Wskazania do stosowania leku Ticagrelor Aristo

Ticagrelor Aristo w postaci tabletek powlekanych zawierających 90 mg tikagreloru jest lekiem przeciwpłytkowym, którego stosowanie jest ściśle określone w konkretnych sytuacjach klinicznych. Lek ten powinien być zawsze przepisywany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA), gdyż taka kombinacja stanowi podstawę terapii przeciwpłytkowej u określonych grup pacjentów kardiologicznych.¹

Pacjenci z ostrym zespołem wieńcowym

Pierwszą podstawową grupą pacjentów, u których należy rozważyć zastosowanie leku Ticagrelor Aristo, są dorośli pacjenci z ostrym zespołem wieńcowym (OZW). Podwójna terapia przeciwpłytkowa tikagrelorem i ASA w tej grupie pacjentów ma na celu zapobieganie występowaniu zdarzeń sercowo-naczyniowych, które mogą rozwinąć się jako powikłania OZW.²

Należy pamiętać, że termin ostry zespół wieńcowy obejmuje:

• Niestabilną dławicę piersiową – stan charakteryzujący się nasileniem objawów dławicowych lub pojawieniem się ich w spoczynku
• Zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) – z podwyższonymi markerami martwicy mięśnia sercowego bez typowych zmian w EKG w postaci uniesienia odcinka ST
• Zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) – z charakterystycznymi zmianami w zapisie EKG

Pacjenci po przebytym zawale serca z wysokim ryzykiem powikłań

Drugą grupą pacjentów, u których wskazane jest zastosowanie leku Ticagrelor Aristo w połączeniu z ASA, są dorośli pacjenci z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie, którzy jednocześnie charakteryzują się wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych.³

Do czynników wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów po przebytym zawale serca zaliczamy:

• Cukrzycę wymagającą leczenia farmakologicznego
• Wielonaczyniową chorobę wieńcową
• Przewlekłą chorobę nerek (eGFR <60 ml/min/1,73m²)
• Przebyty więcej niż jeden zawał serca
• Wiek ≥65 lat w połączeniu z miażdżycą naczyń obwodowych lub przebytym udarem niedokrwiennym mózgu

Uwagi kliniczne dotyczące stosowania leku

Ticagrelor Aristo w postaci tabletek powlekanych zawierających 90 mg tikagreloru jest przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki mają charakterystyczny okrągły kształt, są obustronnie wypukłe, żółte, z wytłoczeniem „90″ po jednej stronie i średnicy 9 mm.⁴

Przy zalecaniu leku Ticagrelor Aristo pacjentom należy zawsze pamiętać o konieczności łączenia go z kwasem acetylosalicylowym. Monoterapia tikagrelorem nie jest zalecana w wymienionych wskazaniach i może nie przynieść oczekiwanych korzyści terapeutycznych. Dawkowanie leku i szczegółowe zalecenia dotyczące czasu trwania terapii powinny być dostosowane indywidualnie, zgodnie z aktualnym stanem klinicznym pacjenta oraz obowiązującymi wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpłytkowego.⁵

Decyzję o zastosowaniu leku Ticagrelor Aristo powinien podejmować lekarz po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka związanego z terapią przeciwpłytkową, biorąc pod uwagę ryzyko krwawienia u danego pacjenta oraz potencjalne korzyści w zakresie redukcji ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych.