Właściwości farmakokinetyczne
Diabufor XR 750 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Diabufor XR

Diabufor XR jest dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających metforminy chlorowodorek w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg, co odpowiada odpowiednio 389,94 mg, 584,91 mg i 779,88 mg metforminy ¹. Farmakokinetyka produktu leczniczego Diabufor XR charakteryzuje się kilkoma istotnymi właściwościami, które wpływają na jego profil kliniczny.

Wchłanianie

Po doustnym podaniu tabletek o przedłużonym uwalnianiu Diabufor XR obserwuje się znaczące opóźnienie wchłaniania metforminy w porównaniu z tabletkami o natychmiastowym uwalnianiu. Maksymalne stężenie (Cmax) metforminy w postaci o przedłużonym uwalnianiu występuje po około 7 godzinach (Tmax), podczas gdy dla tabletek o natychmiastowym uwalnianiu Tmax wynosi zaledwie 2,5 godziny ².

W stanie stacjonarnym, podobnie jak w przypadku produktów o natychmiastowym uwalnianiu, parametry Cmax i AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) nie wzrastają proporcjonalnie do podanej dawki. Warto zauważyć, że wartość AUC po jednorazowym podaniu doustnym 2000 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna do wartości obserwowanej po podaniu 1000 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu, podawanych dwa razy na dobę ³.

Zmienność wewnątrzosobnicza parametrów Cmax i AUC metforminy chlorowodorku w postaci o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna do zmienności obserwowanej przy stosowaniu tabletek o natychmiastowym uwalnianiu ⁴.

Wpływ posiłków na farmakokinetykę

Istotnym aspektem farmakokinetyki Diabufor XR jest wpływ przyjmowania pokarmu na wchłanianie leku. W przypadku podawania tabletek o przedłużonym uwalnianiu na czczo, AUC zmniejsza się o 30%, przy czym nie obserwuje się wpływu na Cmax ani Tmax ⁵. Skład posiłków nie ma natomiast prawie żadnego wpływu na średnie wchłanianie metforminy z produktu o przedłużonym uwalnianiu ⁶.

Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z pokarmem w przypadku tabletek o mocy 1000 mg. Po podaniu tabletek o przedłużonym uwalnianiu 1000 mg po posiłku, AUC zwiększa się o 77%, Cmax zwiększa się o 26%, a Tmax wydłuża się nieznacznie, o około 1 godzinę ⁷.

Parametry farmakokinetyczne różnych mocy tabletek

Badania farmakokinetyczne wykazały, że po jednorazowym podaniu doustnym 1500 mg metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu o mocy 750 mg, średnie maksymalne stężenie metforminy w osoczu wynosi 1193 ng/ml i występuje średnio po około 5 godzinach (w zakresie od 4 do 12 godzin) ⁸.

Podobne parametry obserwuje się po podaniu 1000 mg metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Średnie maksymalne stężenie metforminy w osoczu wynosi wtedy 1214 ng/ml i występuje średnio po około 5 godzinach (w zakresie od 4 do 10 godzin) ⁹.

Biorównoważność różnych dawek

Badania wykazały, że u zdrowych ochotników, zarówno na czczo jak i po posiłku, metformina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu 750 mg, w dawce 1500 mg jest biorównoważna z dawką 1500 mg metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu 500 mg pod względem parametrów Cmax i AUC ¹⁰.

Podobnie, u zdrowych ochotników, zarówno na czczo jak i po posiłku, metformina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu 1000 mg jest biorównoważna z dawką 1000 mg metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu 500 mg pod względem parametrów Cmax i AUC ¹¹.

Kumulacja

Istotną cechą farmakokinetyczną Diabufor XR jest brak kumulacji leku po wielokrotnym podawaniu. Po wielokrotnym podawaniu metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach do 2000 mg nie obserwowano żadnego gromadzenia się leku w organizmie ¹².

Dystrybucja

Metformina w nieznacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, co ma istotne znaczenie dla jej profilu farmakokinetycznego. Lek przenika do erytrocytów, które stanowią prawdopodobnie drugi kompartment dystrybucji metforminy ¹³.

Maksymalne stężenie metforminy we krwi jest mniejsze niż w osoczu i występuje mniej więcej w tym samym czasie. Średnia objętość dystrybucji (Vd) metforminy wynosi od 63 do 276 l ¹⁴.

Metabolizm

Metformina, substancja czynna preparatu Diabufor XR, charakteryzuje się bardzo prostym profilem metabolicznym. Jest ona wydalana z moczem w postaci niezmienionej, a u ludzi nie zidentyfikowano żadnych metabolitów tego związku ¹⁵.

Wydalanie

Wydalanie metforminy odbywa się głównie drogą nerkową. Klirens nerkowy metforminy jest większy niż 400 ml/min, co wskazuje, że metformina jest wydalana zarówno w wyniku przesączania kłębuszkowego, jak i wydzielania kanalikowego ¹⁶.

Po podaniu doustnym rzeczywisty okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi około 6,5 godziny ¹⁷.

Farmakokinetyka w niewydolności nerek

W zaburzeniach czynności nerek klirens nerkowy metforminy ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do klirensu kreatyniny. W konsekwencji okres półtrwania w fazie eliminacji ulega wydłużeniu, co prowadzi do zwiększenia stężenia metforminy w osoczu ¹⁸.

Należy podkreślić, że dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek są niewystarczające. Brak wiarygodnego oszacowania ogólnoustrojowej ekspozycji na metforminę w tej grupie pacjentów w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek. Z tego powodu dostosowanie dawki należy rozważyć indywidualnie, na podstawie skuteczności klinicznej i (lub) tolerancji leku ¹⁹.