Właściwości farmakokinetyczne
Amoxil 500 mg/5 ml

Amoksycylina, aminopenicylina β-laktamowa, charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (~70%) oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax 3,3 ± 1,12 μg/ml po około 1,5 godziny). Wchłanianie leku nie jest istotnie zaburzone przez obecność pokarmu. Farmakokinetyka amoksycyliny wykazuje liniową zależność dawka–efekt w zakresie 250–3000 mg. Lek wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu (~18%), a jego objętość dystrybucji wynosi 0,3–0,4 l/kg, co umożliwia penetrację do wielu tkanek i płynów ustrojowych, z wyjątkiem płynu mózgowo-rdzeniowego. Amoksycylina przenika przez łożysko oraz do mleka matki, co ma znaczenie kliniczne w terapii kobiet w ciąży i karmiących. Metabolizm leku jest ograniczony, z wydalaniem 10–25% dawki w postaci metabolitów (kwas penicylinowy), natomiast główną drogą eliminacji jest wydalanie nerkowe, z okresem półtrwania około 1,36 ± 0,56 godziny i klirensem całkowitym około 25 l/godzinę.

Właściwości farmakokinetyczne amoksycyliny

Amoksycylina, jako antybiotyk β-laktamowy z grupy aminopenicylin, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej zachowanie w organizmie po podaniu. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów, którym podlega lek w ustroju.

Wchłanianie

Amoksycylina w środowisku wodnym o fizjologicznym pH ulega całkowitej dysocjacji, co ma istotny wpływ na jej wchłanianie. Po podaniu doustnym antybiotyk wchłania się szybko i efektywnie z przewodu pokarmowego. Biodostępność leku po zastosowaniu doustnym wynosi około 70%, co świadczy o dobrym wchłanianiu substancji czynnej. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane stosunkowo szybko – po około 1 godzinie od podania (Tmax).1

Ważną cechą amoksycyliny jest liniowa zależność między dawką a biodostępnością w zakresie od 250 do 3000 mg, co oznacza, że parametry farmakokinetyczne takie jak Cmax i AUC rosną proporcjonalnie do podanej dawki. Co istotne, jednoczesne spożywanie posiłków nie wpływa negatywnie na proces wchłaniania amoksycyliny.2

Parametr farmakokinetyczny Wartość (dawka 250 mg, podanie 3 razy na dobę, na czczo)
Cmax 3,3 ± 1,12 μg/ml
Tmax* 1,5 godz. (1,0-2,0)
AUC (0-24 godz.) 26,7 ± 4,56 μg·h/ml
1,36 ± 0,56 godz.
*Mediana (zakres)

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu amoksycylina w stosunkowo niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza – zaledwie około 18% całkowitej ilości leku pozostaje związane. Objętość dystrybucji amoksycyliny mieści się w zakresie 0,3-0,4 l/kg, co wskazuje na jej dobrą penetrację do tkanek i płynów ustrojowych.3

Badania wykazały, że amoksycylina po podaniu dożylnym jest wykrywalna w wielu tkankach i narządach, w tym w:

Warto odnotować, że amoksycylina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego, co ogranicza jej zastosowanie w zakażeniach ośrodkowego układu nerwowego.4

Istotne z klinicznego punktu widzenia jest przenikanie amoksycyliny przez łożysko, co może mieć wpływ na stosowanie leku u kobiet w ciąży. Ponadto amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, przenika do mleka kobiecego, co należy uwzględnić podczas leczenia kobiet karmiących piersią.5

Badania na zwierzętach nie dostarczyły dowodów na znaczącą retencję tkankową metabolitów amoksycyliny.6

Metabolizm

Amoksycylina podlega częściowemu metabolizmowi w organizmie. Jest przekształcana do nieaktywnej farmakologicznie formy – kwasu penicylinowego. Ilość metabolitów wydalanych z moczem odpowiada 10-25% początkowej dawki amoksycyliny.7 Proces metabolizmu amoksycyliny jest stosunkowo ograniczony w porównaniu z eliminacją leku w postaci niezmienionej.

Eliminacja

Główną drogą eliminacji amoksycyliny z organizmu są nerki. U osób z prawidłową czynnością nerek średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 1 godziny, natomiast średni klirens całkowity osiąga wartość około 25 l/godzinę.8

Wydalanie amoksycyliny z moczem przebiega efektywnie – w ciągu pierwszych 6 godzin od podania pojedynczej dawki 250 mg lub 500 mg około 60-70% leku jest wydalane w postaci niezmienionej. W dłuższym okresie obserwacji, tj. w ciągu 24 godzin, całkowite wydalanie amoksycyliny z moczem wynosi 50-85%, w zależności od wyników różnych badań.9

Warto zauważyć, że jednoczesne podanie probenecydu z amoksycyliną wywołuje efekt opóźnienia wydalania antybiotyku. Jest to wynikiem konkurencyjnego hamowania wydzielania kanalikowego, co może być wykorzystywane w celu przedłużenia działania amoksycyliny.10

Amoksycylina może być usuwana z organizmu za pomocą hemodializy, co ma istotne znaczenie w przypadku przedawkowania lub u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.11

Wpływ czynników fizjologicznych i patologicznych

Wiek

Wiek pacjenta może istotnie wpływać na farmakokinetykę amoksycyliny, szczególnie w skrajnych grupach wiekowych:

  • Dzieci od 3 miesięcy do 2 lat – okres półtrwania amoksycyliny w fazie eliminacji jest porównywalny z wartościami obserwowanymi u dzieci starszych i dorosłych.12
  • Noworodki i wcześniaki – w pierwszym tygodniu życia nie zaleca się podawania amoksycyliny częściej niż dwa razy na dobę ze względu na niedojrzałość nerkowej drogi wydalania, co skutkuje przedłużonym okresem półtrwania leku.13
  • Pacjenci w podeszłym wieku – u tych osób występuje większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek, co może wpływać na farmakokinetykę amoksycyliny. Z tego powodu zaleca się staranne dobieranie dawek oraz monitorowanie czynności nerek podczas terapii.14

Płeć

Badania porównawcze przeprowadzone na zdrowych mężczyznach i kobietach wykazały brak istotnego wpływu płci na parametry farmakokinetyczne amoksycyliny po podaniu doustnym.15 Oznacza to, że schematy dawkowania nie muszą być modyfikowane w zależności od płci pacjenta.

Zaburzenia czynności nerek

Zaburzenia czynności nerek mają istotny wpływ na farmakokinetykę amoksycyliny, ponieważ nerki są główną drogą eliminacji tego antybiotyku. Całkowity klirens amoksycyliny z surowicy zmniejsza się proporcjonalnie do stopnia upośledzenia czynności nerek.16 W związku z tym u pacjentów z niewydolnością nerek należy odpowiednio dostosować dawkowanie amoksycyliny, aby uniknąć kumulacji leku i potencjalnych działań toksycznych.

Zaburzenia czynności wątroby

Chociaż wątroba nie odgrywa kluczowej roli w eliminacji amoksycyliny, zaburzenia czynności wątroby mogą wpływać na farmakokinetykę leku. U pacjentów z chorobami wątroby zaleca się zachowanie ostrożności podczas ustalania dawkowania oraz regularne monitorowanie czynności wątroby w trakcie terapii.17 Jest to szczególnie istotne ze względu na potencjalną hepatotoksyczność niektórych antybiotyków.

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl