Dawkowanie i sposób podawania leku Sugammadex Reig Jofre

Sugammadex Reig Jofre o stężeniu 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań jest lekiem przeznaczonym do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Prawidłowe dawkowanie tego produktu leczniczego ma kluczowe znaczenie dla skutecznego i bezpiecznego zniesienia blokady nerwowo-mięśniowej u pacjenta.¹

Zalecenia ogólne dotyczące stosowania

Sugammadex powinien być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego bezpośrednim nadzorem. Podczas stosowania leku zaleca się odpowiednie monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu oceny skuteczności odwrócenia blokady.²

Dawkowanie sugammadeksu zależy przede wszystkim od poziomu blokady nerwowo-mięśniowej, którą zamierzamy znieść, nie zaś od zastosowanego schematu znieczulenia.³

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Dawkowanie sugammadeksu u dorosłych pacjentów uzależnione jest od stopnia blokady nerwowo-mięśniowej oraz celu podania leku. Wyróżniamy dwa główne schematy odwracania blokady:⁴

Rutynowe odwrócenie blokady

• Dawka 4 mg/kg masy ciała – zalecana przy głębokiej blokadzie, gdy zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (PTC). Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minut.⁵
• Dawka 2 mg/kg masy ciała – zalecana przy płytszej blokadzie, gdy spontaniczne zniesienie bloku wystąpiło co najmniej do czasu ponownego pojawienia się T2. Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 2 minut.⁶

Należy zaznaczyć, że czas powrotu prawidłowego przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest zwykle krótszy przy odwracaniu blokady wywołanej rokuronium w porównaniu z wekuronium przy tych samych dawkach sugammadeksu.⁷

Natychmiastowe odwrócenie blokady

W sytuacjach klinicznych wymagających natychmiastowego zniesienia blokady po podaniu rokuronium:

• Dawka 16 mg/kg masy ciała – stosowana w przypadku konieczności natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej rokuronium. Podanie tej dawki 3 minuty po bolusie rokuronium (1,2 mg/kg mc.) pozwala uzyskać średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynoszący około 1,5 minuty.⁸

Nie zaleca się stosowania sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium ze względu na brak odpowiednich danych.⁹

Ponowne podanie sugammadeksu

W rzadkich przypadkach może dojść do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej po operacji. W takiej sytuacji zaleca się następujące postępowanie:

• Po początkowej dawce 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc. należy podać powtórną dawkę wynoszącą 4 mg/kg mc.¹⁰
• Po podaniu drugiej dawki konieczne jest staranne monitorowanie pacjenta w celu upewnienia się, że przewodnictwo nerwowo-mięśniowe powróciło w pełni.¹¹

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dawkowanie sugammadeksu wymaga modyfikacji lub szczególnej uwagi w przypadku następujących grup pacjentów:

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CrCl < 30 mL/min): nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym u pacjentów dializowanych, ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa.¹²
• Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 mL/min): zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek.¹³

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się wydłużony czas powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego:

• Dorośli (18-64 lata): średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 po podaniu sugammadeksu po ponownym wystąpieniu T2 wynosi 2,2 minuty.¹⁴
• Osoby w wieku 65-74 lata: średni czas wynosi 2,6 minuty.¹⁵
• Osoby powyżej 75 lat: średni czas wynosi 3,6 minuty.¹⁶

Mimo dłuższego czasu powrotu przewodnictwa u osób starszych, zalecenia dotyczące dawkowania pozostają takie same jak u młodszych osób dorosłych.¹⁷

Pacjenci otyli

U pacjentów otyłych, w tym pacjentów chorobliwie otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²), dawkę sugammadeksu należy obliczać na podstawie rzeczywistej masy ciała. Należy stosować takie same zalecenia dotyczące dawkowania jak u osób dorosłych o prawidłowej masie ciała.¹⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby: ze względu na brak odpowiednich badań, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza gdy towarzyszą im zaburzenia krzepnięcia.¹⁹
• Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby: nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki.²⁰

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U pacjentów pediatrycznych w wieku 2-17 lat, Sugammadex Reig Jofre o stężeniu 100 mg/mL można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/mL, aby zwiększyć dokładność dawkowania.²¹

Rutynowe odwrócenie blokady u dzieci i młodzieży:

• Dawka 4 mg/kg mc. – zalecana do odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium, jeżeli podczas jej odwrócenia osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC.²²
• Dawka 2 mg/kg mc. – zalecana do odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy ponownym pojawieniu się T2.²³

Natychmiastowe odwrócenie blokady nie było badane u dzieci i młodzieży.²⁴

Noworodki i niemowlęta

Doświadczenie dotyczące stosowania sugammadeksu u niemowląt (30 dni – 2 lata) jest ograniczone, natomiast nie ma doświadczenia u noworodków (do 30. dnia życia). Z tego powodu nie zaleca się stosowania sugammadeksu u noworodków i niemowląt do czasu uzyskania większej ilości danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.²⁵

Sposób podawania

Sugammadex należy zawsze podawać drogą dożylną w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w czasie 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego. W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.²⁶