Interakcje leku
Pralex 10 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO, co może prowadzić do zagrażającego życiu zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po odstawieniu IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed podaniem IMAO. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (np. tramadol, buprenorfina, tryptany) również zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego i wymagają ścisłego monitorowania. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odcinek QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksifloksacyna, erytromycyna dożylna), ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Należy także zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego, które mogą nasilać działania niepożądane lub zmieniać efektywność terapii.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Escytalopram, jako substancja aktywna produktu leczniczego Pralex, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, zarówno na poziomie farmakodynamicznym, jak i farmakokinetycznym. Właściwe rozpoznanie tych interakcji ma kluczowe znaczenie w zapewnieniu bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.1

Interakcje farmakodynamiczne

Interakcje farmakodynamiczne wynikają z wpływu escytalopramu na układy neuroprzekaźników w organizmie, głównie na układ serotoninergiczny. Szczególnej uwagi wymagają leki modyfikujące transmisję serotoninergiczną.2

Przeciwwskazane leczenie skojarzone

Nieselektywne inhibitory MAO – jednoczesne stosowanie escytalopramu z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy jest bezwzględnie przeciwwskazane. U pacjentów leczonych lekiem z grupy SSRI w skojarzeniu z nieselektywnym inhibitorem MAO opisywano ciężkie reakcje, w tym zespół serotoninowy, który może zagrażać życiu. Stosowanie escytalopramu można rozpocząć dopiero po 14 dniach od zaprzestania stosowania nieodwracalnego inhibitora MAO. Podobnie, po odstawieniu escytalopramu należy zachować co najmniej 7-dniową przerwę przed rozpoczęciem leczenia nieselektywnym inhibitorem MAO.3

Moklobemid (odwracalny, selektywny inhibitor MAO-A) – nie zaleca się stosowania escytalopramu w skojarzeniu z inhibitorem MAO-A ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, należy rozpocząć od minimalnej zalecanej dawki przy ścisłej kontroli klinicznej pacjenta.4

Linezolid (odwracalny, nieselektywny inhibitor MAO) – antybiotyk linezolid nie powinien być podawany pacjentom leczonym escytalopramem. W przypadku konieczności takiego leczenia skojarzonego należy stosować minimalną dawkę przy ciągłej kontroli klinicznej pacjenta.5

Selegilina (nieodwracalny, selektywny inhibitor MAO-B) – podczas jednoczesnego stosowania escytalopramu i selegiliny należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Warto zaznaczyć, że selegilina w dawkach do 10 mg na dobę w skojarzeniu z racemicznym cytalopramem była wcześniej stosowana bezpiecznie.6

Leki wydłużające odcinek QT – przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z lekami wydłużającymi odcinek QT w EKG. Należą do nich leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (pochodne fentiazyny, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki (sparfloksacyna, moksifloksacyna, erytromycyna podawana dożylnie, pentamidyna), leki przeciwmalaryczne (zwłaszcza halofantryna) oraz niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna). Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych i farmakodynamicznych dotyczących tych skojarzeń, ale nie można wykluczyć addytywnego działania escytalopramu z wymienionymi lekami, co może prowadzić do niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca.7

Leczenie skojarzone wymagające zachowania środków ostrożności

Leki o działaniu serotoninergicznym – jednoczesne stosowanie escytalopramu z lekami zwiększającymi poziom serotoniny, takimi jak tramadol, buprenorfina, sumatryptan i inne tryptany, może zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, potencjalnie zagrażającego życiu stanu związanego z nadmiarem serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym.8

Leki obniżające próg drgawkowy – escytalopram, podobnie jak inne leki z grupy SSRI, może obniżać próg drgawkowy. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami o takim działaniu, w tym lekami przeciwdepresyjnymi (trójpierścieniowymi, SSRI), lekami przeciwpsychotycznymi (pochodnymi fenotiazyny, tioksantenu, butyrofenonu), meflochiną, bupropionem oraz tramadolem.9

Lit, tryptofan – istnieją doniesienia o nasileniu działania w przypadkach stosowania leków z grupy SSRI w skojarzeniu z litem lub tryptofanem. Przy takich skojarzeniach zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności.10

Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) – stosowanie preparatów ziołowych zawierających dziurawiec zwyczajny jednocześnie z escytalopramem może zwiększać częstość występowania działań niepożądanych. Nie zaleca się takiego połączenia.11

Leki wpływające na krzepnięcie krwi – escytalopram stosowany jednocześnie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może modyfikować ich działanie. Podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia escytalopramem u pacjentów przyjmujących doustne antykoagulanty należy ściśle monitorować parametry krzepnięcia. Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) może dodatkowo zwiększać ryzyko krwawień.12

Leki wywołujące hipokaliemię i/lub hipomagnezemię – przy jednoczesnym stosowaniu escytalopramu z lekami powodującymi niedobór potasu i/lub magnezu należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca.13

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ innych leków na właściwości farmakokinetyczne escytalopramu

Metabolizm escytalopramu zachodzi głównie przez izoenzym CYP2C19, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4 i CYP2D6. Główny metabolit (demetylowany escytalopram, S-DCT) jest częściowo metabolizowany przez CYP2D6.14

Inhibitory CYP2C19 – jednoczesne stosowanie escytalopramu z inhibitorami CYP2C19 może zwiększać stężenie escytalopramu w osoczu:

  • Omeprazol (30 mg raz na dobę) – powoduje umiarkowane (około 50%) zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu15
  • Cymetydyna (400 mg dwa razy na dobę) – powoduje umiarkowane (około 70%) zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu16

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami CYP2C19 (takimi jak omeprazol, ezomeprazol, flukonazol, fluwoksamina, lanzoprazol, tyklopidyna) lub cymetydyną. Może być konieczne zmniejszenie dawki escytalopramu w oparciu o monitorowanie działań niepożądanych podczas leczenia skojarzonego.17

Wpływ escytalopramu na właściwości farmakokinetyczne innych leków

Escytalopram jest inhibitorem izoenzymu CYP2D6. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania escytalopramu z lekami metabolizowanymi głównie przez ten enzym, szczególnie tymi o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak:

  • Flekainid, propafenon i metoprolol (w leczeniu niewydolności serca) – leki o działaniu kardiologicznym18
  • Leki działające na ośrodkowy układ nerwowy metabolizowane przez CYP2D6:
    • Leki przeciwdepresyjne (dezypramina, klomipramina, nortryptylina)19
    • Leki przeciwpsychotyczne (rysperydon, tiorydazyna, haloperydol)20

Jednoczesne stosowanie escytalopramu z dezypraminą lub metoprololem prowadziło do dwukrotnego zwiększenia stężenia tych substratów CYP2D6 w osoczu, co może wymagać dostosowania ich dawek.21

Escytalopram może również wykazywać słabe działanie hamujące na CYP2C19. Wskazana jest ostrożność przy stosowaniu leków metabolizowanych głównie przez CYP2C19.22

Interakcje escytalopramu z alkoholem

Z farmakologicznego punktu widzenia nie należy oczekiwać bezpośrednich interakcji farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych między escytalopramem a alkoholem. Niemniej jednak, podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych, równoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii escytalopramem nie jest zalecane.23

Spożywanie alkoholu podczas leczenia escytalopramem może:

  • Nasilać działanie sedatywne, prowadząc do pogorszenia sprawności psychomotorycznej
  • Zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń funkcji poznawczych
  • Potencjalnie nasilać depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy
  • Modyfikować skuteczność leczenia farmakologicznego
  • Zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego

Pacjenci leczeni escytalopramem powinni być wyraźnie poinformowani o konieczności powstrzymania się od spożywania alkoholu przez cały okres terapii.

Tabela interakcji z escytalopramem

Grupa leków/substancja Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Postępowanie
Nieselektywne inhibitory MAO Farmakodynamiczny – nadmierne nagromadzenie serotoniny Zespół serotoninowy, potencjalnie zagrażający życiu Bardzo wysoki Przeciwwskazane. Odstęp 14 dni między odstawieniem IMAO a rozpoczęciem podawania escytalopramu; 7 dni między odstawieniem escytalopramu a podaniem IMAO
Moklobemid (selektywny inhibitor MAO-A) Farmakodynamiczny – zwiększenie stężenia serotoniny Ryzyko zespołu serotoninowego Wysoki Niezalecane. Jeśli konieczne, rozpocząć od minimalnej dawki pod ścisłą kontrolą kliniczną
Linezolid (antybiotyk) Farmakodynamiczny – linezolid ma właściwości inhibitora MAO Ryzyko zespołu serotoninowego Wysoki Niezalecane. Jeśli konieczne, minimalna dawka pod stałą kontrolą kliniczną
Selegilina (inhibitor MAO-B) Farmakodynamiczny – zwiększenie stężenia serotoniny Możliwy zespół serotoninowy Umiarkowany Ostrożność, dozwolone dawki do 10 mg/dobę
Leki wydłużające odcinek QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki, leki przeciwhistaminowe) Farmakodynamiczny – addytywne działanie na repolaryzację mięśnia sercowego Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Leki serotoninergiczne (tramadol, tryptany, tryptofan, buprenorfina) Farmakodynamiczny – zwiększone stężenie serotoniny Ryzyko zespołu serotoninowego Wysoki Ostrożność, ścisłe monitorowanie pacjenta
Leki obniżające próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, buproprion) Farmakodynamiczny – addytywne działanie na aktywność neuronalną Zwiększone ryzyko napadów drgawkowych Umiarkowany Ostrożność, rozważyć modyfikację dawek
Lit Farmakodynamiczny – synergistyczny wpływ na przekaźnictwo serotoninergiczne Nasilenie działania leków Umiarkowany Ostrożność, monitorowanie stężenia litu
Dziurawiec zwyczajny Farmakodynamiczny i farmakokinetyczny – indukcja enzymów i wpływ na przekaźnictwo serotoninergiczne Zwiększona częstość działań niepożądanych Umiarkowany Niezalecane
Leki przeciwzakrzepowe Farmakodynamiczny – wpływ na agregację płytek krwi Zmiana działania leków przeciwzakrzepowych Umiarkowany Ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia
NLPZ Farmakodynamiczny – wpływ na agregację płytek krwi Zwiększone ryzyko krwawień Umiarkowany Ostrożność, rozważyć inne leki przeciwbólowe
Leki wywołujące hipokaliemię/hipomagnezemię Farmakodynamiczny – wpływ na elektrofizjologię serca Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca Wysoki Ostrożność, monitorowanie stężenia elektrolitów
Inhibitory CYP2C19 (omeprazol, ezomeprazol, flukonazol, fluwoksamina) Farmakokinetyczny – hamowanie metabolizmu escytalopramu Zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu o 50-70% Umiarkowany Może być konieczne zmniejszenie dawki escytalopramu
Cymetydyna Farmakokinetyczny – hamowanie metabolizmu escytalopramu Zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu o ok. 70% Umiarkowany Ostrożność, może być konieczne zmniejszenie dawki escytalopramu
Leki metabolizowane przez CYP2D6 (flekainid, propafenon, metoprolol, niektóre leki przeciwdepresyjne i przeciwpsychotyczne) Farmakokinetyczny – hamowanie metabolizmu tych leków przez escytalopram Dwukrotne zwiększenie stężenia w osoczu tych leków Umiarkowany do wysokiego Może być konieczne dostosowanie dawki tych leków
Alkohol Głównie farmakodynamiczny – nasilenie działania depresyjnego na OUN Nasilenie działania sedatywnego, pogorszenie sprawności psychomotorycznej Umiarkowany Niezalecane równoczesne spożywanie alkoholu
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl