Interakcje leku
Tadamen MED 5 mg
Tadalafil, metabolizowany głównie przez CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego izoenzymu, takimi jak ketokonazol (200 mg/dobę podwaja AUC i zwiększa Cmax o 15% przy dawce 10 mg tadalafilu; 400 mg ketokonazolu czterokrotnie zwiększa AUC i o 22% Cmax przy dawce 20 mg), rytonawir (dwukrotny wzrost AUC bez wpływu na Cmax przy dawce 20 mg) oraz innymi inhibitorami CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy). Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina i karbamazepina, mogą obniżać stężenie tadalafilu nawet o 88%, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. Szczególnie istotne są interakcje farmakodynamiczne z azotanami (5-20 mg tadalafilu nasila ich hipotensyjne działanie, przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania, efekt utrzymuje się do 48 godzin) oraz lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną (4-8 mg), gdzie obserwuje się znaczne nasilenie działania hipotensyjnego i ryzyko omdleń utrzymujące się do 12 godzin. W przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych (blokery kanałów wapniowych, inhibitory ACE, β-adrenolityki, diuretyki tiazydowe, antagoniści receptora angiotensyny II) interakcje są minimalne, choć u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem może wystąpić większy spadek ciśnienia tętniczego.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Poniższe informacje dotyczą interakcji lekowych tadalafilu, substancji czynnej produktu Tadamen MED. Należy zwrócić uwagę, że badania interakcji przeprowadzono przy zastosowaniu dawek 10 mg i/lub 20 mg tadalafilu, jednak nie można wykluczyć występowania klinicznie istotnych interakcji także przy stosowaniu mniejszych dawek leku1.
Wpływ innych substancji na tadalafil
Inhibitory cytochromu P450 mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę tadalafilu. Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Selektywny inhibitor CYP3A4 – ketokonazol w dawce 200 mg/dobę zwiększa dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) i o 15% maksymalne stężenie leku (Cmax). Przy zwiększeniu dawki ketokonazolu do 400 mg/dobę, ekspozycja na tadalafil (20 mg) wzrasta czterokrotnie, a Cmax o 22%2.
Rytonawir, inhibitor proteazy (w dawce 200 mg dwa razy na dobę), który hamuje aktywność CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększa dwukrotnie ekspozycję na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax. Inne inhibitory proteazy (np. sakwinawir) oraz inhibitory CYP3A4, takie jak erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol czy sok grejpfrutowy, mogą również zwiększać stężenie tadalafilu w osoczu, co może nasilać występowanie działań niepożądanych3.
Wpływ nośników (np. glikoproteiny P) na dystrybucję tadalafilu nie jest w pełni poznany, co może być przyczyną interakcji z lekami hamującymi te nośniki4.
Induktory cytochromu P450 mogą znacząco zmniejszać stężenie tadalafilu w osoczu. Ryfampicyna, induktor CYP3A4, zmniejsza AUC tadalafilu o 88% przy dawce 10 mg, co może powodować zmniejszenie skuteczności leku. Podobnie działają inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina i karbamazepina5.
Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze
Azotany – tadalafil (5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Interakcja ta utrzymuje się przez ponad 24 godziny i nie jest wykrywalna po 48 godzinach od podania ostatniej dawki tadalafilu. W sytuacjach zagrażających życiu, kiedy konieczne jest zastosowanie azotanów, można je podać dopiero po upływie co najmniej 48 godzin od przyjęcia tadalafilu w jakiejkolwiek dawce (2,5-20 mg), wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim i przy monitorowaniu parametrów hemodynamicznych6.
Leki przeciwnadciśnieniowe – szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu tadalafilu z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne. Doksazosyna (4 mg lub 8 mg na dobę) w połączeniu z tadalafilem (5 mg na dobę lub 20 mg jednorazowo) znacząco nasila działanie hipotensyjne, co może prowadzić do omdleń. Efekt ten utrzymuje się przez co najmniej 12 godzin. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków7.
W przypadku alfuzosyny i tamsulozyny nie zaobserwowano tak nasilonych interakcji, jednak nadal należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z tadalafilem, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i stopniowo ją dostosowywać8.
Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji tadalafilu z innymi grupami leków przeciwnadciśnieniowych, takimi jak leki blokujące kanały wapniowe (amlodypina), inhibitory ACE (enalapril), leki β-adrenolityczne (metoprolol), diuretyki tiazydowe (bendroflumetiazyd) i antagoniści receptora angiotensyny II. U pacjentów z dobrze kontrolowanym ciśnieniem tętniczym obniżenie ciśnienia po dodaniu tadalafilu było minimalne, natomiast u osób z niekontrolowanym nadciśnieniem spadek był większy, ale rzadko prowadził do objawowej hipotonii9.
Riocyguat – jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane ze względu na nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi, potwierdzone zarówno w badaniach przedklinicznych, jak i klinicznych10.
Inhibitory 5-alfa-reduktazy – w badaniu klinicznym porównującym skojarzone stosowanie tadalafilu (5 mg) z finasterydem (5 mg) oraz placebo z finasterydem (5 mg) w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych. Jednak, ze względu na brak formalnych badań interakcji, zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu tadalafilu z inhibitorami 5-alfa-reduktazy11.
Substraty CYP1A2 (np. teofilina) – jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg) z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy) nie wykazało interakcji farmakokinetycznej. Jedynym efektem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/min) zwiększenie częstości akcji serca, co należy uwzględnić przy jednoczesnym stosowaniu tych leków12.
Etynyloestradiol i terbutalina – tadalafil zwiększa dostępność biologiczną etynyloestradiolu stosowanego doustnie. Podobnego efektu można oczekiwać w przypadku doustnego stosowania terbutaliny, jednak kliniczne następstwa tego zjawiska nie są dokładnie określone13.
Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom P450 – nie należy oczekiwać, aby tadalafil istotnie klinicznie wpływał na klirens produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdzają, że tadalafil nie hamuje ani nie indukuje aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C1914.
Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna) – tadalafil (w dawce 10 mg i 20 mg) nie wykazuje klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) na S-warfarynę i R-warfarynę i nie wpływa na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę15.
Kwas acetylosalicylowy – tadalafil (w dawce 10 mg i 20 mg) nie zwiększa wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy16.
Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze – nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji tadalafilu z lekami przeciwcukrzycowymi17.
Interakcje tadalafilu z alkoholem
Jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie 0,08%). Nie stwierdzono również zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem18.
W badaniach klinicznych alkohol podawany był w sposób maksymalizujący szybkość wchłaniania (spożycie na czczo i nieprzyjmowanie pokarmu przez kolejne 2 godziny). Tadalafil w dawce 20 mg nie nasilał średniego spadku ciśnienia krwi wywołanego przez alkohol (0,7 g/kg masy ciała, co odpowiada około 180 ml 40% alkoholu dla mężczyzny ważącego 80 kg), jednak u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne19.
Przy mniejszych dawkach alkoholu (0,6 g/kg masy ciała) nie obserwowano niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu. Tadalafil w dawce 10 mg nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze20.
Tabela interakcji lekowych tadalafilu
| Grupa/nazwa leku | Rodzaj interakcji | Opis interakcji | Poziom ważności |
|---|---|---|---|
| Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, rytonawir, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy) |
Farmakokinetyczna | Zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu (od 2 do 4-krotnie), z możliwym nasileniem działań niepożądanych | Wysoki |
| Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) |
Farmakokinetyczna | Zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu (do 88%), prowadzące do możliwego osłabienia skuteczności leku | Wysoki |
| Azotany (wszystkie postacie) |
Farmakodynamiczna | Nasilenie działania hipotensyjnego azotanów, ryzyko ciężkiego niedociśnienia; interakcja utrzymuje się do 48h po przyjęciu tadalafilu | Bardzo wysoki (przeciwwskazanie) |
| Leki blokujące receptory α-adrenergiczne (szczególnie doksazosyna) |
Farmakodynamiczna | Nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko omdleń, efekt utrzymuje się do 12h | Wysoki (niezalecane) |
| Inne leki przeciwnadciśnieniowe (leki blokujące kanały wapniowe, inhibitory ACE, β-adrenolityki, diuretyki tiazydowe, antagoniści receptora angiotensyny II) |
Farmakodynamiczna | Zazwyczaj nieistotne klinicznie obniżenie ciśnienia przy dobrze kontrolowanym nadciśnieniu; większy spadek przy niekontrolowanym nadciśnieniu | Niski do średniego |
| Riocyguat | Farmakodynamiczna | Nasilone działanie hipotensyjne | Bardzo wysoki (przeciwwskazanie) |
| Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd, dutasteryd) |
Nieznana | Brak udokumentowanych interakcji, ale zalecana ostrożność | Niski |
| Teofilina | Farmakodynamiczna | Niewielkie (3,5 uderzeń/min) zwiększenie częstości akcji serca, bez interakcji farmakokinetycznej | Niski |
| Etynyloestradiol, terbutalina (stosowane doustnie) |
Farmakokinetyczna | Zwiększenie dostępności biologicznej, kliniczne następstwa niepewne | Niski do średniego |
| Warfaryna | Farmakokinetyczna | Brak wpływu na farmakokinetykę warfaryny i na czas protrombinowy | Niski |
| Kwas acetylosalicylowy | Farmakodynamiczna | Brak wpływu na czas krwawienia | Niski |
| Alkohol | Farmakokinetyczna i farmakodynamiczna | Brak wpływu na stężenie alkoholu we krwi i stężenie tadalafilu; tadalafil nie nasila średniego spadku ciśnienia, ale może powodować zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne u niektórych osób | Niski do średniego |
| Leki przeciwcukrzycowe | Nieznana | Brak szczegółowych badań interakcji | Nieznany |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania