drętwienie kończyn
Wskazanie

Drętwienie kończyn (parestezje) to zaburzenie czucia, które objawia się nieprzyjemnym uczuciem mrowienia, kłucia czy „cierpnięcia” rąk lub nóg. Może występować jednostronnie lub obustronnie, czasowo lub przewlekle. Najczęstsze przyczyny drętwienia kończyn to: ucisk na nerwy obwodowe, choroby neurologiczne (m.in. stwardnienie rozsiane, udar mózgu), neuropatie (cukrzycowa, alkoholowa), zespoły uciskowe (np. zespół cieśni nadgarstka), niedobory witamin z grupy B oraz zaburzenia elektrolitowe.

W leczeniu drętwienia kończyn kluczowe jest ustalenie przyczyny dolegliwości. W przypadku neuropatii cukrzycowej stosuje się leki przeciwbólowe (Paracetamol, Ketonal), leki przeciwpadaczkowe (Pregabalina – Lyrica, Gabapentyna – Neurontin, Gabapentin Teva), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (Amitryptylina – Amitriptylinum VP) oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (Duloksetyna – Cymbalta, Dulsevia). Przy zespołach uciskowych pomocne są miejscowe iniekcje kortykosteroidów (Diprophos, Depo-Medrol) oraz fizjoterapia.

W przypadku niedoborów witaminowych zaleca się suplementację preparatami witamin z grupy B (Milgamma, Neuronat, Neurovit). Przy drętwienia związanych z zaburzeniami krążenia stosuje się leki poprawiające mikrokrążenie (Trental, Vinpocetine). W cięższych przypadkach, zwłaszcza przy zespołach uciskowych, może być konieczne leczenie operacyjne.

Największym wyzwaniem w leczeniu drętwienia kończyn jest właściwa diagnostyka przyczyny dolegliwości. Różnorodność potencjalnych czynników wywołujących drętwienie wymaga często złożonego procesu diagnostycznego, obejmującego badania obrazowe, elektrofizjologiczne i laboratoryjne. Dodatkową trudnością jest subiektywny charakter dolegliwości i zróżnicowana odpowiedź pacjentów na leczenie. W przypadku neuropatii przewlekłych, np. cukrzycowej, pełne ustąpienie objawów często nie jest możliwe, a terapia koncentruje się na łagodzeniu dolegliwości i poprawie jakości życia pacjenta.