Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ticagrelor Aristo 90 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Ticagrelor Aristo

Wszechstronne przedkliniczne badania farmakologiczne tikagreloru oraz jego głównego metabolitu dostarczyły istotnych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku. Przeprowadzone analizy obejmowały konwencjonalne badania farmakologiczne, ocenę toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz potencjalnej genotoksyczności, które nie wykazały niedopuszczalnego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u ludzi.¹

Tolerancja przewodu pokarmowego

W badaniach przedklinicznych prowadzonych na różnych gatunkach zwierząt, przy ekspozycji na tikagrelor odpowiadającej warunkom klinicznym u ludzi, obserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego.² Efekt ten koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi dotyczącymi przewodu pokarmowego zgłaszanymi u pacjentów przyjmujących tikagrelor.

Potencjał karcinogenny

W badaniach na gryzoniach zaobserwowano pewne zmiany nowotworowe związane z podawaniem tikagreloru. U samic szczurów otrzymujących tikagrelor w dużych dawkach stwierdzono zwiększoną częstość występowania guzów macicy (gruczolakoraków) oraz zwiększoną liczbę przypadków gruczolaka wątroby.³

Szczegółowe analizy sugerują, że mechanizm powstawania tych zmian nowotworowych jest gatunkowo specyficzny, co wskazuje na niskie ryzyko dla ludzi:

• Mechanizm powstawania guzów macicy u szczurów najprawdopodobniej związany jest z zaburzeniem równowagi hormonalnej, co prowadzi do powstawania guzów charakterystycznych dla tego gatunku⁴
• W przypadku gruczolaków wątroby, mechanizm ich powstawania prawdopodobnie wynika ze specyficznego dla gryzoni zwiększenia aktywności enzymatycznej w wątrobie⁵

Na podstawie tych obserwacji oraz ustalonych mechanizmów powstawania guzów, uznaje się za mało prawdopodobne, aby stwierdzone przypadki rakotwórczości u gryzoni miały znaczenie kliniczne dla ludzi.⁶

Toksyczność rozwojowa i reprodukcyjna

Badania toksyczności rozwojowej prowadzone na ciężarnych samicach szczurów wykazały występowanie niewielkich nieprawidłowości rozwojowych przy podawaniu dawek toksycznych, z marginesem bezpieczeństwa wynoszącym 5.1.⁷ Z kolei u płodów królików obserwowano niewielkie opóźnienie dojrzewania wątroby oraz rozwoju układu szkieletowego, gdy ciężarnym samicom podawano duże dawki tikagreloru, przy czym nie stwierdzono oznak toksyczności u ciężarnych samic (margines bezpieczeństwa 4.5).⁸

Kompleksowe badania toksycznego wpływu tikagreloru na reprodukcję, przeprowadzone na szczurach i królikach, wykazały:

• Niewielkie zmniejszenie przyrostu masy ciała ciężarnych samic⁹
• Zmniejszoną przeżywalność noworodków¹⁰
• Mniejszą wagę urodzeniową potomstwa¹¹
• Opóźniony wzrost potomstwa¹²

Wpływ na cykl płciowy i płodność

Badania nad wpływem tikagreloru na płodność i cykl płciowy u szczurów wykazały, że lek powodował u samic nieregularne cykle (w większości wydłużone), jednak nie wpływał na całkowitą płodność zarówno samców jak i samic.¹³ Te obserwacje sugerują, że tikagrelor może wpływać na regulację cyklu płciowego, ale nie upośledzać zdolności do rozrodu.

Przenikanie do mleka

Istotnym aspektem profilu bezpieczeństwa tikagreloru jest jego zdolność do przenikania do mleka matki. Badania farmakokinetyczne przeprowadzone z użyciem znakowanego radioaktywnie tikagreloru u szczurów wykazały, że zarówno sama substancja czynna jak i jej metabolity są wydzielane do mleka samic.¹⁴ Fakt ten należy uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o stosowaniu leku u kobiet karmiących piersią.