Właściwości farmakokinetyczne
Xuvelex XR 500 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Xuvelex XR

Xuvelex XR to lek zawierający metforminy chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w trzech dawkach: 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych tego produktu leczniczego, obejmującą procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji substancji czynnej.

Wchłanianie

Proces wchłaniania metforminy z tabletek o przedłużonym uwalnianiu Xuvelex XR charakteryzuje się znaczącym opóźnieniem w porównaniu do tabletek o natychmiastowym uwalnianiu. Maksymalne stężenie (Tmax) osiągane jest po około 7 godzinach, podczas gdy dla tabletek o natychmiastowym uwalnianiu czas ten wynosi 2,5 godziny.¹

W stanie stacjonarnym wartości Cmax (maksymalne stężenie w osoczu) oraz AUC (powierzchnia pod krzywą) nie zwiększają się proporcjonalnie do podawanej dawki, podobnie jak w przypadku preparatów o natychmiastowym uwalnianiu. AUC po jednorazowym podaniu doustnym 2000 mg metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna z wartością obserwowaną po podaniu 1000 mg metforminy w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu dwa razy na dobę.²

Zmienność wewnątrzosobnicza parametrów Cmax i AUC dla metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna z obserwowaną dla tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.³

Wpływ pokarmu na wchłanianie

Podawanie tabletek Xuvelex XR na czczo powoduje zmniejszenie AUC o około 30%, przy czym wartości Cmax i Tmax pozostają niezmienione.⁴ Warto zauważyć, że średnie wchłanianie metforminy z postaci o przedłużonym uwalnianiu praktycznie nie zmienia się pod wpływem składu posiłku.⁵

Dla tabletki o przedłużonym uwalnianiu 1000 mg podawanej po posiłku, obserwuje się znaczący wzrost AUC o 77%, zwiększenie Cmax o 26% oraz nieznaczne wydłużenie Tmax o około 1 godzinę.⁶

Parametry farmakokinetyczne dla poszczególnych dawek

Po wielokrotnym podawaniu metforminy w dawkach do 2000 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu nie obserwuje się kumulacji leku.⁷

Dla dawki 750 mg, po jednorazowym podaniu doustnym, średnie maksymalne stężenie metforminy w osoczu wynosi 1193 ng/ml i występuje średnio po około 5 godzinach (zakres od 4 do 12 godzin).⁸

W przypadku dawki 1000 mg, po jednorazowym podaniu doustnym po posiłku, średnie maksymalne stężenie w osoczu krwi wynosi 1214 ng/ml i jest osiągane średnio po około 5 godzinach (zakres od 4 do 10 godzin).⁹

Badania biorównoważności

Przeprowadzone badania wykazały, że u zdrowych ochotników, zarówno na czczo jak i po posiłku, metforminy chlorowodorek 750 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest biorównoważny z metforminy chlorowodorkiem 500 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 1500 mg w odniesieniu do parametrów Cmax i AUC.¹⁰

Podobnie, metforminy chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu 1000 mg jest biorównoważny z metforminy chlorowodorkiem w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu 500 mg w dawce 1000 mg w odniesieniu do parametrów Cmax i AUC, zarówno na czczo jak i po posiłku.¹¹

Dystrybucja

Metformina charakteryzuje się nieznacznym wiązaniem z białkami osocza. Substancja czynna przenika do erytrocytów, które prawdopodobnie stanowią drugi kompartment dystrybucji leku.¹²

Maksymalne stężenie metforminy we krwi jest mniejsze niż maksymalne stężenie w osoczu i występuje w przybliżeniu w tym samym czasie. Średnia objętość dystrybucji (Vd) metforminy jest znacząca i wynosi od 63 L do 276 L.¹³

Metabolizm

Metformina jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem. U ludzi nie zidentyfikowano żadnych metabolitów tej substancji czynnej, co wskazuje na brak istotnego metabolizmu leku.¹⁴

Eliminacja

Klirens nerkowy metforminy jest znaczący i przekracza 400 ml/min, co świadczy o wydalaniu substancji czynnej zarówno drogą przesączania kłębuszkowego jak i wydzielania kanalikowego.¹⁵

Po doustnym podaniu metforminy, okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji (t1/2) wynosi około 6,5 godziny.¹⁶

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Niewydolność nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek klirens nerkowy metforminy ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do klirensu kreatyniny. Prowadzi to do wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji oraz wzrostu stężenia metforminy w osoczu.¹⁷

Dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek są ograniczone i nie pozwalają na wiarygodne oszacowanie ogólnoustrojowej ekspozycji na metforminę w tej grupie w porównaniu z pacjentami o prawidłowej czynności nerek. Z tego względu dawkę leku należy dostosowywać indywidualnie, uwzględniając skuteczność kliniczną i/lub tolerancję.¹⁸