Interakcje leku
Tadalafil Maxigra 10 mg
Badania interakcji tadalafilu, przeprowadzone głównie w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazały istotne zmiany farmakokinetyczne w obecności inhibitorów i induktorów CYP3A4. Ketokonazol (200 mg/dobę) podwaja AUC tadalafilu (10 mg), a dawka 400 mg ketokonazolu zwiększa AUC tadalafilu (20 mg) czterokrotnie. Rytonawir (200 mg dwa razy na dobę) podwaja AUC tadalafilu (20 mg). Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, zmniejszają AUC tadalafilu (10 mg) o 88%, co może obniżać skuteczność leku. Jednoczesne stosowanie tadalafilu z azotanami jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i omdleń; azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Dodatkowo, doksazosyna (4-8 mg/dobę) w połączeniu z tadalafilem (5-20 mg) nasila działanie hipotensyjne, co może prowadzić do omdleń, dlatego takie skojarzenie nie jest zalecane.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Wpływ innych substancji na tadalafil
- Inhibitory cytochromu P450
- Białka nośnikowe
- Induktory cytochromu P450
- Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze
- Azotany
- Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze (w tym leki blokujące kanały wapniowe)
- Riocyguat
- Inhibitory 5-alfa-reduktazy
- Substraty CYP1A2 (np. teofilina)
- Etynyloestradiol i terbutalina
- Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450
- Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)
- Kwas acetylosalicylowy
- Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze
- Interakcje tadalafilu z alkoholem
- Tabela interakcji lekowych tadalafilu
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania interakcji dla tadalafilu przeprowadzono głównie w dawkach 10 mg i/lub 20 mg. Należy zauważyć, że w przypadku niektórych badań stosowano wyłącznie dawkę 10 mg, co nie wyklucza możliwości występowania klinicznie istotnych interakcji przy stosowaniu wyższych dawek tadalafilu.1
Wpływ innych substancji na tadalafil
Inhibitory cytochromu P450
Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Selektywne inhibitory tego izoenzymu znacząco wpływają na farmakokinetykę tadalafilu. Ketokonazol w dawce 200 mg/dobę zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) dwukrotnie, a Cmax o 15%. Przy wyższej dawce ketokonazolu (400 mg/dobę), ekspozycja na tadalafil (20 mg) wzrasta czterokrotnie, a Cmax o 22%. Rytonawir (inhibitor proteazy, 200 mg dwa razy na dobę), który hamuje CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, podwaja ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax.2
Inne inhibitory CYP3A4, takie jak sakwinawir, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol oraz sok grejpfrutowy, należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem, ponieważ mogą zwiększać stężenie tadalafilu w osoczu. W konsekwencji może wzrosnąć częstość występowania działań niepożądanych.3
Białka nośnikowe
Rola białek nośnikowych (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie została w pełni poznana. Istnieje zatem potencjalne ryzyko interakcji lekowych wynikających z hamowania tych białek transportowych.4
Induktory cytochromu P450
Induktory CYP3A4 mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę tadalafilu. Ryfampicyna, silny induktor CYP3A4, zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z podaniem samego tadalafilu w dawce 10 mg. Takie zmniejszenie ekspozycji może prowadzić do redukcji skuteczności tadalafilu, choć dokładny stopień zmniejszenia efektywności nie jest poznany.5
Inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina czy karbamazepina, również mogą obniżać stężenie tadalafilu w osoczu krwi.6
Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze
Azotany
W badaniach klinicznych wykazano, że tadalafil (w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu jednoczesne stosowanie tadalafilu z organicznymi azotanami w jakiejkolwiek postaci jest bezwzględnie przeciwwskazane.7
Badania kliniczne, w których 150 osób otrzymywało tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni oraz podpodstawki glicerolu triazotanu 0,4 mg w różnych punktach czasowych, wykazały, że interakcje te utrzymywały się ponad 24 godziny i nie były wykrywalne po 48 godzinach od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu. Dlatego w sytuacjach zagrażających życiu, gdy podanie azotanów jest konieczne ze względów medycznych, można to zrobić dopiero po upływie 48 godzin od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu (2,5-20 mg). W takiej sytuacji azotany należy podawać pod ścisłym nadzorem medycznym z odpowiednim monitorowaniem hemodynamicznym.8
Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze (w tym leki blokujące kanały wapniowe)
Jednoczesne stosowanie doksazosyny (w dawkach 4 mg lub 8 mg na dobę) i tadalafilu (w dawce 5 mg na dobę lub 20 mg jednorazowo) znacząco nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne. Efekt ten może utrzymywać się przez co najmniej 12 godzin i powodować objawy takie jak omdlenia. Z tego względu nie zaleca się równoczesnego stosowania tych leków.9
W badaniach interakcji z udziałem ograniczonej liczby zdrowych ochotników nie zaobserwowano takich efektów w przypadku alfuzosyny lub tamsulozyny. Niemniej jednak, należy zachować ostrożność stosując tadalafil u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Leczenie powinno być rozpoczynane od najmniejszej dawki i stopniowo dostosowywane.10
Riocyguat
Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych potwierdzono, że riocyguat nasila działanie hipotensyjne inhibitorów PDE5. W badanej populacji nie wykazano korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane.11
Inhibitory 5-alfa-reduktazy
W badaniu klinicznym porównującym skojarzone stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg z finasterydem w dawce 5 mg wobec placebo z finasterydem w dawce 5 mg w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano żadnych nowych działań niepożądanych. Jednak, ponieważ nie przeprowadzono formalnego badania interakcji oceniającego wpływ tadalafilu na inhibitory 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków.12
Substraty CYP1A2 (np. teofilina)
W farmakologicznym badaniu klinicznym, w którym podawano tadalafil w dawce 10 mg z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznej. Jedynym obserwowanym efektem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/min.) zwiększenie częstości akcji serca. Mimo że efekt ten był niewielki i nie miał znaczenia klinicznego w tym badaniu, należy go uwzględnić przy równoczesnym stosowaniu tych leków.13
Etynyloestradiol i terbutalina
Wykazano, że tadalafil zwiększa biodostępność etynyloestradiolu podawanego doustnie. Podobnego zwiększenia biodostępności można oczekiwać przy doustnym podaniu terbutaliny, jednak kliniczne konsekwencje tego zjawiska nie zostały określone.14
Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450
Nie należy oczekiwać, aby tadalafil powodował klinicznie istotne hamowanie lub indukcję klirensu produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie hamuje ani nie indukuje aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C19.15
Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)
Tadalafil (w dawkach 10 mg i 20 mg) nie wykazał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9). Ponadto tadalafil nie wpływa na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę.16
Kwas acetylosalicylowy
Tadalafil (w dawkach 10 mg i 20 mg) nie zwiększa wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy.17
Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze
Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi.18
Interakcje tadalafilu z alkoholem
Jednoczesne stosowanie tadalafilu (w dawkach 10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie we krwi 0,08%). Ponadto, nie obserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem.19
Badania kliniczne zostały zaprojektowane tak, aby zapewnić maksymalne wchłanianie alkoholu (spożycie na czczo i brak przyjmowania pokarmu przez 2 kolejne godziny). Tadalafil w dawce 20 mg nie nasilał średniego spadku ciśnienia tętniczego spowodowanego przez alkohol (0,7 g/kg masy ciała, co odpowiada około 180 ml 40% alkoholu dla mężczyzny o masie ciała 80 kg). Jednak u niektórych osób odnotowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała oraz niedociśnienie ortostatyczne.20
Przy mniejszych dawkach alkoholu (0,6 g/kg) nie obserwowano niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu. Tadalafil w dawce 10 mg nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze.21
Tabela interakcji lekowych tadalafilu
| Grupa leków/substancja | Rodzaj interakcji | Efekt kliniczny | Poziom istotności | Zalecenia |
|---|---|---|---|---|
| Azotany organiczne (wszystkie postacie) | Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów | Znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, ryzyko omdleń | Bardzo wysoki | Bezwzględnie przeciwwskazane; można podać azotany dopiero po upływie 48h od ostatniej dawki tadalafilu |
| Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, klarytromycyna, sok grejpfrutowy) | Zwiększenie ekspozycji na tadalafil (AUC i Cmax) | Zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu, nasilenie działań niepożądanych | Wysoki | Stosować ostrożnie, może być konieczna redukcja dawki tadalafilu |
| Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) | Zmniejszenie ekspozycji na tadalafil | Obniżenie stężenia tadalafilu w osoczu, zmniejszenie skuteczności | Wysoki | Unikać jednoczesnego stosowania, jeśli możliwe |
| Leki blokujące receptory α-adrenergiczne (doksazosyna) | Nasilenie działania hipotensyjnego | Ryzyko objawowego niedociśnienia, omdleń | Wysoki | Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z doksazosyną |
| Riocyguat | Nasilenie działania hipotensyjnego | Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego | Bardzo wysoki | Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane |
| Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd, dutasteryd) | Dokładny mechanizm nieznany | Nieznany | Niski | Zachować ostrożność |
| Teofilina (substrat CYP1A2) | Brak interakcji farmakokinetycznej | Niewielkie zwiększenie częstości akcji serca (3,5 uderzeń/min) | Niski | Obserwacja pacjenta |
| Etynyloestradiol | Zwiększenie biodostępności etynyloestradiolu | Potencjalnie zwiększone stężenie etynyloestradiolu | Umiarkowany | Monitorowanie pod kątem działań niepożądanych etynyloestradiolu |
| Warfaryna (substrat CYP2C9) | Brak wpływu na farmakokinetykę warfaryny i czas protrombinowy | Brak istotnego efektu klinicznego | Niski | Brak specjalnych zaleceń |
| Kwas acetylosalicylowy | Brak wpływu na czas krwawienia | Brak efektu klinicznego | Niski | Brak specjalnych zaleceń |
| Alkohol | Tadalafil nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi; alkohol nie wpływa na stężenie tadalafilu | Możliwe zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne u niektórych pacjentów | Umiarkowany | Zachować ostrożność, ograniczyć spożycie alkoholu |
| Leki przeciwcukrzycowe | Brak szczegółowych badań | Nieznany | Nieokreślony | Zachować ostrożność |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania