Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Sugammadeksu AptaPharma

Sugammadeks AptaPharma, jako lek stosowany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego w zakresie monitorowania pacjenta oraz potencjalnych zagrożeń związanych z jego stosowaniem. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące środków ostrożności, które należy zachować podczas terapii tym produktem leczniczym.¹

Monitorowanie czynności oddechowej w czasie znoszenia bloku

Podczas stosowania Sugammadeksu AptaPharma obowiązkowe jest utrzymanie wentylacji mechanicznej u pacjenta do momentu pełnego powrotu własnej czynności oddechowej po odwróceniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Należy pamiętać, że nawet przy całkowitym ustąpieniu blokady, inne leki stosowane w okresie okołooperacyjnym mogą nadal obniżać wydolność oddechową pacjenta, co może wymagać kontynuowania wentylacji mechanicznej. W przypadku powrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po ekstubacji, konieczne jest natychmiastowe zapewnienie odpowiedniej wentylacji.²

Ryzyko nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego

W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, u których stosowano Sugammadeks AptaPharma w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaobserwowano nawrót blokady z częstością 0,20%. Obserwacja ta opierała się na monitorowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub na podstawie objawów klinicznych. Zastosowanie dawek mniejszych niż zalecane znacząco zwiększa ryzyko nawrotu blokady po jej początkowym zniesieniu i nie jest rekomendowane.³

Wpływ na hemostazę

Sugammadeks AptaPharma może wpływać na parametry krzepnięcia. W badaniach z udziałem ochotników wykazano, że dawka 4 mg/kg mc. powodowała średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) o 17%, a czasu protrombinowego (PT) oraz międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) o 11%. Przy dawce 16 mg/kg mc. wydłużenie to wynosiło odpowiednio 22% dla aPTT i 22% dla PT (INR). Wydłużenie to miało charakter przejściowy i utrzymywało się nie dłużej niż 30 minut.⁴

Na podstawie danych klinicznych obejmujących 3519 pacjentów oraz wyników badania przeprowadzonego wśród 1184 pacjentów poddanych operacyjnemu leczeniu złamania biodra lub endoprotezoplastyce stawu biodrowego, nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu Sugammadeksu AptaPharma w dawce 4 mg/kg mc. (stosowanego samodzielnie lub w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi) na częstość występowania powikłań krwotocznych w okresie około- i pooperacyjnym.⁵

W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT i PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem. U pacjentów otrzymujących rutynową profilaktykę przeciwzakrzepową w okresie pooperacyjnym interakcja ta nie ma znaczenia klinicznego. Jednakże należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi z powodu wcześniej występującej lub współistniejącej choroby.⁶

Nie można wykluczyć podwyższonego ryzyka krwawienia u następujących grup pacjentów:

• pacjenci z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K – u których niedobór tych czynników może prowadzić do zaburzeń koagulacji nasilanych przez Sugammadeks AptaPharma⁷
• pacjenci z istniejącymi uprzednio koagulopatiami – gdzie dodatkowe zaburzenie hemostazy wywołane przez Sugammadeks AptaPharma może zintensyfikować problemy z krzepnięciem⁸
• pacjenci przyjmujący pochodne kumaryny z INR powyżej 3,5 – u których już występują znaczne zaburzenia hemostazy⁹
• pacjenci stosujący leki przeciwzakrzepowe, którzy otrzymują Sugammadeks AptaPharma w dawce 16 mg/kg mc. – gdzie wysokie dawki leku mogą znacząco wpłynąć na parametry koagulacji¹⁰

W przypadku konieczności medycznej podania Sugammadeksu AptaPharma pacjentom z grup wysokiego ryzyka krwawienia, anestezjolog musi dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka, biorąc pod uwagę wywiad pacjenta dotyczący epizodów krwawień oraz rodzaj planowanego zabiegu. W takich przypadkach zaleca się monitorowanie hemostazy i parametrów krzepnięcia.¹¹

Czasy odczekania do ponownego podania środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe

Po zastosowaniu Sugammadeksu AptaPharma, ponowne podanie środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe wymaga zachowania odpowiednich odstępów czasowych. Tabela poniżej przedstawia zalecane czasy odczekania po rutynowym zniesieniu blokady przy użyciu Sugammadeksu AptaPharma w dawce do 4 mg/kg mc.:

Należy zwrócić uwagę, że po ponownym podaniu rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc. w ciągu 30 minut po zastosowaniu Sugammadeksu AptaPharma, początek blokady nerwowo-mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas jej trwania skrócony do około 15 minut.¹²

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, zaleca się odczekanie 24 godzin przed ponownym podaniem rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc. po rutynowym zniesieniu blokady przez Sugammadeks AptaPharma. Jeżeli konieczny jest krótszy czas oczekiwania, w celu wywołania nowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego należy zastosować rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.¹³

W przypadku natychmiastowego zniesienia blokady przy użyciu Sugammadeksu AptaPharma w dawce 16 mg/kg mc., przed ponownym podaniem rokuronium lub wekuronium zaleca się odczekanie 24 godzin.¹⁴

Jeżeli blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest konieczna przed upływem zalecanego czasu odczekania, należy zastosować niesteroidowy środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Trzeba mieć na uwadze, że środki depolaryzujące blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe mogą działać wolniej niż oczekiwano, ponieważ znaczna część postsynaptycznych receptorów nikotynowych może być nadal wysycona przez wcześniej zastosowany środek blokujący.¹⁵

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się stosowania Sugammadeksu AptaPharma u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym u pacjentów wymagających dializoterapii, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie pacjentów.¹⁶

Płytkie znieczulenie

Podczas badań klinicznych, w których znoszono blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w trakcie znieczulenia, obserwowano czasami oznaki płytkiego znieczulenia (poruszanie, kaszel, grymasy twarzy oraz ssanie rurki do intubacji). W przypadku znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podczas trwania znieczulenia, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi, należy podać dodatkowe dawki środka znieczulającego i/lub opioidu.¹⁷

Znaczna bradykardia

W rzadkich przypadkach obserwowano znaczną bradykardię występującą w ciągu kilku minut po podaniu Sugammadeksu AptaPharma w celu zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W sporadycznych przypadkach bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia. Dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych pacjenta zarówno w trakcie, jak i po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W przypadku wystąpienia istotnej klinicznie bradykardii należy zastosować leki antycholinergiczne, takie jak atropina.¹⁸

Zaburzenia czynności wątroby

Sugammadeks AptaPharma nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę, dlatego nie przeprowadzono specjalnych badań u pacjentów z niewydolnością wątroby. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania produktu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jeśli zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia, należy uwzględnić informacje dotyczące wpływu produktu na hemostazę opisane wcześniej.¹⁹

Stosowanie w oddziałach intensywnej opieki medycznej

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania Sugammadeksu AptaPharma w oddziałach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium.²⁰

Stosowanie do zniesienia bloku wywołanego przez inne środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe

Sugammadeks AptaPharma nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez:

• niesteroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, takie jak związki sukcynylocholiny lub benzyloizochinolinowe²¹
• steroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium ze względu na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dla takich związków²²

Dostępne są ograniczone dane dotyczące znoszenia blokady wywołanej przez pankuronium, jednak nie zaleca się stosowania Sugammadeksu AptaPharma w takich przypadkach.²³

Opóźnione znoszenie bloku

Należy mieć na uwadze, że u pacjentów ze schorzeniami związanymi ze spowolnionym przepływem krwi (np. choroba sercowo-naczyniowa, podeszły wiek) lub w stanach obrzękowych (np. ciężkie zaburzenia czynności wątroby) może wystąpić wydłużony czas powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po zastosowaniu Sugammadeksu AptaPharma.²⁴

Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy

Lekarze stosujący Sugammadeks AptaPharma powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy, w tym reakcji anafilaktycznych, i powinni podjąć odpowiednie środki ostrożności.²⁵

Zawartość sodu

Sugammadeks AptaPharma zawiera do 9,3 mg sodu na mililitr roztworu, co odpowiada 0,5% maksymalnej zalecanej przez WHO dobowej dawki sodu wynoszącej 2 g dla osób dorosłych. Należy to uwzględnić u pacjentów na diecie o kontrolowanej zawartości sodu.²⁶