Właściwości farmakokinetyczne
Valimar 1000 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku VALIMAR

Produkt leczniczy VALIMAR, zawierający 1000 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który wynika z jego zmodyfikowanej formulacji farmaceutycznej. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych tego produktu leczniczego.¹

Wchłanianie metforminy z produktu VALIMAR

Po jednorazowym doustnym podaniu tabletki VALIMAR 1000 mg po posiłku, obserwuje się średnie maksymalne stężenie metforminy w osoczu (Cmax) na poziomie 1214 ng/ml. Stężenie to osiągane jest po średnio 5 godzinach od przyjęcia leku (zakres od 4 do 10 godzin).²

Badania biorównoważności wykazały, że VALIMAR 1000 mg jest biorównoważny z dawką 1000 mg produktu VALIMAR w postaci dwóch tabletek po 500 mg, zarówno u zdrowych ochotników na czczo, jak i po posiłku. Biorównoważność dotyczy zarówno maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax), jak i pola pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC).³

Charakterystyczną cechą postaci o przedłużonym uwalnianiu jest brak proporcjonalnego wzrostu Cmax i AUC w stosunku do podawanej dawki w stanie stacjonarnym. Po jednorazowym podaniu doustnym 2000 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wartość AUC jest zbliżona do wartości obserwowanej po podaniu 1000 mg metforminy chlorowodorku w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu przyjmowanych dwa razy na dobę.⁴

Warto podkreślić, że zmienność wewnątrzosobnicza Cmax i AUC dla metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna do zmienności obserwowanej w przypadku tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.⁵

Wpływ pokarmu na wchłanianie metforminy

Przyjmowanie tabletki VALIMAR 1000 mg po posiłku prowadzi do znaczącego zwiększenia AUC o 77%, przy jednoczesnym wzroście Cmax o 26%. Obserwuje się również nieznaczne wydłużenie Tmax o około 1 godzinę. Jednakże, należy podkreślić, że ogólnie posiłek nie wpływa na całkowite wchłanianie metforminy z produktu o przedłużonym uwalnianiu.⁶

Istotną obserwacją kliniczną jest brak kumulacji produktu po wielokrotnym podawaniu metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, nawet przy stosowaniu dawek sięgających 2000 mg.⁷

Dystrybucja metforminy w organizmie

Metformina charakteryzuje się niewielkim stopniem wiązania z białkami osocza. Lek przenika do erytrocytów, które prawdopodobnie stanowią drugi kompartment dystrybucji metforminy. Maksymalne stężenie leku we krwi jest niższe niż w osoczu i występuje w przybliżeniu w tym samym czasie.⁸

Średnia objętość dystrybucji (Vd) metforminy mieści się w przedziale od 63 do 276 litrów, co świadczy o znacznym rozprzestrzenianiu się substancji w tkankach organizmu.⁹

Metabolizm metforminy

Metformina chlorowodorek nie podlega biotransformacji w organizmie człowieka. Lek jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej, a u ludzi nie zidentyfikowano żadnych metabolitów metforminy.¹⁰

Eliminacja metforminy

Klirens nerkowy metforminy przekracza 400 ml/min, co wskazuje na złożony mechanizm eliminacji obejmujący zarówno przesączanie kłębuszkowe, jak i wydzielanie kanalikowe.¹¹

Po podaniu doustnym, rzeczywisty okres półtrwania metforminy w końcowej fazie eliminacji (t1/2) wynosi około 6,5 godziny. W przypadku zaburzenia czynności nerek obserwuje się zmniejszenie klirensu nerkowego proporcjonalnie do klirensu kreatyniny, co skutkuje wydłużeniem okresu półtrwania leku i prowadzi do zwiększenia stężenia metforminy w osoczu.¹²

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Dane dotyczące farmakokinetyki metforminy u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek są ograniczone i niewystarczające do pełnej charakterystyki. Brakuje wiarygodnego oszacowania ogólnoustrojowej ekspozycji na metforminę w tej grupie pacjentów w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek. Z tego względu, dostosowanie dawki powinno być rozważane indywidualnie, w oparciu o skuteczność kliniczną i/lub tolerancję leku.¹³

Parametry farmakokinetyczne metforminy w produkcie VALIMAR