Skład i postać leku
Vancomycin-MIP 1000 1000 mg

Vancomycin-MIP jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji oraz roztworu doustnego, w dawkach 500 mg (500 000 j.m.) i 1000 mg (1 000 000 j.m.) wankomycyny, bez substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Liofilizat może mieć różne zabarwienie (od białego do brązowego) bez wpływu na skuteczność i bezpieczeństwo. Roztwór doustny przygotowuje się przez rozpuszczenie fiolki 500 mg w 10 ml wody, a 1000 mg w 20 ml wody, z możliwością dodania środków smakowych. Roztwór do infuzji wymaga rozpuszczenia w wodzie do wstrzykiwań (10 ml dla 500 mg, 20 ml dla 1000 mg) i rozcieńczenia do minimum 100 ml lub 200 ml odpowiednim płynem infuzyjnym (woda do wstrzykiwań, 5% glukoza, 0,9% NaCl), przy czym stężenie końcowe nie powinno przekraczać 5 mg/ml (np. 500 mg/100 ml lub 1 g/200 ml).

Skład jakościowy i ilościowy leku Vancomycin-MIP

Lek Vancomycin-MIP dostępny jest w dwóch wariantach dawkowania: 500 mg oraz 1000 mg, w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji i roztworu doustnego. Każda fiolka produktu Vancomycin-MIP 500 zawiera 500 mg wankomycyny (w postaci 510 mg chlorowodorku wankomycyny), co odpowiada 500 000 j.m. wankomycyny. Natomiast fiolka Vancomycin-MIP 1000 zawiera 1000 mg wankomycyny (w postaci 1020 mg chlorowodorku wankomycyny), co stanowi równowartość 1 000 000 j.m. wankomycyny.1

Istotnym aspektem składu produktu Vancomycin-MIP jest brak substancji pomocniczych, co zmniejsza ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych na składniki inne niż substancja czynna.2

Postać farmaceutyczna preparatu

Vancomycin-MIP występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji i roztworu doustnego. Warto zaznaczyć, że w zależności od struktury krystalicznej substancji czynnej, liofilizat może mieć różnorodne zabarwienie – od białawego poprzez lekko różowe, aż do odcienia brązowawego. Zmienność barwy nie wpływa na skuteczność ani bezpieczeństwo stosowania produktu.3

Sposoby podania i przygotowanie roztworu leku

Przygotowanie roztworu do podania doustnego

W celu przygotowania roztworu doustnego należy rozpuścić zawartość fiolki Vancomycin-MIP 500 w 10 ml wody, a w przypadku Vancomycin-MIP 1000 – w 20 ml wody. Dla poprawy walorów smakowych do otrzymanego roztworu można dodać środek poprawiający smak, przykładowo powszechnie stosowane syropy.4

Przygotowanie roztworu do podania dożylnego

Proces przygotowania roztworu do podania dożylnego jest dwuetapowy. Najpierw należy rozpuścić substancję suchą w wodzie do wstrzykiwań, a następnie uzyskany roztwór należy rozcieńczyć odpowiednimi, kompatybilnymi płynami infuzyjnymi. Dla Vancomycin-MIP 500 zawartość fiolki rozpuszcza się w 10 ml wody do wstrzykiwań, a następnie rozcieńcza do objętości minimum 100 ml kompatybilnym roztworem do infuzji. W przypadku Vancomycin-MIP 1000, zawartość fiolki rozpuszcza się w 20 ml wody do wstrzykiwań, po czym dalej rozcieńcza do objętości minimum 200 ml.5

Należy zwrócić szczególną uwagę, aby stężenie końcowego roztworu do infuzji nie przekraczało 5 mg/ml. Oznacza to następujące proporcje: 125 mg/25 ml lub 250 mg/50 ml lub 500 mg/100 ml lub 1 g/200 ml.6

Zgodność z płynami dożylnymi i potencjalne niezgodności farmaceutyczne

Do przygotowania roztworu wankomycyny do infuzji można zastosować następujące płyny:

7

Należy pamiętać, że roztwory wankomycyny charakteryzują się niskim pH, co może prowadzić do chemicznej lub fizycznej niestabilności przy łączeniu z innymi substancjami. Z tego powodu roztwór wankomycyny powinien być podawany oddzielnie, chyba że udowodniono jego fizykochemiczną zgodność z konkretnym roztworem do wstrzykiwań.8

W przypadku zastosowania leczenia skojarzonego wankomycyną i innymi antybiotykami lub chemioterapeutykami, produkty te należy bezwzględnie podawać osobno.9

Substancje niekompatybilne z wankomycyną

Przed podaniem roztworu należy zawsze sprawdzić, czy nie zawiera on strąceń lub przebarwień. Zmącenie roztworu może wystąpić, jeśli wankomycyna zostanie zmieszana z następującymi substancjami:10

Substancje niekompatybilne z wankomycyną
Aminofilina
Barbiturany
Benzylopenicylina
Wodorobursztynian chloramfenikolu
Sól sodowa chlorotiazydu
21-dwuwodorofosforan dwusodowy deksametazonu
Sól sodowa heparyny
21 wodorobursztynian hydrokortyzonu
Sól sodowa metycyliny
Wodorowęglan sodowy
Sól sodowa nitrofurantoiny
Sól sodowa nowobiocyny
Sól sodowa fenytoiny
Sól sodowa sulfadiazyny
Dwuetanoloamina sulfafurazolu

11

Przechowywanie i trwałość produktu

Nieotwarte fiolki Vancomycin-MIP należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chroniąc je przed światłem. Okres ważności produktu wynosi 2 lata.12

Trwałość przygotowanych roztworów

Przygotowany roztwór doustny można przechowywać przez 96 godzin (4 dni) w temperaturze 2°C-8°C. Natomiast roztwór do infuzji zachowuje trwałość przez 24 godziny przechowywany w lodówce, również w temperaturze 2°C-8°C. Zaleca się jednak, aby roztwór do infuzji wykorzystać jak najszybciej po przygotowaniu.13

Opakowanie produktu

Vancomycin-MIP dostępny jest w fiolkach wykonanych z bezbarwnego szkła, zamkniętych korkiem z bromobutylu w kolorze szarym lub czerwonym, z aluminiowym kapslem i propylenowym flipem. Produkt pakowany jest w pudełka tekturowe zawierające 1 fiolkę lub 5 fiolek. Należy zaznaczyć, że nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.14

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl