Specjalne ostrzeżenia
Febuxostat Aurovitas

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Febuxostat Aurovitas

Stosowanie febuksostatu wymaga zachowania szczególnej ostrożności oraz regularnego monitorowania pacjenta w określonych sytuacjach klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące ostrzeżeń oraz środków ostrożności, które należy uwzględnić podczas zalecania leczenia febuksostatem.¹

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

U pacjentów z istniejącymi wcześniej ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (takimi jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu lub niestabilna dławica piersiowa) leczenie przewlekłej hiperurykemii febuksostatem należy prowadzić z zachowaniem szczególnej ostrożności. W badaniu CARES odnotowano większą liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów leczonych febuksostatem w porównaniu do grupy otrzymującej allopurynol. Jednakże w późniejszym badaniu FAST nie zaobserwowano istotnych różnic w odsetku występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych (zarówno tych prowadzących do zgonu, jak i nieprowadzących do zgonu) między grupami leczonych febuksostatem i allopurynolem.²

W przypadku pacjentów poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi z umiarkowanym do wysokiego ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza (TLS), leczonych febuksostatem, należy ściśle monitorować czynność serca, jeżeli jest to uzasadnione klinicznie.³

Reakcje alergiczne i nadwrażliwość na lek

Po wprowadzeniu febuksostatu do obrotu raportowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych i nadwrażliwości, włączając w to stany zagrażające życiu, takie jak:

• Zespół Stevensa-Johnsona
• Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
• Ostre reakcje anafilaktyczne
• Wstrząs anafilaktyczny

Większość tych reakcji występowała w pierwszych miesiącach leczenia. U niektórych pacjentów wcześniej stwierdzano zaburzenia czynności nerek i/lub nadwrażliwość na allopurynol. Odnotowano również przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym reakcje z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), które czasami współwystępowały z gorączką, zaburzeniami hematologicznymi oraz zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.⁴

Należy poinformować pacjenta o objawach przedmiotowych i podmiotowych reakcji nadwrażliwości i ściśle monitorować ich występowanie. W przypadku pojawienia się ciężkich reakcji alergicznych lub nadwrażliwości, leczenie febuksostatem należy natychmiast przerwać, ponieważ wczesne odstawienie leku daje lepsze rokowanie. Bezwzględnie przeciwwskazane jest ponowne włączenie febuksostatu u pacjenta, u którego wystąpiła reakcja alergiczna/nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona, reakcja anafilaktyczna lub wstrząs.⁵

Ostre napady dny (zaostrzenia dny moczanowej)

Leczenia febuksostatem nie należy rozpoczynać w trakcie ostrego napadu dny moczanowej. Terapię należy wdrożyć dopiero po całkowitym ustąpieniu objawów. W początkowym okresie leczenia, na skutek zmian stężenia kwasu moczowego w surowicy i uwalniania moczanu ze złogów w tkankach, mogą wystąpić zaostrzenia dny moczanowej.⁶

Zaleca się stosowanie profilaktyki przeciw zaostrzeniom dny za pomocą niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) lub kolchicyny przez co najmniej 6 miesięcy od rozpoczęcia terapii febuksostatem. W przypadku wystąpienia zaostrzenia dny w trakcie leczenia febuksostatem, nie należy odstawiać leku. Zaostrzenie można leczyć równocześnie w sposób odpowiedni dla indywidualnego pacjenta, natomiast kontynuacja stosowania febuksostatu przyczynia się do zmniejszenia częstości i nasilenia kolejnych zaostrzeń.⁷

Odkładanie się złogów ksantyny

U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. w przebiegu nowotworu złośliwego, w trakcie leczenia przeciwnowotworowego czy u pacjentów z zespołem Lescha-Nyhana) bezwzględne stężenie ksantyny w moczu może rzadko wzrosnąć na tyle, że będzie możliwe odkładanie się jej złogów w drogach moczowych. Ze względu na brak doświadczenia, nie zaleca się stosowania febuksostatu w tych populacjach pacjentów.⁸

Interakcje lekowe

Merkaptopuryna/azatiopryna

Nie zaleca się równoczesnego stosowania febuksostatu i merkaptopuryny/azatiopryny. Febuksostat, hamując oksydazę ksantynową (XO), może powodować zwiększenie stężenia merkaptopuryny/azatiopryny w osoczu, co może prowadzić do ciężkiej toksyczności tych leków.⁹

Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych leków, zaleca się:

1. Zmniejszenie dawki merkaptopuryny/azatiopryny do 20% lub mniej w stosunku do pierwotnie przepisanej dawki
2. Ścisłe monitorowanie pacjenta
3. Dalsze dostosowanie dawki merkaptopuryny/azatiopryny na podstawie oceny odpowiedzi na leczenie i wystąpienia ewentualnych objawów toksyczności

¹⁰

Teofilina

Febuksostat w dawce 80 mg może być stosowany u pacjentów leczonych jednocześnie teofiliną bez ryzyka zwiększenia stężenia teofiliny w osoczu. Badania u zdrowych ochotników wykazały brak interakcji farmakokinetycznej między febuksostatem w dawce 80 mg a pojedynczą dawką 400 mg teofiliny. Dla dawki 120 mg febuksostatu brak jest dostępnych danych.¹¹

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci po przeszczepach narządów

Ze względu na brak doświadczenia klinicznego, nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów po przeszczepach narządów.¹²

Zaburzenia wątroby

W trakcie badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach czynnościowych wątroby u 5,0% pacjentów leczonych febuksostatem. Zaleca się wykonanie testów czynnościowych wątroby przed rozpoczęciem leczenia febuksostatem, a następnie ich okresowe powtarzanie w oparciu o ocenę kliniczną.¹³

Zaburzenia tarczycy

W długotrwałych otwartych badaniach rozszerzonych zaobserwowano zwiększone stężenia TSH (> 5,5 μIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem. Należy zachować ostrożność podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy. ^{5,5 μIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem (5,5%). Konieczna jest ostrożność podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy.”>14}

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Laktoza

Tabletki febuksostatu zawierają laktozę (każda tabletka 120 mg zawiera 114,75 mg laktozy jednowodnej). Pacjenci z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni stosować tego produktu.¹⁵¹⁶

Sód

Produkt leczniczy Febuxostat Aurovitas 120 mg zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę powlekaną, czyli praktycznie można uznać, że „nie zawiera sodu”.¹⁷