Właściwości farmakodynamiczne
Cezera 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, będąca R-enancjomerem cetyryzyny, jest substancją czynną leku Cezera, należącego do grupy antagonistów receptorów H1 pochodnych piperazyny (kod ATC: R06AE09). W dawce 5 mg wykazuje dwukrotnie większe powinowactwo do receptorów H1 (Ki = 3,2 nmol/l) niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l), z okresem półtrwania odłączania od receptorów wynoszącym 115 ± 38 minut. Po podaniu jednorazowym receptorowe wysycenie osiąga 90% po 4 godzinach i utrzymuje się na poziomie 57% po 24 godzinach. Badania kliniczne potwierdziły skuteczność leku w łagodzeniu objawów sezonowego, całorocznego oraz przewlekłego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, a także przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, wykazując istotne statystycznie zmniejszenie nasilenia objawów i poprawę jakości życia pacjentów. W badaniu z 551 pacjentami z przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, lewocetyryzyna 5 mg wykazała przewagę nad placebo w łagodzeniu objawów przez 6 miesięcy bez rozwoju tachyfilaksji.
- Właściwości farmakodynamiczne lewocetyryzyny – wprowadzenie
- Mechanizm działania lewocetyryzyny
- Działanie farmakodynamiczne
- Badania porównawcze z innymi lekami przeciwhistaminowymi
- Czas działania lewocetyryzyny
- Badania in vitro
- Badania in vivo
- Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
- Badanie w przewlekłym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa
- Badanie w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej
- Wpływ na odstęp QT
- Stosowanie lewocetyryzyny u dzieci i młodzieży
Właściwości farmakodynamiczne lewocetyryzyny – wprowadzenie
Lewocetyryzyna dichlorowodorek jest substancją czynną produktu leczniczego Cezera, który należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwhistaminowych do stosowania ogólnego, pochodnych piperazyny (kod ATC: R06AE09). Jako substancja czynna stanowi podstawowy składnik tabletek powlekanych zawierających 5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku. 1
Mechanizm działania lewocetyryzyny
Lewocetyryzyna, będąca R-enancjomerem cetyryzyny, wykazuje silne i selektywne działanie antagonistyczne wobec obwodowych receptorów H1. Badania wiązania z receptorami potwierdziły wysokie powinowactwo lewocetyryzyny do receptorów H1 u ludzi, z wartością Ki równą 3,2 nmol/l. W porównaniu z cetyryzyną (Ki = 6,3 nmol/l), powinowactwo lewocetyryzyny jest dwukrotnie większe. 2
Istotnym parametrem farmakodynamicznym lewocetyryzyny jest okres półtrwania procesu odłączania od receptorów H1, który wynosi 115 ± 38 minut. Po jednorazowym podaniu leku, wysycenie receptorów osiąga 90% po 4 godzinach, a po 24 godzinach utrzymuje się na poziomie 57%. 3
Działanie farmakodynamiczne
Badania farmakodynamiczne z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że lewocetyryzyna w dawce równej połowie dawki cetyryzyny charakteryzuje się porównywalną skutecznością działania na skórę oraz błonę śluzową nosa. 4
Badania porównawcze z innymi lekami przeciwhistaminowymi
W randomizowanym badaniu porównującym działanie lewocetyryzyny (5 mg), desloratadyny (5 mg) i placebo na powstawanie pęcherzy i zaczerwienienia skóry indukowanych histaminą, lewocetyryzyna wykazywała istotne statystycznie hamowanie powstawania pęcherzy i rumienia. Działanie to było najsilniejsze w pierwszych 12 godzinach, utrzymując się przez pełne 24 godziny (p<0,001) w porównaniu zarówno z placebo, jak i desloratadyną. <sup data-drug="Cezera" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W badaniu porównującym działanie lewocetyryzyny w dawce 5mg, desloratadyny w dawce 5 mg, oraz placebo na powstawanie pęcherzy i zaczerwienienia skóry indukowanych histaminą, leczenie lewocetyryzyną powodowało istotne hamowanie powstawania pęcherzy i rumienia, przy czym działanie to było najsilniejsze w ciągu pierwszych 12 godzin i utrzymywało się przez 24 godziny, (p5
Czas działania lewocetyryzyny
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, przeprowadzonych z wykorzystaniem modelu komory prowokacyjnej przy ekspozycji na pyłki roślin, początek działania lewocetyryzyny w dawce 5 mg obserwowano już po 1 godzinie od podania leku. 6
Badania in vitro
Badania in vitro z wykorzystaniem komór Boydena oraz linii komórkowych wykazały, że lewocetyryzyna hamuje przezśródbłonkową migrację eozynofilów indukowaną eotaksyną, zarówno w komórkach skóry, jak i płuc. 7
Badania in vivo
Farmakodynamiczne doświadczalne badanie in vivo z zastosowaniem techniki okienka skórnego przeprowadzone na 14 dorosłych pacjentach, wykazało trzy główne działania hamujące lewocetyryzyny w dawce 5 mg w pierwszych 6 godzinach reakcji alergicznej indukowanej pyłkami, w porównaniu z placebo:
- Hamowanie uwalniania VCAM-1 (cząsteczki adhezji komórkowej naczyń)
- Zmiana przepuszczalności naczyń
- Zmniejszenie napływu eozynofilów
8
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lewocetyryzyny zostały udowodnione w licznych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z podwójnie ślepą próbą, które przeprowadzono u dorosłych pacjentów z różnymi postaciami alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, w tym z:
- Sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa
- Całorocznym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa
- Przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa
Niektóre z tych badań wykazały, że lewocetyryzyna znacząco lepiej hamuje objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, w tym niedrożność nosa. 9
Badanie w przewlekłym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa
W 6-miesięcznym badaniu klinicznym z udziałem 551 pacjentów (z czego 276 otrzymywało lewocetyryzynę) z przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa (definiowanym jako występowanie objawów przez co najmniej 4 dni w tygodniu, przez minimum 4 kolejne tygodnie) i uczulonych na roztocza kurzu domowego oraz pyłki traw, lewocetyryzyna w dawce 5 mg wykazała klinicznie i statystycznie istotnie wyższą skuteczność niż placebo w łagodzeniu wszystkich objawów choroby przez cały okres badania, bez rozwoju tachyfilaksji. Dodatkowo, przez cały czas trwania badania lewocetyryzyna znacząco poprawiała jakość życia pacjentów. 10
Badanie w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej
W badaniu klinicznym z grupą kontrolną placebo uczestniczyło 166 pacjentów z przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, z czego 85 pacjentów otrzymywało placebo, a 81 lewocetyryzynę w dawce 5 mg raz na dobę przez 6 tygodni. Leczenie lewocetyryzyną w porównaniu z placebo skutkowało istotnym zmniejszeniem nasilenia świądu już w pierwszym tygodniu oraz w całym okresie leczenia. Ponadto, stosowanie lewocetyryzyny przyczyniło się do większej poprawy zależnej od stanu zdrowia jakości życia pacjentów w porównaniu z placebo, co oceniano na podstawie wskaźnika wpływu dolegliwości skórnych na jakość życia (ang. Dermatology Life Quality Index). 11
Przewlekła idiopatyczna pokrzywka była badana jako model zaburzeń pokrzywkowych. Ponieważ w patogenezie pokrzywki istotną rolę odgrywa uwalnianie histaminy, można oczekiwać, że lewocetyryzyna będzie skuteczna również w łagodzeniu objawów innych rodzajów pokrzywek, nie tylko przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. 12
Wpływ na odstęp QT
W rejestrowanych podczas badań zapisach EKG nie stwierdzono znaczącego wpływu lewocetyryzyny na odstęp QT, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa kardiologicznego leku. 13
Stosowanie lewocetyryzyny u dzieci i młodzieży
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania lewocetyryzyny w postaci tabletek u dzieci zostały ocenione w dwóch badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, z udziałem pacjentów w wieku od 6 do 12 lat cierpiących na sezonowe oraz całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. W obu badaniach lewocetyryzyna przyczyniła się do istotnego złagodzenia objawów oraz zauważalnej poprawy jakości życia pacjentów zależnej od stanu zdrowia. 14
Bezpieczeństwo kliniczne u dzieci poniżej 6 lat
Ocena bezpieczeństwa klinicznego u dzieci poniżej 6 roku życia oparta została na wynikach kilku krótko- i długoterminowych badań klinicznych:
- Badanie z udziałem 29 dzieci w wieku 2-6 lat z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, leczonych lewocetyryzyną w dawce 1,25 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie
- Badanie obejmujące 114 dzieci w wieku 1-5 lat z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa lub przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, które otrzymywały lewocetyryzynę w dawce 1,25 mg dwa razy na dobę przez 2 tygodnie
- Badanie z udziałem 45 dzieci w wieku 6-11 miesięcy z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa lub przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, leczonych lewocetyryzyną w dawce 1,25 mg raz na dobę przez 2 tygodnie
- Długoterminowe (18-miesięczne) badanie kliniczne obejmujące 255 pacjentów z chorobą atopową, leczonych lewocetyryzyną, będących w wieku 12-24 miesięcy w momencie rozpoczęcia badania
15
Profil bezpieczeństwa lewocetyryzyny u dzieci poniżej 6 roku życia był porównywalny do profilu obserwowanego w badaniach krótkoterminowych prowadzonych z udziałem dzieci w wieku od 1 do 5 lat. 16
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania