depakine Chrono, Convulex) działają poprzez stabilizację błon komórkowych neuronów oraz modulację przekaźnictwa neuroprzekaźników, co zmniejsza nadpobudliwość korową i hamuje powstawanie zjawiska rozszerzającej się depresji korowej.

Najnowszą grupą leków profilaktycznych są przeciwciała monoklonalne skierowane przeciwko peptydowi związanemu z genem kalcytoniny (CGRP) lub jego receptorowi – erenumab (Aimovig), galkanezumab (Emgality) i fremanezumab (Ajovy). Blokują one mechanizmy neurogenne zaangażowane w patofizjologię migreny, wykazując wysoką skuteczność przy niskim profilu działań niepożądanych.

Wśród trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych najczęściej stosowana jest amitryptylina (Amitriptylinum VP), która poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny wpływa na modulację bólu w ośrodkowym układzie nerwowym.

Toksyna botulinowa typu A (Botox) jest rekomendowana w profilaktyce migreny przewlekłej. Hamuje ona uwalnianie neuroprzekaźników bólowych z zakończeń nerwowych, zmniejszając nadpobudliwość dróg bólowych.

Największą zaletą stosowania leków profilaktycznych jest znaczące zmniejszenie częstości i nasilenia napadów migreny, co przekłada się na poprawę jakości życia pacjentów oraz zmniejszenie zużycia leków doraźnych, co z kolei ogranicza ryzyko rozwoju polekowego bólu głowy.

Do największych niebezpieczeństw stosowania tych leków należą działania niepożądane charakterystyczne dla poszczególnych grup. Beta-adrenolityki mogą powodować bradykardię, hipotensję i zaburzenia snu; leki przeciwpadaczkowe – zaburzenia poznawcze, parestezje i utratę masy ciała; antagoniści kanałów wapniowych – senność i przyrost masy ciała; leki przeciwdepresyjne – suchość w ustach, zaparcia i senność. Ponadto część leków przeciwmigrenowych ma działanie teratogenne (np. kwas walproinowy), co ogranicza ich stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym.

Lista leków w tej grupie

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl