Dawkowanie ogólne leku Ticagrelor Aristo

Leczenie preparatem Ticagrelor Aristo wymaga codziennego, jednoczesnego stosowania małej dawki podtrzymującej kwasu acetylosalicylowego (ASA) w zakresie 75-150 mg, o ile nie występują indywidualne przeciwwskazania do jego stosowania ¹.

Ostre zespoły wieńcowe (OZW)

W przypadku ostrych zespołów wieńcowych terapia powinna rozpocząć się od pojedynczej dawki nasycającej wynoszącej 180 mg (2 tabletki po 90 mg), a następnie należy kontynuować leczenie dawką 90 mg dwa razy na dobę. Standardowy czas leczenia tikagrelorem w dawce 90 mg dwa razy na dobę wynosi 12 miesięcy, chyba że istnieją konkretne wskazania kliniczne do przerwania terapii ².

Zawał mięśnia sercowego w wywiadzie

U pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego (minimum rok wcześniej) i wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych zalecana dawka preparatu wynosi 60 mg dwa razy na dobę. Leczenie można rozpocząć bezpośrednio po zakończeniu początkowej rocznej terapii preparatem Ticagrelor Aristo 90 mg lub innym lekiem hamującym receptory difosforanu adenozyny (ADP) u pacjentów z OZW i wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych ³.

Istnieje również możliwość rozpoczęcia leczenia do 2 lat po zawale serca lub w ciągu roku od zaprzestania leczenia poprzednim inhibitorem receptora ADP. Należy zauważyć, że dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tikagreloru w okresie przekraczającym 3 lata długotrwałego leczenia są ograniczone ⁴.

Zmiana leku przeciwpłytkowego

W przypadku konieczności zmiany terapii na Ticagrelor Aristo, pierwszą dawkę należy podać 24 godziny po ostatniej dawce poprzedniego leku przeciwpłytkowego ⁵.

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

Należy zwrócić szczególną uwagę na unikanie błędów w dawkowaniu. Jeśli pacjent pominie dawkę preparatu Ticagrelor Aristo, powinien przyjąć tylko jedną tabletkę (kolejną dawkę) zgodnie z ustalonym schematem dawkowania ⁶.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawkowania ⁷.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U osób z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki ⁸.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ze względu na brak badań w tej grupie pacjentów. W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dostępne są jedynie ograniczone informacje, a dostosowanie dawki nie jest konieczne, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawkowania nie jest wymagana ⁹.

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tikagreloru u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Dodatkowo, preparat nie jest zalecany u dzieci z niedokrwistością sierpowatokrwinkową ¹⁰.

Sposób podawania

Ticagrelor Aristo przeznaczony jest do podawania doustnego. Preparat może być stosowany zarówno podczas posiłku, jak i niezależnie od posiłku ¹¹.

W przypadku pacjentów mających trudności z połknięciem całej tabletki, istnieją alternatywne metody podania:

• Tabletki można rozgnieść na drobny proszek, zmieszać z połową szklanki wody i natychmiast wypić. Następnie należy przepłukać szklankę kolejną połową szklanki wody i również wypić tę zawartość ¹².
• Rozgniecioną tabletkę (lub tabletki) zmieszaną z wodą można także podać przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (CH8 lub większy) ¹³.

Tabela dawkowania leku Ticagrelor Aristo