Interakcje leku
Leflunomid Egis 15 mg

Leflunomid Egis wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie leflunomidu z metotreksatem, gdzie obserwuje się istotne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co może wymagać odstawienia leku. Interakcje z warfaryną prowadzą do 25% spadku szczytowego INR, co wymaga regularnej kontroli INR i dostosowania dawki. Nie zaleca się stosowania cholestyraminy i węgla aktywnego, które szybko obniżają stężenie aktywnego metabolitu A771726. W przypadku leków metabolizowanych przez CYP450, leflunomid wykazuje działanie indukujące CYP1A2 (np. zmniejszenie ekspozycji kofeiny o 55%) oraz hamujące CYP2C8 (np. wzrost ekspozycji repaglinidu 2,4-krotnie), co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków takich jak repaglinid, paklitaksel, pioglitazon, czy duloksetyna. Ponadto, leflunomid zwiększa ekspozycję na substraty OAT3 (np. cefaklor, metotreksat) oraz na rosuwastatynę (2,5-krotny wzrost AUC), przy czym dawka rosuwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Leflunomid Egis może wchodzić w interakcje z wieloma grupami leków, co wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego. Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u pacjentów dorosłych. Poniżej opisano najważniejsze udokumentowane interakcje leflunomidu oraz jego aktywnego metabolitu A771726.1

Ogólne zasady bezpieczeństwa podczas stosowania leków łącznie z leflunomidem

Nasilenie działań niepożądanych może wystąpić, gdy produkty lecznicze o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym lub mielotoksycznym są stosowane krótko przed, jednocześnie lub po leczeniu leflunomidem, jeśli nie przestrzegano zalecanego okresu wymywania. Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów wątrobowych i hematologicznych w początkowym okresie po zmianie leków.2

Interakcje z metotreksatem

Jednoczesne podawanie leflunomidu i metotreksatu wymaga szczególnej uwagi. W małym badaniu z udziałem 30 pacjentów otrzymujących jednocześnie leflunomid (10-20 mg/dobę) i metotreksat (10-25 mg/tydzień) zaobserwowano podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. U 5 pacjentów wystąpiło 2-3 krotne podwyższenie, a u kolejnych 5 ponad 3-krotne podwyższenie tych parametrów. Chociaż u wszystkich pacjentów aktywność enzymów wątrobowych ostatecznie wróciła do normy, w części przypadków konieczne było odstawienie leflunomidu. Nie zaobserwowano natomiast interakcji farmakokinetycznych między tymi lekami u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów.3

Szczepienia podczas terapii leflunomidem

Ze względu na brak danych klinicznych o skuteczności i bezpieczeństwie szczepień podczas leczenia leflunomidem, nie zaleca się stosowania szczepionek zawierających żywe atenuowane szczepy drobnoustrojów. Planując takie szczepienie po zakończeniu leczenia leflunomidem należy uwzględnić długi okres półtrwania leku.4

Interakcje z warfaryną i pochodnymi kumaryny

Podczas jednoczesnego stosowania leflunomidu i warfaryny obserwowano interakcję farmakodynamiczną prowadzącą do podwyższenia czasu protrombinowego. W przypadku łącznego stosowania warfaryny lub innych przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny z leflunomidem, konieczna jest ścisła kontrola międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) oraz monitorowanie stanu klinicznego pacjenta. Podczas jednoczesnego podawania A771726 (aktywny metabolit leflunomidu) z warfaryną zaobserwowano 25% spadek szczytowego piku INR w porównaniu do warfaryny stosowanej w monoterapii.5

NLPZ i kortykosteroidy

W przypadku gdy pacjent przyjmuje już niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i/lub kortykosteroidy, można kontynuować ich podawanie po rozpoczęciu terapii leflunomidem.6

Wpływ innych produktów leczniczych na leflunomid

Cholestyramina i węgiel aktywny

Nie zaleca się stosowania cholestyraminy lub sproszkowanego węgla aktywnego u pacjentów leczonych leflunomidem. Substancje te powodują szybkie zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu A771726 w osoczu poprzez przerwanie krążenia jelitowo-wątrobowego i/lub usuwanie metabolitu ze światła przewodu pokarmowego.7

Inhibitory i induktory CYP450

Badania in vitro wskazują, że w metabolizmie leflunomidu uczestniczą izoenzymy cytochromu P450: CYP1A2, CYP2C19 oraz CYP3A4. Zaobserwowano następujące interakcje z modyfikatorami aktywności cytochromu P450:

  • Cymetydyna (niespecyficzny słaby inhibitor cytochromu P-450) nie wykazała istotnego wpływu na ekspozycję na A771726 w badaniach in vivo.8
  • Ryfampicyna (niespecyficzny induktor cytochromu P-450) podawana wielokrotnie przed pojedynczą dawką leflunomidu spowodowała zwiększenie stężenia A771726 o około 40%, przy czym pole pod krzywą stężenia (AUC) nie uległo znaczącej zmianie. Mechanizm tego zjawiska nie został w pełni wyjaśniony.9

Wpływ leflunomidu na inne produkty lecznicze

Doustne leki antykoncepcyjne

Badania z udziałem zdrowych ochotniczek, które jednocześnie przyjmowały leflunomid i trójfazowy preparat antykoncepcyjny zawierający 30 μg etynyloestradiolu, nie wykazały zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej ani zmiany parametrów farmakokinetycznych A771726. Jednakże zaobserwowano, że wielokrotne dawki A771726 powodują wzrost średniego Cmax i AUC0-24 etynylestradiolu (odpowiednio 1,58- oraz 1,54-krotny) oraz Cmax i AUC0-24 lewonorgestrelu (odpowiednio 1,33- oraz 1,41-krotny). Nie przewiduje się, aby ta interakcja wpływała negatywnie na skuteczność doustnych leków antykoncepcyjnych, jednak należy zwrócić uwagę na typ stosowanego preparatu antykoncepcyjnego.10

Wpływ na substraty CYP2C8 (repaglinid)

Wielokrotne dawki A771726 powodują istotny wzrost średniego Cmax oraz AUC repaglinidu (odpowiednio 1,7- oraz 2,4-krotny), co sugeruje, że A771726 jest inhibitorem CYP2C8 in vivo. Zaleca się monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie leki metabolizowane przez CYP2C8, takie jak repaglinid, paklitaksel, pioglitazon lub roziglitazon, gdyż może u nich dochodzić do zwiększonej ekspozycji na te leki.11

Wpływ na substraty CYP1A2 (kofeina)

Wielokrotne dawki A771726 zmniejszały średnie Cmax oraz AUC kofeiny (substratu CYP1A2) o odpowiednio 18% oraz 55%, co sugeruje, że A771726 może działać jako słaby induktor CYP1A2 in vivo. Produkty lecznicze metabolizowane przez CYP1A2 (takie jak duloksetyna, alosetron, teofilina i tyzanidyna) powinny być stosowane z zachowaniem ostrożności podczas leczenia leflunomidem, gdyż może to prowadzić do obniżenia ich skuteczności terapeutycznej.12

Wpływ na substraty transportera anionów organicznych 3 (OAT3)

Wielokrotne dawki A771726 powodują wzrost średniego Cmax oraz AUC cefakloru (odpowiednio 1,43- oraz 1,54-krotny), co wskazuje, że A771726 jest inhibitorem OAT3 in vivo. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego podawania z substratami OAT3, takimi jak cefaklor, benzylopenicylina, cyprofloksacyna, indometacyna, ketoprofen, furosemid, cymetydyna, metotreksat oraz zydowudyna.13

Wpływ na substraty BCRP i/lub OATP1B1/B3

Wielokrotne dawki A771726 powodują znaczący wzrost średniego Cmax oraz AUC rosuwastatyny (odpowiednio 2,65- oraz 2,51-krotny). Pomimo tej zwiększonej ekspozycji na rosuwastatynę w osoczu, nie obserwowano widocznego wpływu na aktywność reduktazy HMG-CoA. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków, dawka rosuwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg raz na dobę. Należy zachować szczególną ostrożność przy łącznym stosowaniu leflunomidu z substratami białka oporności raka piersi (BCRP) i/lub polipeptydów B1 i B3 transportujących aniony organiczne (OATP1B1/B3), w tym z:

  • Substraty BCRP: metotreksat, topotekan, sulfasalazyna, daunorubicyna, doksorubicyna
  • Substraty OATP: inhibitory reduktazy HMG-CoA (symwastatyna, atorwastatyna, prawastatyna), metotreksat, nateglinid, repaglinid, ryfampicyna

Pacjentów należy ściśle monitorować pod kątem objawów nadmiernej ekspozycji na te leki i w razie potrzeby rozważyć zmniejszenie ich dawki.14

Wpływ na warfarynę (substrat CYP2C9)

Wielokrotne dawki A771726 nie miały wpływu na farmakokinetykę S-warfaryny, co wskazuje, że A771726 nie jest inhibitorem ani induktorem CYP2C9. Jednakże, jak wspomniano wcześniej, podczas jednoczesnego podawania leflunomidu i warfaryny zaobserwowano interakcję farmakodynamiczną.15

Interakcje leflunomidu z alkoholem

Chociaż w oficjalnych dokumentach nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji leflunomidu z alkoholem, należy zachować szczególną ostrożność z kilku istotnych powodów:

  • Zarówno leflunomid jak i alkohol mogą wykazywać działanie hepatotoksyczne, a ich jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby
  • Spożywanie alkoholu może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występujące podczas leczenia leflunomidem
  • Alkohol może potencjalnie wpływać na aktywność enzymów wątrobowych zaangażowanych w metabolizm leflunomidu
  • U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (główne wskazanie do stosowania leflunomidu) spożywanie alkoholu może nasilać objawy choroby podstawowej

Z uwagi na potencjalne ryzyko wzajemnego nasilania hepatotoksyczności, zaleca się ograniczenie lub całkowite unikanie spożywania alkoholu podczas terapii leflunomidem. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwym zwiększonym ryzyku wystąpienia działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania alkoholu i leflunomidu.

Tabela interakcji leflunomidu z innymi produktami leczniczymi

Lek/grupa leków Rodzaj interakcji Skutek interakcji Poziom istotności Zalecenia
Metotreksat Farmakodynamiczna (hepatotoksyczność) Zwiększone ryzyko hepatotoksyczności Wysoki Ścisłe monitorowanie parametrów wątrobowych
Szczepionki z żywymi atenuowanymi szczepami Immunologiczna Potencjalne ryzyko infekcji wywołanej szczepionką Wysoki Przeciwwskazane podczas leczenia leflunomidem
Warfaryna i pochodne kumaryny Farmakodynamiczna 25% spadek szczytowego INR Wysoki Ścisła kontrola INR, dostosowanie dawki
Cholestyramina, węgiel aktywny Farmakokinetyczna Szybkie zmniejszenie stężenia A771726 w osoczu Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Ryfampicyna Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia A771726 o ok. 40% Umiarkowany Monitorowanie pacjenta
Repaglinid, paklitaksel, pioglitazon, roziglitazon (substraty CYP2C8) Farmakokinetyczna (inhibicja CYP2C8) Zwiększona ekspozycja na substraty CYP2C8 Umiarkowany Monitorowanie pacjenta, ewentualne zmniejszenie dawki
Duloksetyna, alosetron, teofilina, tyzanidyna (substraty CYP1A2) Farmakokinetyczna (indukcja CYP1A2) Zmniejszona ekspozycja na substraty CYP1A2 Umiarkowany Monitorowanie skuteczności, ewentualne zwiększenie dawki
Cefaklor, benzylopenicylina, cyprofloksacyna i inne substraty OAT3 Farmakokinetyczna (inhibicja OAT3) Zwiększona ekspozycja na substraty OAT3 Umiarkowany Zachowanie ostrożności, monitorowanie pacjenta
Rosuwastatyna i inne statyny Farmakokinetyczna (inhibicja BCRP/OATP) Zwiększona ekspozycja (2,5-krotna) Wysoki Max. 10 mg rosuwastatyny/dobę, monitorowanie
Doustne leki antykoncepcyjne Farmakokinetyczna Zwiększona ekspozycja na składniki antykoncepcyjne Niski Brak negatywnego wpływu na skuteczność antykoncepcji
NLPZ, kortykosteroidy Brak istotnych interakcji Można stosować jednocześnie Niski Stosowanie bez ograniczeń
Alkohol Farmakodynamiczna (hepatotoksyczność) Potencjalne zwiększenie ryzyka uszkodzenia wątroby Umiarkowany/Wysoki Ograniczenie lub unikanie spożycia alkoholu
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl