Ivabradine Viatris
Tabletki powlekane, 7,5 mg
Lek zawiera iwabradynę w dawkach 5 mg lub 7,5 mg, dostępny w postaci tabletek powlekanych. Składnikiem pomocniczym jest m.in. laktoza bezwodna. Preparat stosuje się w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca u dorosłych z odpowiednim rytmem zatokowym i określoną częstością akcji serca. Może być stosowany samodzielnie u osób z nietolerancją beta-adrenolityków lub w skojarzeniu z tymi lekami, gdy leczenie jest niewystarczająco skuteczne.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Ivabradine Viatris jest dostępny w tabletkach powlekanych zawierających 5 mg lub 7,5 mg iwabradyny, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta. W leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów poniżej 75 lat dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli częstość akcji serca (HR) w spoczynku pozostaje powyżej 60/min i objawy utrzymują się. U pacjentów ≥75 lat zaleca się rozpoczęcie terapii od 2,5 mg dwa razy na dobę z możliwością stopniowego zwiększania dawki. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca standardowa dawka początkowa to 5 mg dwa razy na dobę, z modyfikacją po 2 tygodniach w zależności od HR: zwiększenie do 7,5 mg dwa razy na dobę przy HR >60/min, utrzymanie dawki przy HR 50-60/min lub redukcja do 2,5 mg dwa razy na dobę przy HR <50/min lub objawach bradykardii.
Decyzje dotyczące modyfikacji dawkowania powinny opierać się na regularnym monitorowaniu HR, EKG lub 24-godzinnym monitorowaniu holterowskim. Leczenie należy przerwać, jeśli HR utrzymuje się poniżej 50/min lub objawy bradykardii nie ustępują pomimo redukcji dawki. U pacjentów z klirensem kreatyniny >15 ml/min nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast u osób z klirensem <15 ml/min iwabradynę należy stosować ostrożnie. W przypadku łagodnych zaburzeń czynności wątroby nie ma konieczności zmiany dawkowania, natomiast umiarkowane zaburzenia wymagają ostrożności, a ciężka niewydolność wątroby stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku. Terapia jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 18. roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Tabletki należy przyjmować doustnie, dwa razy dziennie podczas posiłków, co poprawia wchłanianie i efektywność leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Ivabradine Viatris 7,5 mg
badanie EKG, bradykardia, częstość akcji serca, ekspozycja systemowa, iwabradyna, klirens kreatyniny, monitorowanie holterowskie, niedociśnienie, niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy, zmęczenie -
Działania niepożądane
Iwabradyna, substancja czynna leku Ivabradine Viatris, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi obejmującymi niemal 45 000 pacjentów. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia widzenia (14,5% pacjentów), manifestujące się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, które zwykle pojawiają się w pierwszych dwóch miesiącach terapii i ustępują u 77,5% chorych podczas kontynuacji leczenia. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką bradykardią (≤40 uderzeń/min) u 0,5%. Istotne jest także zwiększone ryzyko migotania przedsionków, które w badaniu SIGNIFY dotyczyło 5,3% pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do 3,8% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,26, 95% CI [1,15-1,39]).
Wśród innych działań niepożądanych zgłaszanych podczas badań klinicznych wyróżnia się m.in. ból głowy (często), zawroty głowy, omdlenia, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, dodatkowe skurcze komorowe i nadkomorowe, niedociśnienie tętnicze, nudności, zaparcia, wysypki oraz zmęczenie, często powiązane z bradykardią. Należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie pacjentów w początkowym okresie terapii, zwłaszcza w pierwszych 2-3 miesiącach, ze względu na ryzyko bradykardii i zaburzeń widzenia. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakoterapii, co umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania iwabradyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Ivabradine Viatris 7,5 mg
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciężka bradykardia, dodatkowy skurcz komorowy, efekt stroboskopowy, eozynofilia, hiperurykemia, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, przetrwałe wrażenie wzrokowe na siatkówce, wrażenie widzenia silnego światła, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie widzenia, zapis EKG, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół chorego węzła zatokowego -
Interakcje leku
Iwabradyna jest metabolizowana wyłącznie przez izoenzym CYP3A4 i stanowi bardzo słaby jego inhibitor, co determinuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna, inhibitory proteazy HIV), które zwiększają AUC iwabradyny 7-8-krotnie, oraz z umiarkowanymi inhibitorami (diltiazem, werapamil), podnoszącymi ekspozycję 2-3-krotnie i dodatkowo obniżającymi częstość pracy serca o około 5 uderzeń/min. Ponadto, iwabradyna nie powinna być łączona z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, sotalol), ze względu na ryzyko groźnych arytmii typu torsade de pointes. Spożycie soku grejpfrutowego podwaja ekspozycję na iwabradynę i jest niewskazane. Leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu mogą predysponować do arytmii w połączeniu z bradykardią wywołaną przez iwabradynę, szczególnie u pacjentów z zespołem długiego QT.
Interakcje z lekami indukującymi CYP3A4 (np. ryfampicyna, barbiturany, dziurawiec zwyczajny) mogą obniżać stężenie iwabradyny nawet o 50%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych interakcji z inhibitorami pompy protonowej, syldenafilem, statynami (symwastatyna), antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyn (amlodypina, lacydypina), digoksyną czy warfaryną. Alkohol, ze względu na działanie wazodylatacyjne i potencjalne proarytmiczne, może nasilać hipotensję i bradykardię podczas terapii iwabradyną, dlatego zaleca się ostrożność lub unikanie spożycia. Brak danych dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży wymaga szczególnej ostrożności w tej populacji. Monitorowanie częstości pracy serca oraz parametrów elektrokardiograficznych jest kluczowe przy stosowaniu iwabradyny w skojarzeniu z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Ivabradine Viatris 7,5 mg
antagonista aldosteronu, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, bradykardia, cytochrom P450 3A4, działanie hipotensyjne, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, iwabradyna, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczy azolowy, lek wydłużający odstęp QT, odstęp QT, stężenie leku w osoczu, torsade de pointes, zespół długiego QT -
Profil bezpieczeństwa leku
Iwabradyna jest przeciwwskazana u kobiet karmiących ze względu na przenikanie leku do mleka, co wymaga zaprzestania karmienia piersią i zastosowania alternatywnych metod żywienia dziecka. U pacjentów w wieku ≥75 lat zaleca się ostrożność oraz rozważenie początkowej dawki 2,5 mg dwa razy na dobę z możliwością stopniowego zwiększania dawki. W przypadku zaburzeń czynności nerek z klirensem kreatyniny >15 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, natomiast u pacjentów z klirensem <15 ml/min iwabradynę należy stosować z dużą ostrożnością. Podobnie, u pacjentów z lekkim i umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby zaleca się ostrożność, a lek jest przeciwwskazany przy ciężkiej niewydolności wątroby.
Podczas prowadzenia pojazdów pacjenci powinni zachować ostrożność, gdyż iwabradyna może powodować zaburzenia widzenia, takie jak wrażenie silnego światła, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza nocą lub przy nagłych zmianach natężenia światła. Brak jest danych dotyczących interakcji iwabradyny z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w takich przypadkach. Zaleca się monitorowanie pacjentów i dostosowanie terapii w zależności od indywidualnej tolerancji i stanu klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Ivabradine Viatris 7,5 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie iwabradyny prowadzi do ciężkiej i przedłużającej się bradykardii, co stanowi główne zagrożenie kliniczne. Bradykardia ta może powodować istotne zaburzenia hemodynamiczne, które wymagają natychmiastowej interwencji. Objawy obejmują znaczne zwolnienie akcji serca, które może utrzymywać się przez dłuższy czas i prowadzić do niskiej tolerancji hemodynamicznej. Warto podkreślić, że przedawkowanie iwabradyny wymaga hospitalizacji i specjalistycznego monitorowania parametrów życiowych, zwłaszcza rytmu serca i funkcji układu krążenia.
Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania iwabradyny obejmuje leczenie objawowe ciężkiej bradykardii, monitorowanie funkcji życiowych oraz interwencję farmakologiczną z zastosowaniem leków beta-adrenergicznych, takich jak dożylna izoprenalina. W sytuacjach, gdy bradykardia nie reaguje na leczenie farmakologiczne, wskazana jest czasowa elektrostymulacja serca. Pacjent z podejrzeniem przedawkowania powinien być niezwłocznie skierowany na oddział intensywnej opieki medycznej celem zapewnienia odpowiedniego nadzoru i terapii ukierunkowanej na stabilizację akcji serca oraz parametrów hemodynamicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Ivabradine Viatris 7,5 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Iwabradyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Badania rozrodczości na szczurach i królikach ujawniły jednak pewne niepokojące efekty przy ekspozycji na dawki terapeutyczne, takie jak zwiększona częstość wad serca u płodów szczurów oraz wrodzony brak palców u królików. W badaniach okulistycznych u psów, którym podawano iwabradynę w dawkach 2, 7 lub 24 mg/kg mc./dobę przez rok, zaobserwowano przemijające zmiany w siatkówce, wynikające z farmakodynamicznego wpływu na prądy Ih, bez trwałych uszkodzeń strukturalnych tkanki oka.
Produkt leczniczy Ivabradine Viatris dostępny jest w dawkach 5 mg (odpowiadającej 5,961 mg iwabradyny szczawianu) oraz 7,5 mg (8,941 mg iwabradyny szczawianu). Ocena ryzyka środowiskowego wykazała brak zagrożenia dla ekosystemu przy stosowaniu iwabradyny. W świetle powyższych danych klinicyści powinni uwzględnić potencjalne ryzyko teratogenne podczas stosowania iwabradyny u kobiet w ciąży oraz monitorować ewentualne przemijające zmiany okulistyczne u pacjentów przyjmujących lek przez dłuższy czas.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Viatris 7,5 mg
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, iwabradyna, iwabradyna szczawian, narażenie na lek, organogeneza, prąd If, prąd Ih aktywowany hiperpolaryzacją, profil bezpieczeństwa leku, siatkówka oka, stymulator serca, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie strukturalne oka, wpływ na płodność, wrodzony brak palców -
Skład i postać leku
Ivabradine Viatris jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 7,5 mg, zawierających odpowiednio 5 mg (5,961 mg iwabradyny szczawianu) oraz 7,5 mg (8,941 mg iwabradyny szczawianu) substancji czynnej iwabradyny. Tabletki 5 mg zawierają 70,965 mg laktozy bezwodnej, a tabletki 7,5 mg – 106,449 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. krzemionkę koloidalną, kroskarmelozę sodową, butylohydroksytoluen (E321), magnezu stearynian oraz barwniki takie jak tlenki żelaza i tytanu dwutlenek (E171). Tabletki 5 mg są żółte, okrągłe, o średnicy 6,0 mm z linią podziału, natomiast 7,5 mg mają kolor pomarańczowo-żółty, są obustronnie wypukłe, o średnicy 6,5 mm i nie posiadają linii podziału.
