Isoptin SR-E 240
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Produkt leczniczy zawiera 240 mg werapamilu chlorowodorku w tabletce o przedłużonym uwalnianiu, wraz z substancjami pomocniczymi, w tym żółcieniem chinolinową. Stosuje się go u dorosłych w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej, obejmującej różne typy dławicy piersiowej. Lek jest również wskazany w zaburzeniach rytmu serca, takich jak napadowy częstoskurcz nadkomorowy oraz migotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym. Jego forma farmaceutyczna to jasnozielone, podłużne tabletki o przedłużonym uwalnianiu.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- choroba wieńcowa
- dławica po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca
- dławica Prinzmetala
- migotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym
- nadciśnienie tętnicze
- napadowy częstoskurcz nadkomorowy
- niestabilna dławica piersiowa
- przewlekła stabilna dławica piersiowa
- trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym
-
Profil bezpieczeństwa leku
Werapamil wymaga zachowania szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów ze względu na ryzyko działań niepożądanych i zmienioną farmakokinetykę. U kobiet karmiących lek i jego metabolity przenikają do mleka, z względną dawką dla dziecka wynoszącą 0,1-1% dawki matki, co może stanowić zagrożenie dla noworodków i niemowląt. U seniorów istnieje zwiększone ryzyko zaburzeń przewodzenia serca, takich jak blok przedsionkowo-komorowy, rzadkoskurcz czy asystolia, zwłaszcza przy współistnieniu zespołu chorego węzła zatokowego, co wymaga stosowania mniejszych dawek i ścisłej kontroli. W przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby metabolizm werapamilu jest upośledzony, co prowadzi do nasilonego i przedłużonego działania leku, natomiast u osób z zaburzeniami czynności nerek, mimo braku istotnych zmian farmakokinetycznych, zaleca się ostrożność i monitorowanie stanu klinicznego.
Werapamil może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie na początku terapii, przy zmianie dawki lub leku oraz w połączeniu z alkoholem, powodując zawroty głowy, senność i inne objawy obniżające sprawność psychomotoryczną. Ponadto, interakcja z alkoholem może prowadzić do zwiększenia stężenia etanolu we krwi i opóźnienia jego eliminacji, co nasila działanie alkoholu. W związku z tym pacjentom zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia werapamilem oraz zachowanie ostrożności w sytuacjach wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Isoptin SR-E 240 240 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Isoptin SR-E 240 zawiera 240 mg werapamilu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy ściśle przestrzegać w praktyce klinicznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na werapamil lub składniki pomocnicze (w tym żółcień chinolinową i 37,1 mg sodu na tabletkę), wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II°/III° bez stymulatora serca, zespół chorego węzła zatokowego bez stymulatora, niewydolność serca z frakcją wyrzutową <35% i/lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej >20 mmHg (z wyjątkiem przypadków wtórnych do częstoskurczu nadkomorowego), a także migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (zespoły WPW i LGL). Ponadto, stosowanie werapamilu jest bezwzględnie przeciwwskazane w skojarzeniu z iwabradyną ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakodynamicznych.
Werapamil wymaga ostrożności u pacjentów z łagodniejszymi zaburzeniami przewodzenia (blok I°), tendencją do bradykardii, niewydolnością serca z frakcją wyrzutową powyżej 35% lub objawami zastoju, a także u osób przyjmujących inne leki o działaniu chronotropowo lub dromotropowo ujemnym (np. beta-adrenolityki, amiodaron). Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z arytmiami przedsionkowymi o nieustalonej etiologii należy wykluczyć obecność dodatkowych dróg przewodzenia, aby uniknąć ryzyka zagrażających życiu tachyarytmii komorowych. U chorych z zaawansowaną niewydolnością wątroby lub nerek zaleca się preferowanie form standardowych werapamilu zamiast postaci SR-E dla lepszej kontroli stężenia leku. Dodatkowo, odradza się stosowanie Isoptin SR-E 240 u pacjentów z istotną hipotensją (ciśnienie skurczowe <90 mmHg), podejrzeniem kardiomiopatii przerostowej z zawężeniem drogi odpływu, chorobą układu przewodzącego w wywiadzie, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz u osób stosujących suplementy potasu lub leki moczopędne oszczędzające potas ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Isoptin SR-E 240 240 mg
amiodaron, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, dieta niskosodowa, dodatkowa droga przewodzenia, działanie chronotropowe, działanie dromotropowo-ujemne, frakcja wyrzutowa, hipotensja, iwabradyna, kardiomiopatia przerostowa, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachyarytmia komorowa, werapamilu chlorowodorek, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, żółcień chinolinowa -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne werapamilu chlorowodorku wykazały dobrą tolerancję substancji w dawkach od 10 mg/kg mc. do 62,5 mg/kg mc. u szczurów oraz do 85 mg/kg mc. u psów Beagle. Objawy toksyczności, takie jak bradykardia, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, pojawiały się jedynie przy dawkach ≥60 mg/kg mc. U psów obserwowano również odwracalny przerost dziąseł. Badania teratogenne na królikach (5-15 mg/kg mc.) i szczurach (15-60 mg/kg mc.) nie wykazały działania teratogennego, natomiast embriotoksyczność pojawiała się przy dawkach toksycznych powyżej 60 mg/kg mc., manifestująca się zwiększonym współczynnikiem resorpcji płodów. W badaniach reprodukcyjnych stosowano dawki do 180 mg/m²/dobę u królików i 360 mg/m²/dobę u szczurów, przy czym dawka 360 mg/m² u szczurów była letalna dla zarodków i powodowała opóźnienie rozwoju płodów, związane z toksycznością matczyną (hipotensja, zmniejszenie przyjmowania pokarmu i masy ciała). Brak jest jednak odpowiednich badań klinicznych u kobiet w ciąży.
Ocena genotoksyczności werapamilu przeprowadzona za pomocą testu Amesa, testu aberracji chromosomalnej na ludzkich limfocytach in vitro, testu indukcji siostrzanych chromatyd oraz testu transformacji komórkowej na komórkach chomika syryjskiego nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach, z podawaniem dawki od 10 mg/kg mc. do 120 mg/kg mc. przez 24 miesiące, nie potwierdziły potencjału onkogennego werapamilu. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji pod względem toksyczności, teratogenności, genotoksyczności oraz ryzyka rakotwórczego, co jest istotne dla oceny ryzyka stosowania leku w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoptin SR-E 240 240 mg
aberracja chromosomalna, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indukcja siostrzanych chromatyd, niedociśnienie tętnicze, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, szpik kostny, test Amesa, transformacja komórkowa, werapamilu chlorowodorek -
Skład i postać leku
Isoptin SR-E 240 to lek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 240 mg werapamilu chlorowodorku w każdej tabletce. Preparat charakteryzuje się jasnozielonym kolorem i podłużnym kształtem, co ułatwia identyfikację. Tabletki zawierają 37,1 mg sodu oraz żółcień chinolinową (E104), co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Postać o przedłużonym uwalnianiu umożliwia stopniowe i kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, co pozwala na utrzymanie stabilnego stężenia werapamilu w osoczu przez dłuższy czas, co jest istotne w terapii kardiologicznej.
Produkt dostępny jest w opakowaniach zawierających 20 lub 40 tabletek, pakowanych w blistry PCW/PVDC/Al, przechowywanych w temperaturze do 25°C, co zapewnia stabilność leku przez okres 3 lat od daty produkcji. Skład substancji pomocniczych obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, sodu alginian, powidon, magnezu stearynian oraz składniki powłoki takie jak hypromeloza, makrogole, talk, tytanu dwutlenek (E171) i barwniki. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących przygotowania i usuwania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Isoptin SR-E 240 240 mg
alginian sodu, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indygotyna, lak żółcieni chinolinowej, makrogol 400, makrogol 6000, niezgodność farmaceutyczna, powidon, przedłużone uwalnianie, stearynian magnezu, stężenie leku w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, werapamilu chlorowodorek, wosk glikolowy, żółcień chinolinowa -
Specjalne ostrzeżenia
Werapamil chlorowodorek (Isoptin SR-E 240) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, rzadkoskurczem, niedociśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami czynności lewej komory. Lek wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co może prowadzić do bloków II° i III° oraz bloków wiązkowych pęczka Hisa, stanowiących przeciwwskazania do stosowania. Ryzyko powikłań, takich jak asystolia czy rzadkoskurcz, jest wyższe u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, szczególnie w populacji geriatrycznej. Werapamil może wchodzić w interakcje z lekami przeciwarytmicznymi, β-adrenolitykami (np. tymolol), digoksyną oraz statynami, co wymaga dostosowania dawek i monitorowania stanu klinicznego. U pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% konieczne jest wyrównanie niewydolności serca przed rozpoczęciem terapii oraz kontynuacja leczenia niewydolności w trakcie stosowania leku.
Podawanie werapamilu dożylnie często powoduje krótkotrwałe, bezobjawowe obniżenie ciśnienia tętniczego, które może wywołać zawroty głowy. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia nerwowo-mięśniowego, takimi jak miastenia gravis, zespół Lamberta-Eatona oraz dystrofia mięśniowa Duchenne’a. Pomimo braku wpływu niewydolności nerek na farmakokinetykę, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wskazane jest dokładne monitorowanie, gdyż werapamil nie jest dializowalny. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby również wymagana jest szczególna ostrożność. Każda tabletka Isoptin SR-E 240 zawiera 37,1 mg sodu (1,9% dziennej dawki zalecanej przez WHO) oraz barwnik żółcień chinolinową (E104), który może wywoływać reakcje alergiczne u niektórych pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Isoptin SR-E 240
asystolia, blok dwuwiązkowy, blok jednowiązkowy, blok przedsionkowo-komorowy, choroba węzła zatokowo-przedsionkowego, digoksyna, dysfagia, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, frakcja wyrzutowa, hemodializa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek przeciwarytmiczny, lek β-adrenolityczny, miastenia, myasthenia gravis, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, pęczek Hisa, rytm węzłowy, rzadkoskurcz, schyłkowa niewydolność nerek, statyna, werapamilu chlorowodorek, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lamberta-Eatona -
Właściwości farmakodynamiczne
Isoptin SR-E 240 zawiera 240 mg chlorowodorku werapamilu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, będącego selektywnym antagonistą kanałów wapniowych (ATC: C08DA01). Werapamil blokuje napływ jonów wapnia przez wolne kanały w komórkach mięśnia sercowego oraz mięśniówki gładkiej naczyń, co prowadzi do zwolnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i wydłużenia okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym. Mechanizm ten jest podstawą działania przeciwarytmicznego, szczególnie skutecznego w kontroli częstości rytmu komór u pacjentów z migotaniem i trzepotaniem przedsionków oraz w przerwaniu pobudzenia nawrotnego w napadowych częstoskurczach nadkomorowych (PSVT). Werapamil nie wpływa na przewodzenie dodatkowymi drogami ani na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków i przewodzenia wewnątrzkomorowego, co podkreśla jego selektywność działania. Ponadto, lek nie wywołuje skurczu tętnic obwodowych ani nie zmienia całkowitego stężenia wapnia w surowicy.
Farmakodynamicznie werapamil zmniejsza kurczliwość mięśnia sercowego oraz obciążenie następcze, co u większości pacjentów, w tym z chorobą organiczną serca, nie obniża wskaźnika sercowego dzięki kompensacyjnemu zmniejszeniu obciążenia następczego. Jednak u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością serca (ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej >20 mmHg, frakcja wyrzutowa <30%) może dojść do pogorszenia stanu. Standardowe dawki dożylne 5-10 mg powodują przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego i oporu naczyniowego oraz nieznaczne podwyższenie ciśnienia napełniania lewej komory. Klinicznie potwierdzono skuteczność werapamilu w leczeniu zaburzeń rytmu nadkomorowego, z korzystnym profilem bezpieczeństwa przy zachowaniu odpowiednich środków ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Isoptin SR-E 240 240 mg
antagonista wapnia, blokada kanałów wapniowych, chlorowodorek werapamilu, ciśnienie napełniania lewej komory, ciśnienie tętnicze, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, działanie inotropowe, działanie przeciwarytmiczne, frakcja wyrzutowa, jon wapnia, kurczliwość mięśnia sercowego, kurczliwość naczyń krwionośnych, mięsień sercowy, mięśniówka gładka naczyń krwionośnych, migotanie przedsionków, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niewydolność serca, obciążenie następcze, okres refrakcji, organiczna choroba serca, pęczek Hisa, pobudzenie nawrotne, potencjał czynnościowy przedsionków, przewodzenie wewnątrzkomorowe, skurcz tętnic obwodowych, trzepotanie przedsionków, układowy opór naczyniowy, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie czynności serca, zaburzenie rytmu serca -
Właściwości farmakokinetyczne
Werapamil chlorowodorek, będący mieszaniną racemiczną enancjomerów R i S, podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie, głównie przez izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18, prowadząc do powstania 12 metabolitów, z których norwerapamil wykazuje 10-20% aktywności farmakologicznej związku macierzystego i stanowi 6% wydalanego leku. Po podaniu doustnym biodostępność werapamilu wynosi 22% dla postaci o niemodyfikowanym uwalnianiu i 33% dla postaci o przedłużonym uwalnianiu (Isoptin SR-E 240), z szybkim wchłanianiem (>90%) z jelita cienkiego. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są odpowiednio po 1-2 godzinach (postać niemodyfikowana) i 4-5 godzinach (postać o przedłużonym uwalnianiu), a stan stacjonarny ustala się po 3-4 dniach terapii. Werapamil charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (1,8-6,8 l/kg) i wysokim wiązaniem z białkami osocza (~90%).
Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi 3-7 godzin, a wydalanie następuje głównie drogą nerkową (50% dawki w 24 h, 70% w 5 dni), z niewielkim udziałem postaci niezmienionej (3-4%). Klirens całkowity wynosi około 1 l/h/kg masy ciała. U pacjentów z niewydolnością nerek farmakokinetyka nie ulega istotnym zmianom, a werapamil i norwerapamil nie są efektywnie usuwane przez hemodializę. W przypadku zaburzeń czynności wątroby obserwuje się wydłużony okres półtrwania i zmniejszony klirens, co wymaga dostosowania dawkowania. U osób starszych może występować wydłużony okres półtrwania, jednak działanie hipotensyjne pozostaje niezależne od wieku. Dane dotyczące populacji pediatrycznej wskazują na nieco niższe stężenia w stanie stacjonarnym w porównaniu do dorosłych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Isoptin SR-E 240 240 mg
biodostępność, CYP1A2, CYP2C18, CYP2C8, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, dealkilacja, efekt pierwszego przejścia, enancjomer, hemodializa, klirens, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, norwerapamil, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, werapamil chlorowodorek