Przeciwwskazania stosowania leku Prefaxine. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Lek Prefaxine, zawierający wenlafaksynę jako substancję czynną, dostępny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które muszą być rygorystycznie przestrzegane w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta. Przed przepisaniem leku należy dokładnie ocenić, czy u pacjenta nie występują okoliczności wykluczające jego zastosowanie.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Prefaxine jest nadwrażliwość na wenlafaksynę (substancję czynną) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. Warto zwrócić uwagę, że kapsułki Prefaxine zawierają również sód w różnych ilościach w zależności od dawki:

• Prefaxine 37,5 mg – 0,76 mg sodu w każdej kapsułce
• Prefaxine 75 mg – 1,51 mg sodu w każdej kapsułce
• Prefaxine 150 mg – 3,03 mg sodu w każdej kapsułce

²

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy

Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania wenlafaksyny jest jednoczesne przyjmowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Ta kombinacja leków niesie ze sobą poważne ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego – potencjalnie zagrażającego życiu stanu charakteryzującego się takimi objawami jak:

• pobudzenie psychoruchowe
• drżenie mięśniowe
• hipertermia (podwyższona temperatura ciała)

³

Okresy karencji przy zmianie terapii

Przy planowaniu włączenia wenlafaksyny do schematu leczenia pacjenta, który wcześniej przyjmował nieodwracalne IMAO, należy zachować odpowiedni okres karencji. Terapii wenlafaksyną nie można rozpocząć wcześniej niż po upływie 14 dni od zakończenia leczenia nieodwracalnymi IMAO. Ten okres jest niezbędny do eliminacji inhibitora MAO z organizmu i zminimalizowania ryzyka groźnych interakcji.⁴

Z kolei, jeżeli planowane jest przejście z leczenia wenlafaksyną na terapię nieodwracalnym inhibitorem MAO, należy pamiętać o konieczności odstawienia wenlafaksyny na odpowiednio długi czas. Przyjmowanie wenlafaksyny należy zakończyć co najmniej 7 dni przed włączeniem nieodwracalnego IMAO. Ten okres jest konieczny do wystarczającego oczyszczenia organizmu z wenlafaksyny i jej aktywnych metabolitów, co minimalizuje ryzyko niebezpiecznych interakcji farmakodynamicznych.⁵

Ważne aspekty praktyczne

W praktyce klinicznej należy szczegółowo analizować historię farmakoterapii pacjenta przed włączeniem leku Prefaxine. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowane wcześniej leki przeciwdepresyjne, zwłaszcza z grupy IMAO. Równie istotne jest edukowanie pacjenta o konieczności przestrzegania zaleceń dotyczących okresów karencji przy zmianie terapii oraz informowanie o możliwych konsekwencjach nieprzestrzegania tych zaleceń.⁶