Produkt jest dostępny w różnych opakowaniach, w tym standardowych (14, 28, 56, 98, 112 tabletek) oraz kalendarzowych, a także w pojemnikach HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi i pochłaniaczem wilgoci (56, 98 lub 100 tabletek). Okres ważności wynosi 2 lata dla blistrów OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i PVC/PE/PVDC/Aluminium oraz 18 miesięcy dla pojemników HDPE, z zaleceniem zużycia w ciągu 6 miesięcy po otwarciu. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, a niewykorzystane tabletki powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Ivabradine Viatris 7,5 mg
blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, butylohydroksytoluen, dwutlenek tytanu, hypromeloza, iwabradyna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza bezwodna, makrogol, odpad farmaceutyczny, plastyfikator, pojemnik HDPE, postać leku, przeciwutleniacz, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty -
Właściwości farmakodynamiczne
Iwabradyna, lek nasercowy z grupy C01EB17, działa selektywnie na prąd jonowy If w węźle zatokowym, co prowadzi do zmniejszenia częstości pracy serca bez wpływu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór. W dawkach do 20 mg dwa razy na dobę obserwuje się efekt plateau, ograniczający ryzyko ciężkiej bradykardii (<40 uderzeń/min). Standardowo stosowane dawki 5-7,5 mg dwa razy na dobę redukują częstość pracy serca o około 10 uderzeń/min, co przekłada się na zmniejszenie obciążenia serca i zużycia tlenu. Iwabradyna wykazuje działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne potwierdzone w badaniach klinicznych na 4 111 pacjentach, wydłużając czas trwania testu wysiłkowego o około 1 minutę przy dawce 5 mg i dodatkowe 25 sekund przy 7,5 mg dwa razy na dobę. Efekt ten utrzymuje się przez 24 godziny, a częstość napadów dławicy zmniejsza się o około 70%. Lek nie wpływa istotnie na ciśnienie tętnicze ani metabolizm glukozy i lipidów, a jego profil bezpieczeństwa jest korzystny także u pacjentów z cukrzycą i osób starszych.
W badaniu SHIFT (n=6 505) u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (LVEF ≤ 35%, częstość akcji serca ≥ 70/min) iwabradyna w dawce 7,5 mg dwa razy na dobę zmniejszyła częstość akcji serca średnio o 15 uderzeń/min i istotnie obniżyła ryzyko złożonego punktu końcowego (zgon sercowo-naczyniowy lub hospitalizacja z powodu nasilenia niewydolności serca) o 18% (HR 0,82; 95% CI 0,75–0,90; p < 0,0001). Korzyści były szczególnie wyraźne u pacjentów z częstością akcji serca ≥ 75/min (24% redukcja ryzyka). Badania BEAUTIFUL i SIGNIFY nie wykazały istotnej różnicy w głównych punktach końcowych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i różnym stopniem funkcji lewej komory, przy czym w SIGNIFY odnotowano wzrost ryzyka u pacjentów z dławicą CCS II lub wyższą. U dzieci z przewlekłą niewydolnością serca iwabradyna w dawkach dostosowanych do masy ciała (0,02–0,3 mg/kg mc. dwa razy na dobę) wykazała zmniejszenie częstości akcji serca o 20% bez bradykardii, z poprawą LVEF i klasy NYHA, choć bez istotności statystycznej. Profil bezpieczeństwa u dzieci był zgodny z obserwowanym u dorosłych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Ivabradine Viatris 7,5 mg
antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie skurczowe, depolaryzacja węzła zatokowego, dławica piersiowa, działanie przeciwdławicowe, elektroretinogram, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, kardiomiopatia rozstrzeniowa, lek moczopędny, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, odstęp QT, opór naczyniowy obwodowy, prąd If rozrusznika serca, prąd Ih siatkówki, prąd jonowy If, repolaryzacja komór, test wysiłkowy, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenia widzenia, zawał serca -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Iwabradyna, substancja czynna leku Ivabradine Viatris (tabletki powlekane 5 mg i 7,5 mg), jest przeciwwskazana w ciąży oraz okresie karmienia piersią ze względu na udokumentowane działanie embriotoksyczne i teratogenne w badaniach na zwierzętach oraz przenikanie do mleka matki. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania iwabradyny u kobiet ciężarnych, co wymusza całkowite unikanie leku w tych okresach. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii lub konieczności leczenia u kobiet karmiących, zaleca się natychmiastowe odstawienie iwabradyny i wdrożenie alternatywnych metod leczenia oraz przerwanie karmienia piersią na rzecz sztucznych mieszanek mlekozastępczych.
Kobiety w wieku rozrodczym mogą stosować iwabradynę wyłącznie pod warunkiem stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii, co jest kluczowe ze względu na przeciwwskazania w ciąży. Lek nie wykazuje negatywnego wpływu na płodność, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych (szczury), jednak pacjentki planujące ciążę powinny odstawić lek przed próbą zajścia w ciążę i przejść na alternatywne metody leczenia. Lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjentki o ryzyku, konieczności stosowania antykoncepcji oraz o przeciwwskazaniach do stosowania iwabradyny w ciąży i podczas karmienia piersią.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ivabradine Viatris 7,5 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ocena wpływu iwabradyny (Ivabradine Viatris w dawkach 5 mg i 7,5 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów jest istotna z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjenta i osób trzecich. Formalne badania kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu leku na tę zdolność u zdrowych ochotników. Jednakże dane z monitorowania bezpieczeństwa po wprowadzeniu leku do obrotu wskazują na możliwość wystąpienia przemijających zaburzeń widzenia, manifestujących się jako wrażenie silnego światła, co może zaburzać prowadzenie pojazdów, zwłaszcza w warunkach nocnych lub przy nagłych zmianach natężenia światła (np. wjazd do tunelu). Iwabradyna nie wpływa natomiast na zdolność obsługiwania maszyn stacjonarnych.
W praktyce klinicznej lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia przemijających zaburzeń widzenia oraz o sytuacjach podwyższonego ryzyka, takich jak prowadzenie pojazdów nocą czy w warunkach zmiennego oświetlenia. Należy podkreślić, że objawy te są zwykle przemijające i nie stanowią bezwzględnego przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów, jednak wymagają zachowania ostrożności oraz zaprzestania prowadzenia pojazdu lub obsługi niebezpiecznych urządzeń w przypadku subiektywnie ocenianych istotnych zaburzeń widzenia. Dokumentacja medyczna powinna odnotowywać przekazanie tych informacji, co jest elementem należytej staranności lekarskiej i ma znaczenie w kontekście bezpieczeństwa oraz potencjalnych implikacji prawnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ivabradine Viatris 7,5 mg
badanie kliniczne, bezpieczeństwo pacjenta, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie iwabradyny, dokumentacja medyczna, edukacja pacjenta, efekt niepożądany, iwabradyna, konsultacja lekarska, monitorowanie bezpieczeństwa, objawy wzrokowe, obsługa maszyn, przemijające zaburzenia widzenia, zaburzenia adaptacji wzroku, zaburzenia widzenia, zaburzenia zdolności prowadzenia pojazdów, zdrowy ochotnik -
Wskazania do stosowania
Iwabradyna (Ivabradine Viatris) jest selektywnym inhibitorem kanałów If w węźle zatokowym, stosowanym w leczeniu objawowej przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. W dławicy piersiowej wskazana jest u dorosłych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, prawidłowym rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥ 70/min, jako alternatywa dla beta-adrenolityków lub w terapii skojarzonej, gdy beta-adrenolityki są niewystarczające. W niewydolności serca lek stosuje się u pacjentów z klasą II-IV wg NYHA, obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory, rytmem zatokowym i HR ≥ 75/min, zarówno w terapii skojarzonej ze standardowym leczeniem, jak i gdy beta-adrenolityki są przeciwwskazane lub nietolerowane.
Ivabradine Viatris dostępna jest w postaci tabletek powlekanych 5 mg (z możliwością podziału na 2,5 mg) oraz 7,5 mg (bez możliwości dzielenia). Tabletki zawierają odpowiednio 5 mg (5,961 mg iwabradyny szczawianu) i 7,5 mg (8,941 mg iwabradyny szczawianu) substancji czynnej oraz laktozę bezwodną jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Różnice w kolorze, rozmiarze i oznaczeniach tabletek mają na celu ułatwienie identyfikacji dawki i zwiększenie bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Ivabradine Viatris 7,5 mg
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, choroba niedokrwienna serca, frakcja wyrzutowa lewej komory, Ivabradine Viatris, iwabradyna, iwabradyna szczawian, klasyfikacja NYHA, laktoza bezwodna, nietolerancja laktozy, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rytm zatokowy, tabletka powlekana, węzeł zatokowy, zaburzenie czynności skurczowej