Właściwości farmakokinetyczne
Ampicylina
Ampicylina, aminopenicylina stosowana zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z inhibitorem beta-laktamaz (sulbaktam), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym. Po podaniu dożylnym dawki 1 g osiąga stężenia w surowicy 40-70 μg/ml, a 2 g – 109-150 μg/ml, z maksymalnym stężeniem około 100 μg/ml przy przerywanym wlewie dożylnym. Po podaniu domięśniowym 1 g stężenie wynosi 8-37 μg/ml, a podwojenie dawki skutkuje proporcjonalnym wzrostem stężenia. Biodostępność sultamycyliny po podaniu doustnym wynosi 80% w stosunku do dawki dożylnej, a maksymalne stężenie ampicyliny jest dwukrotnie wyższe niż po doustnym podaniu samej ampicyliny. Ampicylina wykazuje dobrą dystrybucję do tkanek i płynów ustrojowych, osiągając wysokie stężenia w moczu (250-1000 mg/l), żółci (50-krotnie wyższe niż w surowicy), płynie stawowym, jamach opłucnowej, otrzewnowej oraz osierdziowym. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczone i osiąga 10-35% stężenia surowiczego jedynie w stanie zapalnym opon mózgowo-rdzeniowych.
- Właściwości farmakokinetyczne ampicyliny – wprowadzenie
- Wchłanianie ampicyliny
- Dystrybucja ampicyliny w organizmie
- Metabolizm ampicyliny
- Eliminacja ampicyliny
- Wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę ampicyliny
- Wpływ wieku na farmakokinetykę ampicyliny
- Interakcje farmakokinetyczne
- Farmakokinetyka połączeń ampicyliny z inhibitorami beta-laktamaz
Właściwości farmakokinetyczne ampicyliny – wprowadzenie
Ampicylina jest antybiotykiem z grupy aminopenicylin, który może być stosowany w postaci samodzielnej substancji aktywnej lub w połączeniu z inhibitorem beta-laktamaz, takim jak sulbaktam. Właściwości farmakokinetyczne ampicyliny charakteryzują się specyficznym profilem wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji, co ma istotne znaczenie dla efektywności terapeutycznej oraz bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku.1
Wchłanianie ampicyliny
Przy podaniu pozajelitowym ampicylina, zazwyczaj stosowana w postaci soli sodowej, szybko osiąga wysokie stężenia we krwi. Profil wchłaniania różni się w zależności od drogi podania.2
Wchłanianie po podaniu dożylnym
Po podaniu dożylnym ampicylina osiąga natychmiastowe wysokie stężenia w surowicy. Przy zastosowaniu dawki 1 g stężenie w surowicy krwi po około 1 godzinie wynosi 40 do 70 μg/ml, natomiast po podaniu 2 g – 109 do 150 μg/ml.3 W przypadku preparatu Ampicillin Adamed 2 g podawanego w postaci przerywanego wlewu dożylnego, maksymalne stężenie w surowicy wynosi około 100 mikrogramów/ml, a po upływie 4 godzin spada do około 4 mikrogramów/ml.4
Wchłanianie po podaniu domięśniowym
Po podaniu domięśniowym dawki 1 g stężenie ampicyliny w surowicy osiąga wartość 8 do 37 μg/ml.5 Zarówno po podaniu dożylnym, jak i domięśniowym, podwojenie dawki powoduje w przybliżeniu podwojenie stężenia ampicyliny we krwi.6
Wchłanianie po podaniu doustnym
W przypadku podania doustnego sultamycyliny (wspólnego proleku sulbaktamu i ampicyliny), jest ona podczas wchłaniania hydrolizowana do sulbaktamu i ampicyliny, osiągając w krążeniu ogólnym stosunek molarny obu substancji 1:1. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi 80% równoważnej dawki sulbaktamu i ampicyliny podanej dożylnie. Warto zaznaczyć, że podanie leku po posiłku nie wpływa na układową biodostępność sultamycyliny.7 Maksymalne stężenie ampicyliny w surowicy po podaniu sultamycyliny jest około dwukrotnie wyższe niż stężenie uzyskiwane po podaniu doustnym takiej samej dawki samej ampicyliny.8
Dystrybucja ampicyliny w organizmie
Ampicylina charakteryzuje się dobrą dystrybucją w organizmie, przenikając do większości tkanek i płynów ustrojowych. Stopień wiązania z białkami osocza jest stosunkowo niewielki i wynosi około 20%.9 10
Przenikanie do tkanek i płynów ustrojowych
Ampicylina dobrze przenika do większości tkanek i płynów ustrojowych, osiągając wysokie stężenia w:11
- moczu (250-1000 mg/l)
- żółci (stężenie 50-krotnie większe niż w surowicy)
- płynie stawowym
- płynach jamy opłucnowej i otrzewnowej
- płynie osierdziowym
12
Ampicylina przenika również do wód płodowych i płodu, a w niewielkich ilościach także do mleka ludzkiego.13
Przenikanie do ośrodkowego układu nerwowego
Przenikanie ampicyliny do mózgu oraz płynu mózgowo-rdzeniowego jest zazwyczaj niewielkie, jeśli nie występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych.14 15 W stanie zapalnym opon mózgowych ampicylina przenika przez barierę krew-mózg łatwiej niż w przypadku prawidłowej, nienaruszonej bariery.16 Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi średnio 10-35% stężenia w surowicy, przy czym stężenie terapeutyczne uzyskuje tylko w przypadku stanu zapalnego.17 18
Metabolizm ampicyliny
Ampicylina jest częściowo metabolizowana w organizmie do mikrobiologicznie nieaktywnych metabolitów. Procesy te obejmują przede wszystkim przekształcenie do nieaktywnych kwasów penicylinowych.19 Po podaniu pozajelitowym około 10% dawki ampicyliny jest wydalane w postaci metabolitów.20
Eliminacja ampicyliny
Okres półtrwania ampicyliny w organizmie wynosi zazwyczaj od 50 do 60 minut (około 1 godziny).21 22 23
Wydalanie nerkowe
Główną drogą eliminacji ampicyliny jest wydalanie przez nerki. Po podaniu pozajelitowym około 60-80% (73% ±10%) dawki ampicyliny wydalane jest w stanie niezmienionym z moczem w ciągu 0-12 godzin.24 25 W przypadku podania doustnego sultamycyliny (proleku ampicyliny i sulbaktamu), 50-75% każdej z tych substancji jest usuwane z moczem w postaci niezmienionej.26
Wydalanie ampicyliny przez nerki odbywa się poprzez dwa mechanizmy:27 28
29
Klirens nerkowy ampicyliny podanej dożylnie wynosi około 194 ml/min.30
Inne drogi wydalania
Oprócz wydalania nerkowego, ampicylina jest w niewielkim stopniu wydalana z żółcią i kałem.31 32
Wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę ampicyliny
Zaburzenia czynności nerek mają istotny wpływ na eliminację ampicyliny z organizmu, prowadząc do wydłużenia okresu półtrwania leku i potencjalnie zwiększając ryzyko kumulacji oraz działań niepożądanych.33
| Stan czynnościowy nerek | Okres półtrwania ampicyliny |
|---|---|
| Prawidłowa czynność nerek | 50-60 minut (1-1,9 godziny) |
| Niewydolność nerek | 4-6 godzin |
| Skąpomocz/Oliguria | 8-20 godzin (15-20 godzin) |
| Podczas hemodializy | 2,5-4,5 godziny |
34 35
Eliminacja podczas dializy
Ampicylina jest usuwana z organizmu na drodze hemodializy, jednak nie ulega eliminacji podczas dializy otrzewnowej.36 Podczas 6-godzinnej sesji hemodializy usuwa się około 40% ampicyliny.37
Wpływ wieku na farmakokinetykę ampicyliny
Farmakokinetyka u noworodków
U noworodków okres półtrwania ampicyliny jest wydłużony i wynosi od 2 do 4 godzin.38 Jest to związane z niedojrzałością układu wydalniczego u tej grupy pacjentów.
Farmakokinetyka u osób w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku okres półtrwania w fazie eliminacji zarówno sulbaktamu, jak i ampicyliny ulega wydłużeniu.39 Jest to zazwyczaj związane z fizjologicznym zmniejszeniem sprawności nerek u pacjentów geriatrycznych.
Interakcje farmakokinetyczne
Istotną interakcją farmakokinetyczną jest jednoczesne stosowanie ampicyliny z probenecydem. Probenecyd zmniejsza wydzielanie cewkowe zarówno sulbaktamu, jak i ampicyliny. W konsekwencji jednoczesne stosowanie probenecydu z ampicyliną (lub z sultamycyliną) powoduje zwiększenie stężeń i dłuższe utrzymywanie się we krwi ampicyliny i sulbaktamu.40
Farmakokinetyka połączeń ampicyliny z inhibitorami beta-laktamaz
Farmakokinetyka połączenia ampicyliny z sulbaktamem (inhibitorem beta-laktamaz) charakteryzuje się podobnym profilem do samej ampicyliny. Po podaniu dożylnym lub domięśniowym uzyskuje się duże stężenia obu składników we krwi.41 42
Okres półtrwania obu składników wynosi około 1 godziny, a większość dawki jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej.43 44
W przypadku sultamycyliny (wspólnego proleku sulbaktamu i ampicyliny), po podaniu doustnym jest ona hydrolizowana podczas wchłaniania, uwalniając sulbaktam i ampicylinę w stosunku molarnym 1:1.45
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania