Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg
Badania przedkliniczne kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenności przy długotrwałym stosowaniu. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany na poziomie ekspozycji klinicznie istotnym, m.in. pigmentację tarczycy u szczurów, hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia T3 i parametrów hematologicznych u małp Cynomolgus, a także zmętnienie rogówki i zaćmę u psów. W badaniach teratogennych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie tych obserwacji dla kliniki pozostaje niejasne.
- epizod ciężkiej depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- epizod maniakalny o ciężkim nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- epizod maniakalny o umiarkowanym nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- schizofrenia
- zaburzenie afektywne dwubiegunowe
- zapobieganie nawrotom epizodu depresji u pacjenta z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
- zapobieganie nawrotom epizodu maniakalnego u pacjenta z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego leku. Dane te pochodzą z szeregu testów laboratoryjnych przeprowadzonych na różnych modelach zwierzęcych oraz badań in vitro.1
Genotoksyczność
Przeprowadzone badania genotoksyczności kwetiapiny, zarówno w warunkach in vivo jak i in vitro, nie wykazały potencjału genotoksycznego tego związku. Jest to istotna informacja w kontekście bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku, ponieważ brak właściwości genotoksycznych sugeruje niskie ryzyko indukcji mutacji genetycznych.2
Zaburzenia narządowe obserwowane w badaniach na zwierzętach
W badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano szereg zaburzeń przy poziomie ekspozycji mającym znaczenie kliniczne. Należy jednak podkreślić, że obserwowane zmiany nie zostały dotychczas potwierdzone w długotrwałych badaniach klinicznych.3
- Zmiany w gruczole tarczowym – u szczurów odnotowano zmianę pigmentacji tarczycy, co może sugerować wpływ kwetiapiny na metabolizm hormonów tarczycowych u tego gatunku.4
- Zmiany u małp Cynomolgus – zaobserwowano hipertrofię komórek pęcherzykowych gruczołu tarczowego, zmniejszenie stężenia T3, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek. Zmiany te wskazują na potencjalny wpływ kwetiapiny zarówno na funkcję tarczycy, jak i na parametry hematologiczne u tego gatunku zwierząt.5
- Zmiany okulistyczne u psów – w badaniach na psach odnotowano zmętnienie rogówki i zaćmę, co może wskazywać na potencjalne ryzyko dla narządu wzroku przy długotrwałej ekspozycji na kwetiapinę.6
Toksyczność reprodukcyjna
Badania toksycznego oddziaływania kwetiapiny na zarodek i płód u królików wykazały zwiększoną częstość występowania przykurczu łap przednich i tylnych. Efekt ten był widoczny przy obecności wyraźnego oddziaływania leku na organizm matczyny, co objawiało się zmniejszonym przyrostem masy ciała samic ciężarnych. Działania te były wyraźnie widoczne przy poziomie ekspozycji samicy podobnym lub nieco większym niż występujący u ludzi przy stosowaniu maksymalnej dawki terapeutycznej.7 Obecnie nie można jednoznacznie określić znaczenia tych obserwacji dla stosowania kwetiapiny u ludzi.8
Wpływ na płodność
W badaniach płodności przeprowadzonych na szczurach zaobserwowano następujące efekty:9
- Marginalne zmniejszenie płodności samców – obserwowano niewielki spadek zdolności rozrodczych u samców szczurów
- Ciąże urojone – u samic szczurów wystąpiły ciąże rzekome
- Przedłużające się fazy międzyrujowe – zaburzenia cyklu estralnego u samic
- Wydłużenie czasu od kohabitacji do spółkowania – opóźnienie w inicjacji zachowań rozrodczych
- Zmniejszenie odsetka ciąż – obniżona skuteczność reprodukcyjna
Warto podkreślić, że zaobserwowane efekty są związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny w organizmach badanych zwierząt. Ze względu na istotne różnice międzygatunkowe w zakresie hormonalnej regulacji rozrodu, obserwowane zaburzenia prawdopodobnie nie mają bezpośredniego znaczenia dla ludzi.10 U gryzoni prolaktyna jest głównym czynnikiem warunkującym rozród, natomiast u ludzi rola tego hormonu w regulacji płodności jest znacznie mniej istotna.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania