Przedawkowanie
Propranolol WZF 1 mg/ml

Przedawkowanie propranololu, dostępnego w postaci roztworu do wstrzykiwań 1 mg/ml, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i oddechowych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca oraz skurcz oskrzeli. Mechanizmy tych objawów obejmują blokadę receptorów β-adrenergicznych w mięśniu sercowym i drogach oddechowych, co skutkuje znacznym zwolnieniem rytmu serca, zmniejszoną kurczliwością mięśnia sercowego, wazodylatacją oraz zwężeniem dróg oddechowych. Objawy te wymagają natychmiastowego rozpoznania i interwencji, aby zapobiec zagrażającym życiu powikłaniom.

Przedawkowanie propranololu

Przedawkowanie propranololu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Produkt leczniczy Propranolol WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań (1 mg/ml) zawiera substancję czynną propranololu chlorowodorek, który w nadmiernych dawkach może powodować szereg objawów zagrażających życiu. 1

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania propranololu obserwuje się szereg charakterystycznych objawów klinicznych, które wymagają natychmiastowego rozpoznania. Główne objawy przedawkowania obejmują bradykardię, niedociśnienie tętnicze, ostrą niewydolność serca oraz skurcz oskrzeli. 2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm
Bradykardia Znaczne zwolnienie rytmu serca, potencjalnie prowadzące do zaburzeń hemodynamicznych Blokada receptorów β-adrenergicznych w mięśniu sercowym
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia tętniczego mogący prowadzić do wstrząsu Zmniejszona kurczliwość mięśnia sercowego i vazodilatacja
Ostra niewydolność serca Zaburzenie funkcji pompy sercowej prowadzące do niewydolności krążenia Znaczne zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych prowadzące do duszności i hipoksji Blokada receptorów β2-adrenergicznych w drogach oddechowych

Postępowanie terapeutyczne

Leczenie przedawkowania propranololu wymaga kompleksowego podejścia i powinno być prowadzone w warunkach oddziału intensywnej terapii. Postępowanie ogólne obejmuje ścisły nadzór medyczny nad pacjentem oraz szereg działań mających na celu eliminację leku z organizmu i przeciwdziałanie objawom przedawkowania. 3

Ogólne zasady postępowania

W przypadku przedawkowania propranololu kluczowe jest podjęcie następujących działań:

  • Ścisły nadzór medyczny – pacjent wymaga stałego monitorowania parametrów życiowych
  • Leczenie na oddziale intensywnej terapii – ze względu na potencjalnie zagrażające życiu powikłania
  • Procedury eliminacji leku – w tym przeprowadzenie płukania żołądka, podanie węgla aktywowanego i środków przeczyszczających w celu zapobieżenia dalszemu wchłanianiu leku z przewodu pokarmowego
  • Leczenie przeciwwstrząsowe – podanie osocza lub płynów osoczozastępczych w celu leczenia niedociśnienia tętniczego i wstrząsu

4

Farmakoterapia bradykardii

W przypadku wystąpienia znacznej bradykardii zaleca się następujący schemat postępowania:

  1. Podanie atropiny w dawce od 1 mg do 2 mg dożylnie
  2. Następnie, jeśli zachodzi konieczność, podanie glukagonu w dawce 10 mg w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus)
  3. W razie potrzeby dawkę glukagonu można powtórzyć lub zastosować wlew dożylny w dawce od 1 mg/godz. do 10 mg/godz., obserwując odpowiedź kliniczną pacjenta

5

Postępowanie w przypadku braku odpowiedzi na glukagon

Jeśli nie uzyskano odpowiedniej poprawy po podaniu glukagonu lub lek ten nie jest dostępny, należy rozważyć zastosowanie dobutaminy:

  • Dobutaminę podaje się w ciągłym wlewie dożylnym w dawce od 2,5 µg/kg mc./min do 10 µg/kg mc./min
  • Dobutamina, ze względu na swoje działanie inotropowe dodatnie, jest skuteczna również w leczeniu niedociśnienia tętniczego i ostrej niewydolności serca towarzyszących przedawkowaniu propranololu
  • W przypadku braku odpowiedzi na standardowe dawki, należy rozważyć zwiększenie dawki dobutaminy, obserwując jednocześnie reakcję kliniczną pacjenta

6

Monitorowanie i leczenie wspomagające

Podczas leczenia przedawkowania propranololu konieczne jest stałe monitorowanie pacjenta, obejmujące:

  • Ciągłe monitorowanie czynności serca (EKG)
  • Regularne pomiary ciśnienia tętniczego
  • Ocenę funkcji oddechowej ze szczególnym uwzględnieniem skurczu oskrzeli
  • Monitoring parametrów gospodarki wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej

W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli konieczne może być również zastosowanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak selektywni agoniści receptorów β2-adrenergicznych lub teofilina, wraz z tlenoterapią. 7

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl