Dawkowanie i sposób podawania leku Adriblastina PFS

Produkt leczniczy Adriblastina PFS (doksorubicyny chlorowodorek) jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 2 mg/ml. Preparat jest podawany wyłącznie drogą dożylną. Należy podkreślić, że roztwór doksorubicyny jest nieaktywny po podaniu doustnym i nie powinien być podawany domięśniowo ani dokanałowo.¹

Standardowa dawka początkowa

Całkowita dawka doksorubicyny na cykl może się różnić w zależności od wskazania oraz zastosowanego schematu leczenia. Doksorubicyna może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami cytotoksycznymi.²

W przypadku monoterapii zalecana standardowa dawka początkowa w jednym cyklu u dorosłych wynosi 60-90 mg/m² powierzchni ciała. Całkowita dawka początkowa w jednym cyklu może być podana na trzy sposoby:³

• W postaci dawki pojedynczej
• W postaci dawki podzielonej w ciągu 3 kolejnych dni
• W postaci dawki podzielonej podawanej w 1. i 8. dniu cyklu

Przy prawidłowym ustępowaniu objawów toksyczności (zwłaszcza zahamowania czynności szpiku kostnego i zapalenia błony śluzowej jamy ustnej), każdy cykl leczenia należy powtarzać co 3-4 tygodnie.⁴

Alternatywnym skutecznym schematem dawkowania jest podawanie doksorubicyny w dawce 10-20 mg/m² powierzchni ciała raz na tydzień.⁵

W przypadku leczenia skojarzonego z innymi lekami cytotoksycznymi o podobnym profilu toksyczności, zalecana dawka doksorubicyny w jednym cyklu wynosi od 30 do 60 mg/m² powierzchni ciała.⁶

Leczenie uzupełniające u pacjentek z rakiem piersi

W leczeniu uzupełniającym u pacjentek z rakiem piersi we wczesnym stadium zaawansowania z przerzutami do węzłów chłonnych stosuje się schemat leczenia skojarzonego AC, składający się z doksorubicyny w dawce 60 mg/m² powierzchni ciała i cyklofosfamidu w dawce 600 mg/m² powierzchni ciała, podawanych dożylnie w 1. dniu każdego z 21-dniowych cyklów leczenia. Zaleca się podanie czterech cykli tego schematu.⁷

Sposób podawania

Doksorubicynę należy podawać we wlewie dożylnym w 0,9% roztworze sodu chlorku lub 5% roztworze glukozy przez okres nie krótszy niż 3 minuty i nie dłuższy niż 10 minut. Taki sposób podania ma na celu ograniczenie ryzyka zakrzepicy lub wynaczynienia pozażylnego.⁸

Nie zaleca się podawania produktu w szybkich wstrzyknięciach dożylnych (bolus) ze względu na ryzyko wynaczynienia, do którego może dojść nawet w przypadku prawidłowego wkłucia do światła naczynia żylnego potwierdzonego aspiracją krwi.⁹

Modyfikacje dawki

Niewydolność wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się modyfikację dawkowania doksorubicyny w zależności od stężenia bilirubiny w osoczu:¹⁰

Należy zaznaczyć, że doksorubicyny nie należy podawać u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.¹¹

Inne szczególne populacje

Należy rozważyć zastosowanie zredukowanych dawek początkowych lub wydłużenie odstępów pomiędzy cyklami u następujących grup pacjentów:¹²

• Pacjenci po wcześniejszej systemowej terapii przeciwnowotworowej – modyfikacja dawki ze względu na potencjalne kumulowanie się toksyczności
• Pacjenci po wcześniejszej radioterapii – ryzyko nasilenia toksyczności w obszarach po napromienianiu
• Dzieci – dostosowanie dawki do wieku, masy ciała i powierzchni ciała
• Pacjenci w podeszłym wieku – większe ryzyko kardiotoksyczności i mielosupresji
• Pacjenci otyli – dostosowanie dawkowania ze względu na zmienioną farmakokinetykę leku
• Pacjenci z naciekami nowotworowymi w szpiku kostnym – zwiększone ryzyko mielosupresji