Dawkowanie i sposób podawania
Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml

Dawkowanie i sposób podawania leku Sugammadex AptaPharma

Lek Sugammadex AptaPharma (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) stosowany jest do znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla skutecznego odwrócenia działania środków zwiotczających w różnych sytuacjach klinicznych.¹

Personel uprawniony do podawania leku

Sugammadex może być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego bezpośrednim nadzorem. Podczas stosowania leku zaleca się wykorzystanie odpowiednich technik monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, aby kontrolować przebieg odwracania blokady.²

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Dawka sugammadeksu zależy przede wszystkim od poziomu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, która ma być zniesiona. Dawkowanie nie jest uzależnione od zastosowanego schematu znieczulenia.³

Rutynowe odwrócenie blokady

W przypadku rutynowego odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium, stosowane są następujące dawki:⁴

• 4 mg/kg masy ciała – gdy zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (PTC). W takim przypadku średni czas powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9 wynosi około 3 minuty.⁵
• 2 mg/kg masy ciała – gdy spontaniczne zniesienie bloku nastąpiło do czasu ponownego pojawienia się T2. Średni czas powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9 wynosi około 2 minuty.⁶

Należy zaznaczyć, że przy zastosowaniu zalecanych dawek dla rutynowego znoszenia blokady, średni czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 jest nieco krótszy dla blokady wywołanej rokuronium w porównaniu z blokadą wywołaną wekuronium.⁷

Natychmiastowe odwrócenie blokady

W sytuacjach wymagających natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez rokuronium zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 16 mg/kg masy ciała. Jeżeli lek podaje się w tej dawce 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie (1,2 mg/kg mc.), można oczekiwać średniego czasu powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynoszącego około 1,5 minuty.⁸

Należy podkreślić, że nie ma danych pozwalających zalecić stosowanie sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium.⁹

Ponowne podanie sugammadeksu

W wyjątkowych przypadkach nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po operacji, zaleca się podanie powtórnej dawki sugammadeksu wynoszącej 4 mg/kg masy ciała po wcześniejszym podaniu dawki początkowej 2 mg/kg lub 4 mg/kg. Po podaniu drugiej dawki sugammadeksu konieczne jest staranne monitorowanie pacjenta, aby upewnić się, że przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w pełni powróciło.¹⁰

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CrCl < 30 mL/min) – nie zaleca się stosowania sugammadeksu, w tym u pacjentów wymagających dializy. Badania z udziałem tych pacjentów nie dostarczyły wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku.<sup data-drug="Sugammadex AptaPharma" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (w tym u pacjentów, u których jest konieczna dializa (CrCl 11
• Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 mL/min) – zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek.<sup data-drug="Sugammadex AptaPharma" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i 12

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku czasy powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego są dłuższe i wynoszą średnio:

• u dorosłych (18-64 lata) – 2,2 minuty
• u osób starszych (65-74 lata) – 2,6 minuty
• u osób w podeszłym wieku (75 lat i powyżej) – 3,6 minuty

Mimo tych różnic zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak dla ogólnej populacji dorosłych.¹³

Pacjenci otyli

U pacjentów otyłych, w tym z otyłością chorobliwą (wskaźnik masy ciała BMI ≥ 40 kg/m² pc.), dawka sugammadeksu powinna być obliczana na podstawie rzeczywistej masy ciała. Należy stosować takie same zalecenia dotyczące dawkowania jak w przypadku ogólnej populacji dorosłych.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby – nie przeprowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność rozważając zastosowanie sugammadeksu u tych pacjentów, a także gdy zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia.¹⁵
• Łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności wątroby – nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki.¹⁶

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U pacjentów pediatrycznych (w wieku 2-17 lat) lek Sugammadex AptaPharma w stężeniu 100 mg/ml można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/ml, aby zwiększyć precyzję dawkowania.¹⁷

Dla rutynowego odwrócenia blokady u dzieci i młodzieży zaleca się:

• 4 mg/kg masy ciała – w celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium, jeżeli podczas jej odwrócenia osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC.¹⁸
• 2 mg/kg masy ciała – w celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy ponownym pojawieniu się T2.¹⁹

Natychmiastowe odwrócenie blokady nie było badane u dzieci i młodzieży.²⁰

Noworodki i niemowlęta

Doświadczenie dotyczące stosowania sugammadeksu u niemowląt (od 30. dnia do 2 lat) jest ograniczone, a nie ma żadnego doświadczenia dotyczącego jego stosowania u noworodków (w wieku do 30. dnia). Z tego powodu stosowanie sugammadeksu u noworodków i niemowląt nie jest zalecane do czasu uzyskania dodatkowych danych.²¹

Sposób podawania leku Sugammadex AptaPharma

Sugammadeks należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus powinien być podany szybko, w ciągu 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego. W badaniach klinicznych lek podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.²²

Szczegółowa tabela dawkowania leku Sugammadex AptaPharma