Dawkowanie leku Euthyrox N

Lek Euthyrox N w dawkach 100, 150 i 200 mikrogramów zawiera substancję czynną – lewotyroksynę sodową (Levothyroxinum natricum), stosowaną w leczeniu chorób tarczycy. Dostępność preparatu w różnych dawkach umożliwia indywidualne dostosowanie leczenia do potrzeb pacjenta, przy czym większość chorych może przyjmować tylko jedną tabletkę na dobę.¹

Należy pamiętać, że zalecenia dotyczące dawkowania są jedynie ogólnymi wskazówkami. Indywidualną dawkę dobową ustala się na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz oceny klinicznej pacjenta. U wielu pacjentów obserwuje się zwiększone stężenia T4 i fT4, dlatego lepszym parametrem do monitorowania terapii jest wyjściowe stężenie hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy.²

Rozpoczęcie leczenia

Leczenie hormonem tarczycy powinno być rozpoczynane od małych dawek, które następnie należy stopniowo zwiększać co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia pełnej dawki substytucyjnej.³ Takie postępowanie minimalizuje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku oraz z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Dawkowanie w leczeniu wola obojętnego

W leczeniu wola obojętnego stosuje się dawkę 75 – 200 µg lewotyroksyny sodowej na dobę.⁴ Dawka ta jest dostosowywana indywidualnie w zależności od wielkości wola oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie.

Zapobieganie nawrotom po operacji wola

W celu zapobiegania nawrotom po chirurgicznym usunięciu wola obojętnego zaleca się stosowanie lewotyroksyny sodowej w dawce 75 – 200 µg na dobę.⁵ Dawkowanie ustala się indywidualnie w zależności od masy ciała pacjenta oraz wyników badań laboratoryjnych.

Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dorosłych

W niedoczynności tarczycy u dorosłych leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 25 – 50 µg lewotyroksyny sodowej na dobę.⁶ Następnie dawkę stopniowo zwiększa się co 2-4 tygodnie aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, która wynosi 100 – 200 µg na dobę.⁷ Niższe dawki początkowe są zalecane szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami serca lub z długotrwałą niedoczynnością tarczycy.

Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży z niedoczynnością tarczycy leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 12,5 – 50 µg lewotyroksyny sodowej na dobę.⁸ Dawka podtrzymująca wynosi 100 – 150 µg/m² powierzchni ciała.⁹ Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i powierzchni ciała dziecka, a także od nasilenia objawów niedoczynności tarczycy.

Suplementacja skojarzona w leczeniu nadczynności tarczycy

W przypadku suplementacji skojarzonej ze stosowaniem leków przeciwtarczycowych w trakcie leczenia nadczynności tarczycy zaleca się dawkę 50 – 100 µg lewotyroksyny sodowej na dobę.¹⁰ Taka terapia ma na celu uniknięcie niedoczynności tarczycy, która może wystąpić podczas leczenia nadczynności tarczycy lekami przeciwtarczycowymi.

Terapia supresyjna w raku tarczycy

W terapii supresyjnej w raku tarczycy stosuje się dawkę 150 – 300 µg lewotyroksyny sodowej na dobę.¹¹ Celem takiego leczenia jest zahamowanie wydzielania TSH, co pozwala zmniejszyć ryzyko stymulacji wzrostu ewentualnych pozostałości tkanki nowotworowej.

Sposób podawania

Lek Euthyrox N jest dostępny w postaci białawych, okrągłych tabletek, płaskich, z rowkiem dzielącym po obu stronach i ze ściętymi krawędziami.¹² Tabletkę można podzielić na równe dawki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki.¹³

Poszczególne dawki leku są oznaczone odpowiednimi napisami:

• Euthyrox N 100: EM 100
• Euthyrox N 150: EM 150
• Euthyrox N 200: EM 200¹⁴

Całą dawkę dobową należy przyjmować jednorazowo, rano, na czczo, co najmniej 30 minut przed śniadaniem, popijając wystarczającą ilością płynu, najlepiej szklanką wody. Regularne przyjmowanie leku o tej samej porze dnia zapewnia optymalne wchłanianie i działanie lewotyroksyny.