Interakcje leku
Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje sugammadeksu z innymi lekami opierają się na powinowactwie wiązania między sugammadeksem a innymi produktami leczniczymi, doświadczeniach nieklinicznych, badaniach klinicznych oraz symulacjach w modelach uwzględniających farmakodynamiczne działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i farmakokinetyczne interakcje między tymi lekami a sugammadeksem. Na podstawie dostępnych danych nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z większością leków, z wyjątkiem kilku specyficznych przypadków omówionych poniżej.¹

Interakcje związane z wyparciem – wpływ na skuteczność sugammadeksu

Istnieje teoretyczna możliwość, że po podaniu sugammadeksu niektóre produkty lecznicze mogą wypierać rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Zjawisko to może prowadzić do nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W przypadku wystąpienia takiej sytuacji, pacjent wymaga wentylacji mechanicznej, a podawanie leku powodującego reakcję wyparcia powinno zostać przerwane. Przy przewidywaniu możliwości wystąpienia interakcji wyparcia, należy dokładnie monitorować pacjenta pod kątem objawów nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej przez około 15 minut po podaniu parenteralnym innego leku w okresie 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu.²

Do leków, które mogą powodować istotne interakcje wyparcia, należą:

• Toremifen – charakteryzuje się relatywnie wysokim powinowactwem do sugammadeksu i może osiągać stosunkowo duże stężenia w osoczu. Może to prowadzić do wyparcia wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. W konsekwencji czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 (parametr oceniający ustąpienie blokady nerwowo-mięśniowej) może być wydłużony u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu zabiegu operacyjnego.³
• Kwas fusydowy podawany dożylnie – stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieco wydłużyć czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9. Nie przewiduje się jednak nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a efekty w badaniach krwi są widoczne dopiero po 2-3 dniach.⁴

Interakcje związane z wychwytem – wpływ na skuteczność innych leków

Podanie sugammadeksu może zmniejszać skuteczność niektórych leków poprzez redukcję ich wolnej frakcji w osoczu. W przypadku stwierdzenia takiego zjawiska zaleca się: ponowne podanie danego leku, zastosowanie produktu o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej z innej grupy chemicznej) lub wdrożenie niefarmakologicznych metod interwencji.⁵

Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z:

• Hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi – wykazano, że interakcja między sugammadeksem w dawce 4 mg/kg masy ciała a progestagenem może zmniejszyć ekspozycję na progestagen (34% AUC), co jest porównywalne ze zmniejszeniem obserwowanym przy opóźnieniu przyjęcia dobowej dawki środka antykoncepcyjnego o 12 godzin. W przypadku estrogenów efekt ten wydaje się być mniejszy. Dlatego podanie sugammadeksu w bolusie traktuje się jako równoważne z pominięciem dobowej dawki doustnego środka antykoncepcyjnego (zarówno złożonego, jak i zawierającego tylko progestagen).

  W takiej sytuacji należy:

  • Przy stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych – postępować zgodnie z zaleceniami w ulotce dotyczącymi pominięcia dawki
  • Przy stosowaniu hormonalnych środków antykoncepcyjnych niestosowanych doustnie – zastosować dodatkową, niehormonalną metodę antykoncepcji przez kolejnych 7 dni oraz zapoznać się z zaleceniami zawartymi w ulotce używanego środka antykoncepcyjnego

  ⁶

Interakcje wynikające z przedłużonego działania środków zwiotczających

Jeśli w okresie pooperacyjnym stosowane są leki mogące nasilać blokadę nerwowo-mięśniową, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu blokady. Pełna lista leków nasilających blokadę nerwowo-mięśniową znajduje się w ulotkach informacyjnych rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady może być konieczne zastosowanie wentylacji mechanicznej i ponowne podanie sugammadeksu.⁷

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Sugammadeks zwykle nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych, z wyjątkiem oznaczania stężenia progesteronu w surowicy. Interferencja z tym testem występuje przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/mL (najwyższe stężenie obserwowane po podaniu 8 mg/kg masy ciała w bolusie).⁸

W badaniach na ochotnikach stwierdzono, że sugammadeks w dawkach 4 mg/kg mc. i 16 mg/kg mc. powodował przemijające wydłużenie:

• czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) – maksymalnie o 17% przy dawce 4 mg/kg mc. i o 22% przy dawce 16 mg/kg mc.
• czasu protrombinowego PT (INR) – maksymalnie o 11% przy dawce 4 mg/kg mc. i o 22% przy dawce 16 mg/kg mc.

Te zmiany były krótkotrwałe i utrzymywały się nie dłużej niż 30 minut.⁹

W badaniach in vitro zaobserwowano także interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT i PT) z:

• antagonistami witaminy K
• niefrakcjonowaną heparyną
• heparynami drobnocząsteczkowymi
• rywaroksabanem
• dabigatranem

¹⁰

Zastosowanie u dzieci i młodzieży

Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji w populacji pediatrycznej. U dzieci i młodzieży należy uwzględnić te same interakcje i ostrzeżenia, które dotyczą pacjentów dorosłych.¹¹

Interakcje z alkoholem

Nie ma udokumentowanych specyficznych interakcji między sugammadeksem a alkoholem. Jednakże, biorąc pod uwagę mechanizm działania sugammadeksu jako środka odwracającego blokadę nerwowo-mięśniową, a także kontekst jego stosowania w warunkach klinicznych (zazwyczaj w okresie okołooperacyjnym), należy wziąć pod uwagę następujące aspekty:

• Sugammadeks jest podawany w warunkach klinicznych po zabiegach chirurgicznych w celu odwrócenia działania środków zwiotczających (rokuronium lub wekuronium), dlatego bezpośrednie interakcje z alkoholem są mało prawdopodobne, gdyż pacjenci nie spożywają alkoholu w tym okresie
• Alkohol sam w sobie ma działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co w połączeniu z lekami stosowanymi w anestezji może nasilać sedację i depresję oddechową
• Choć sugammadeks odwraca działanie środków zwiotczających, nie wpływa na działanie leków anestetycznych i opioidowych
• W okresie pooperacyjnym, po zastosowaniu sugammadeksu, spożycie alkoholu może potencjalnie zwiększyć ryzyko wystąpienia sedacji i działać synergistycznie z resztkowymi stężeniami innych leków stosowanych podczas znieczulenia

Z powyższych względów zaleca się unikanie spożywania alkoholu przez co najmniej 24 godziny po podaniu sugammadeksu i zakończeniu anestezji, aby zapobiec potencjalnym interakcjom z pozostałymi w organizmie środkami anestetycznymi oraz w celu umożliwienia pełnego powrotu funkcji poznawczych i psychomotorycznych.

Tabela interakcji lekowych sugammadeksu