Gorączka doliny
Epidemiologia
Gorączka doliny (coccidioidomycosis) jest grzybiczą chorobą endemicznie występującą w suchych i półsuchych rejonach południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych oraz części Ameryki Łacińskiej, wywoływaną przez Coccidioides immitis i Coccidioides posadasii. Rocznie w USA zgłaszanych jest około 10 000-20 000 przypadków, z najwyższą zachorowalnością w Arizonie i Kalifornii, gdzie wskaźniki sięgają nawet 144,1 na 100 000 mieszkańców (Ariz.) i 22,5 na 100 000 (Kalif.). W 2023 roku Kalifornia odnotowała rekordową liczbę 9 280 przypadków, a między kwietniem 2023 a marcem 2024 – 10 593 przypadki, co stanowi wzrost o 40% w porównaniu do poprzedniego roku. Choroba ma sezonowy charakter, z nasileniem przypadków jesienią, szczególnie po wilgotnych zimach, a czynniki ryzyka ciężkiego przebiegu obejmują wiek >60 lat, immunosupresję, cukrzycę, rasę czarną i filipińską, a także ekspozycję zawodową na kurz. Diagnostyka i nadzór są utrudnione przez niedoszacowanie liczby przypadków, gdyż tylko około 3% zakażeń jest zgłaszanych, a wiele pozostaje nierozpoznanych lub błędnie diagnozowanych.
- Epidemiologia Gorączki Doliny (Valley Fever)
- Rozkład geograficzny i rozpowszechnienie
- Trendy zachorowalności
- Regionalne różnice zachorowalności
- Sezonowość gorączki doliny
- Czynniki ryzyka i grupy wysokiego ryzyka
- Nadzór i raportowanie przypadków
- Czynniki wpływające na wzrost zachorowalności
- Wpływ społeczno-ekonomiczny
- Prognozowane trendy i wyzwania nadzoru
- Inicjatywy zdrowia publicznego
- Nadzór nad Gorączką Doliny
Epidemiologia Gorączki Doliny (Valley Fever)
Gorączka doliny (coccidioidomycosis, cocci) jest chorobą wywoływaną przez grzyby Coccidioides immitis oraz Coccidioides posadasii, które występują głównie w suchych i półsuchych obszarach południowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych oraz części Ameryki Środkowej i Południowej.12 Jest to choroba podlegająca zgłaszaniu w wybranych stanach, a dane zebrane przez lokalne departamenty zdrowia są przekazywane do Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) poprzez Krajowy System Nadzoru Chorób Podlegających Zgłaszaniu (NNDSS).3
Rozkład geograficzny i rozpowszechnienie
W Stanach Zjednoczonych C. immitis występuje endemicznie w Kalifornii (szczególnie w Dolinie San Joaquin) i południowo-wschodnim Waszyngtonie, natomiast C. posadasii jest endemiczny na obszarach pustynnych południowo-zachodnich stanów, w tym w południowych częściach Arizony, a także w niektórych częściach Utah, Nevady, Nowego Meksyku i Teksasu.4 Poza tymi regionami choroba jest coraz częściej rozpoznawana ze względu na podróże, mobilność populacji, immunosupresję i reaktywację zakażenia.5
Obszary endemiczne obejmują również niektóre regiony Meksyku, Gwatemali, Hondurasu, Wenezueli, Brazylii, Argentyny i Paragwaju.6 Zasięg geograficzny Coccidioides jest określany na podstawie przypadków klinicznych, badań gleby oraz testów skórnych przeprowadzonych w 1957 roku na terenie południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych.7
Trendy zachorowalności
Rocznie stany zgłaszają do CDC łącznie około 10 000-20 000 przypadków gorączki doliny.8 Większość przypadków występuje w Arizonie i Kalifornii, przy czym najwyższe wskaźniki odnotowuje się wśród osób powyżej 60 roku życia.9 W 2022 roku stany zgłosiły łącznie 17 612 przypadków gorączki doliny do CDC.10
Zachorowalność na gorączkę doliny w Stanach Zjednoczonych znacznie wzrosła w ostatnich latach. Wskaźnik zachorowalności wzrósł z 5,3 na 100 000 mieszkańców w 1998 roku do 42,6 na 100 000 w 2011 roku w stanach endemicznych (Arizona, Kalifornia, Nevada, Nowy Meksyk i Utah).1112 W Arizone wskaźnik zachorowalności wzrósł z 84,4 przypadków na 100 000 mieszkańców do 144,1 na 100 000 w latach 2014-2019, podczas gdy w Kalifornii zachorowalność w tym samym okresie wzrosła ponad trzykrotnie z 6,0 na 100 000 do 22,5 na 100 000.13
W 2023 roku Kalifornia zgłosiła drugą najwyższą liczbę przypadków gorączki doliny w historii, z ponad 9 000 przypadków odnotowanych w całym stanie, a między kwietniem 2023 a marcem 2024 roku Kalifornia tymczasowo zgłosiła 10 593 przypadki, czyli o 40% więcej niż w tym samym okresie poprzedniego roku.14 Departament Zdrowia Publicznego Kalifornii stwierdził, że 9 280 nowych przypadków gorączki doliny z datą wystąpienia w 2023 roku to najwyższa liczba, jaką kiedykolwiek udokumentował.15
Regionalne różnice zachorowalności
Wskaźniki zachorowalności na gorączkę doliny są najwyższe w południowej Dolinie San Joaquin w Kalifornii oraz w południowej Arizonie.16 W Kalifornii zaobserwowano gwałtowny wzrost liczby przypadków w północnej Dolinie San Joaquin (piętnastokrotny wzrost) i wzdłuż południowego wybrzeża Kalifornii (ośmiokrotny wzrost) w latach 2000-2018.17
W samej Arizonie 94% przypadków występuje w trzech najbardziej zaludnionych hrabstwach (Maricopa, Pima i Pinal).18 Arizona przoduje w kraju pod względem zakażeń gorączką doliny, stanowiąc około dwie trzecie z prawie 100 000 znanych diagnoz w całym kraju.19
W hrabstwie Kern w Kalifornii wskaźnik zgłaszanych przypadków w 2011 roku był znacznie wyższy niż średnia stanowa i wynosił 241 na 100 000 mieszkańców.20 W tym samym hrabstwie liczba przypadków wzrosła z 1 000 w 2014 roku do 3 000 w 2021 roku.21
Sezonowość gorączki doliny
Przypadki gorączki doliny mogą występować przez cały rok, ale w Kalifornii liczba zgłaszanych przypadków zwykle zaczyna wzrastać od sierpnia i września, osiąga szczyt w listopadzie i wraca do poziomów bazowych w styczniu i lutym.22 Ten sezonowy wzrost jesienią jest szczególnie silny po wilgotniejszych zimach, a naprzemienne występowanie suchych i mokrych warunków wiąże się ze zwiększoną zachorowalnością w miesiącach jesiennych.23
Liczba przypadków gorączki doliny w Kalifornii prawie podwoiła się po mokrych zimach, które wystąpiły rok i dwa lata po suszach w latach 2007-2009 i 2012-2015.24 W Arizonie najwyższa częstość występowania zakażeń przypada na czerwiec-lipiec i październik-listopad, podczas gdy w Kalifornii ryzyko zakażenia jest najwyższe od czerwca do listopada.25
Liczba przypadków gorączki doliny w regionach endemicznych gwałtownie wzrasta późnym latem i wczesną jesienią, po wyschnięciu gleby.26 Badania pokazują, że przedłużające się suche pory roku mogą wydłużać okresy wysokiego ryzyka zachorowania na gorączkę doliny.27
Czynniki ryzyka i grupy wysokiego ryzyka
Pewne populacje są szczególnie narażone na ciężki przebieg pierwotnej płucnej kokcydioidomikozy. Do czynników ryzyka należą:
- Wiek powyżej 60 lat2829
- Obniżona odporność komórkowa30
- Cukrzyca31
- Osoby rasy czarnej i Filipińczycy32
- Kobiety w późnej ciąży i w okresie poporodowym33
- Osoby po transplantacji i przyjmujące leki immunosupresyjne34
Ryzyko zawodowe dotyczy osób wykonujących prace na świeżym powietrzu, które narażają uczestników na kontakt z kurzem, takie jak rolnictwo, budownictwo i archeologia.35 Badania CDC sugerują, że niektóre osoby są bardziej narażone na zakażenie gorączką doliny w zależności od zawodu, np. geolodzy, pracownicy budowlani lub rolnicy, ponieważ istnieje większe prawdopodobieństwo, że będą wzburzać ziemię, w której może żyć Coccidioides.36
W Kalifornii infekcja jest częściej zgłaszana u mężczyzn. Wyższe wskaźniki zachorowań obserwuje się również wśród osób rasy czarnej w całym stanie, a osoby pochodzenia latynoskiego/hiszpańskiego były narażone na wyższe ryzyko w niektórych regionach.37 Badania pokazują, że najcięższa postać choroby nieproporcjonalnie dotyka osoby kolorowe, a prawdopodobnie także te pracujące na zewnątrz.38
Nadzór i raportowanie przypadków
Gorączka doliny jest chorobą podlegającą zgłaszaniu w 22 stanach USA: Arizona, Arkansas, Kalifornia, Delaware, Luizjana, Maryland, Michigan, Minnesota, Missouri, Montana, Nebraska, Nevada, New Hampshire, Nowy Meksyk, Dakota Północna, Ohio, Oregon, Rhode Island, Dakota Południowa, Utah, Waszyngton i Wyoming.39 Stanowe departamenty zdrowia zbierają informacje o przypadkach gorączki doliny, a następnie przesyłają je do CDC.40
Kalifornijski Departament Zdrowia Publicznego (CDPH) zapewnia dwa rodzaje aktualizacji nadzoru nad zgłoszonymi przypadkami gorączki doliny w Kalifornii: tymczasowe aktualizacje miesięczne oraz końcowe aktualizacje roczne. Dane są przedstawiane w formacie pulpitów nawigacyjnych i raportów, zawierających informacje o ostatecznej liczbie potwierdzonych przypadków gorączki doliny zgłaszanych każdego roku, w tym podziały według hrabstw, miesięcy i danych demograficznych.41
Wadą istniejących systemów nadzoru jest niedoszacowanie rzeczywistej liczby przypadków. Szacuje się, że tylko jedna na 33 przypadki jest zgłaszana, a setki tysięcy zakażeń prawdopodobnie nie zostały wykryte w ciągu ostatnich 10 lat.42 CDC sugeruje, że dziesiątki tysięcy więcej chorób prawdopodobnie występuje, ale nie są zgłaszane, a wiele z nich nigdy nie jest diagnozowanych lub jest błędnie diagnozowanych, ponieważ wielu pacjentów nie jest badanych w kierunku gorączki doliny.43
W Arizonie, gdzie kokcydioidomikoza jest chorobą podlegającą zgłaszaniu, odnotowuje się największą liczbę przypadków.44 Jednak według raportu CDC z 2019 roku na temat gorączki doliny, Arizona przoduje w braku danych dotyczących rasy i pochodzenia etnicznego, przy czym tylko 22% przypadków ma kompletne dane dotyczące rasy i 18,6% ma kompletne dane dotyczące pochodzenia etnicznego.45
Czynniki wpływające na wzrost zachorowalności
Przyczyny niepokojącego wzrostu zachorowalności są prawdopodobnie wieloaspektowe i mogą obejmować:
- Czynniki środowiskowe – Czynniki sprzyjające wzrostowi i rozprzestrzenianiu się Coccidioides spp. mogły przyczynić się do większej częstotliwości występowania choroby. Okresy opadów ułatwiają wzrost grzybów w środowisku, podczas gdy następujące po nich okresy niskich opadów i wysokiej temperatury tworzą idealne warunki do uwalniania zarodników grzybów.46
- Zmiany klimatyczne – Ekstremalne warunki pogodowe, takie jak przedłużające się susze i intensywne opady deszczu, sprzyjają rozwojowi i rozprzestrzenianiu się grzyba. Zachorowalność w Kalifornii spadła podczas susz w latach 2007-2009 i 2012-2015, ale znacznie wzrosła w ciągu następnych dwóch lat.47
- Wzrost populacji – Arizona jest jednym z najszybciej rozwijających się stanów, notując 12% wzrost populacji w latach 2010-2020, głównie w gęsto zaludnionym hrabstwie Maricopa; Kalifornia również doświadczyła 6% wzrostu populacji w tym samym okresie.48 Wielu nowych mieszkańców jest prawdopodobnie immunologicznie naiwnych w stosunku do kokcydioidomikozy.49
- Rozwój urbanistyczny – W wielu regionach endemicznych tereny pustynne zostały przekształcone w centra miejskie i podmiejskie, aby pomieścić napływ ludności, co spowodowało znaczne zaburzenie gleby i potencjalne narażenie.50
- Postęp w opiece zdrowotnej – Wydłużenie długości życia doprowadziło do wzrostu populacji osób powyżej 65 roku życia, która ma wyższą częstość występowania chorób przewlekłych i częściej diagnozuje się u niej zakażenie Coccidioides spp.51
- Wzrost liczby transplantacji i stosowania leków immunosupresyjnych – Liczba przeszczepów komórek macierzystych wzrosła o 8% w latach 2015-2019, podczas gdy transplantacja narządów litych wzrosła o 45% w latach 2011-2021. Stosowanie leków immunosupresyjnych stało się bardziej powszechne dzięki większej dostępności.52
- Zmiany w metodologii raportowania – Zmiany w sposobie wykrywania i zgłaszania przypadków mogą również przyczyniać się do obserwowanych trendów.53
Wpływ społeczno-ekonomiczny
Gorączka doliny ma znaczący wpływ społeczno-ekonomiczny w Stanach Zjednoczonych.54 Wzrost liczby przypadków przyczynił się do wysokich kosztów hospitalizacji, przekraczających 2 miliardy dolarów, dla osób dotkniętych tą chorobą, od łagodnych objawów do rozsianej choroby.55
W 2020 roku w Arizonie zaobserwowano duży wzrost liczby zgonów, co może być związane z pandemią COVID-19.56 Średnio każdego roku w latach 1999-2021 odnotowywano około 200 zgonów związanych z kokcydioidomikozą.57 CDC szacuje, że każdego roku z powodu tej choroby umiera około 200 osób.58
Prognozowane trendy i wyzwania nadzoru
Ze względu na ekstremalne zjawiska klimatyczne, endemiczność gorączki doliny prawdopodobnie się rozszerzy.59 Badania sugerują, że w miarę postępowania zmian klimatycznych istnieje zwiększone ryzyko, że Coccidioides będzie w stanie rozprzestrzenić się dalej na północ, zwiększając zasięg endemiczności w zachodnich Stanach Zjednoczonych.60
Zespół badawczy z Uniwersytetu Kalifornijskiego opracował model prognozowania przypadków gorączki doliny, które wystąpią między kwietniem 2024 a marcem 2025 roku w Kalifornii. Przewidują, że stan prawdopodobnie zobaczy kolejny wzrost liczby przypadków jesienią i zimą 2024 roku, na poziomie podobnym do wzrostu w 2023 roku.61
Monitoring gorączki doliny jest niezbędny do zrozumienia, kto jest zagrożony, oraz do łagodzenia negatywnych skutków zdrowotnych tej choroby.62 Istniejące wyzwania w zakresie nadzoru obejmują:
- Niepełne dane demograficzne, szczególnie dotyczące rasy i pochodzenia etnicznego63
- Ograniczone finansowanie i personel na poziomie hrabstw64
- Brak jednolitych wytycznych dotyczących zgłaszania przypadków65
- Trudności w dokładnym określeniu, gdzie dana osoba zaraziła się gorączką doliny, ponieważ zarodniki są tak małe, że nawet lekkie podmuchy wiatru wystarczą, aby je przenosić66
W Stanach Zjednoczonych trwają wysiłki na rzecz wdrożenia krajowego nadzoru nad grzybami poprzez FungiSurv we współpracy z partnerami ds. zdrowia publicznego poszczególnych stanów.67 Ze względu na wyzwania związane z nadzorem, szacuje się, że obciążenie przypadkami objawowymi jest 33 razy większe niż to, co jest zgłaszane na poziomie krajowym.68
Inicjatywy zdrowia publicznego
W odpowiedzi na rosnące zagrożenie gorączką doliny, podejmowane są różne inicjatywy zdrowia publicznego:
- W Arizonie zainicjowano kilka kampanii w celu zwiększenia świadomości publicznej i lekarskiej, w tym coroczny Tydzień Świadomości Gorączki Doliny.69
- Badacze z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley opracowali model do prognozowania przypadków gorączki doliny, który może pomóc we wczesnym wykrywaniu i interwencji.70
- Centrum Doskonałości Gorączki Doliny otrzymało niedawno czteroletnią dotację w wysokości 4,8 miliona dolarów na badania mające na celu przyspieszenie opracowania szczepionki przeciwko gorączce doliny.71
- Badania na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley obejmują zaawansowane metody szacowania kurzu, wykrywania patogenów środowiskowych i analizy danych nadzoru w celu lepszego zrozumienia transmisji gorączki doliny.72
Nadzór nad Gorączką Doliny
Systemy nadzoru w Stanach Zjednoczonych
Nadzór nad gorączką doliny w Stanach Zjednoczonych opiera się na systemie zgłaszania chorób podlegających obowiązkowi zgłaszania, gdzie stany dobrowolnie przekazują dane o przypadkach do CDC dla pacjentów spełniających kryteria Rady Państwowych i Terytorialnych Epidemiologów (CSTE).73 Status choroby podlegającej zgłaszaniu jest określany przez stan lub jurysdykcję i wymaga od pracowników służby zdrowia i laboratoriów powiadamiania departamentów zdrowia publicznego o przypadkach spełniających definicję CSTE.74
W Kalifornii gorączka doliny (zwana również kokcydioidomikozą lub cocci) jest chorobą podlegającą zgłaszaniu, co oznacza, że świadczeniodawcy opieki zdrowotnej i laboratoria, które diagnozują przypadek gorączki doliny, muszą zgłosić go do lokalnego departamentu zdrowia.75 Kalifornijski Departament Zdrowia Publicznego (CDPH) wykorzystuje dane dotyczące przypadków gorączki doliny do śledzenia trendów i lepszego zrozumienia, kto jest dotknięty tą chorobą.76
W stanie Waszyngton zakażenia ludzkie lub zwierzęce wywołane przez Coccidioides również podlegają zgłaszaniu.77 Zakażenia Coccidioides podlegają zgłaszaniu do lokalnej jurysdykcji zdrowotnej w ciągu 3 dni roboczych, a przypadki u zwierząt podlegają zgłaszaniu do Departamentu Rolnictwa Stanu Waszyngton.78
Ograniczenia obecnych systemów nadzoru
Pomimo istniejących systemów nadzoru, liczba zgłaszanych przypadków gorączki doliny prawdopodobnie nie odzwierciedla rzeczywistej liczby przypadków z kilku powodów:
- Przypadki często nie są diagnozowane lub są błędnie diagnozowane, ponieważ wielu pacjentów nie jest badanych w kierunku gorączki doliny.79
- Gorączka doliny powoduje około 15% do 30% pozaszpitalnych zapaleń płuc w obszarach metropolitalnych Phoenix i Tucson, jednak liczba testów pozostaje niska.80
- Według badania przeprowadzonego w latach 2000-2004, pierwotna płucna kokcydioidomikoza jest częstą przyczyną pozaszpitalnego zapalenia płuc, stanowiąc 17% do 29% przypadków w południowo-środkowej Arizonie w tym czasie.81
- Szacuje się, że około 60% zakażonych osób jest bezobjawowych lub ma subkliniczną chorobę i nigdy nie zgłasza się po pomoc medyczną.82
- Dane z testów skórnych sugerują, że narażenie na Coccidioides jest powszechne wśród mieszkańców regionów endemicznych.83
Powody zmian z roku na rok w liczbie zgłaszanych przypadków gorączki doliny nie są w pełni znane, ale mogą być spowodowane zmianami w liczbie podatnych osób narażonych na grzyba Coccidioides z powodu podróży lub przeprowadzki do obszarów endemicznych, czynnikami środowiskowymi, takimi jak temperatura i opady deszczu, które mogą wpływać na wzrost grzyba i jego cyrkulację w środowisku, a także sposobem wykrywania i zgłaszania przypadków.84
Nowe podejścia do nadzoru
W odpowiedzi na ograniczenia tradycyjnych systemów nadzoru, badacze opracowują nowe metody monitorowania gorączki doliny:
- Nadzór powietrzny – W przeciwieństwie do danych dotyczących przypadków klinicznych, nadzór powietrzny nad unoszącym się w powietrzu Coccidioides zapewnia metodę bardziej bezpośredniej oceny ryzyka narażenia na gorączkę doliny, która nie podlega wyzwaniom związanym z przypadkami klinicznymi i bardziej bezpośrednio mierzy występowanie unoszącego się w powietrzu Coccidioides w wysoce endemicznym regionie.85
- Modelowanie ryzyka – Badacze opracowali model, który przewiduje obszary o odpowiednich siedliskach dla Coccidioides w zachodnich Stanach Zjednoczonych. Większa świadomość tych obszarów mogłaby pomóc społeczeństwu i niektórym branżom podejmować dodatkowe środki ostrożności w celu ograniczenia ryzyka podczas prowadzenia działań naruszających glebę i pomóc przypomnieć świadczeniodawcom opieki zdrowotnej o rozważeniu kokcydioidomikozy u pacjentów, którzy mieszkają lub podróżują do tych obszarów.86
- Mapowanie ryzyka – Dostarczanie szacunków o wysokiej rozdzielczości dotyczących przydatności Coccidioides, w tym obszarów bez nadzoru zdrowia publicznego nad kokcydioidomikozą, może pomóc w podejmowaniu decyzji dotyczących zdrowia publicznego i świadczeniodawców opieki zdrowotnej.87
Badacze z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley pracują nad integracją najnowocześniejszych metod szacowania kurzu, wykrywania patogenów środowiskowych i analizy danych nadzoru w celu lepszego zrozumienia transmisji gorączki doliny.88 W miarę jak Kalifornia wychodzi zarówno z niedawnej suszy, jak i rekordowych opadów deszczu, a gorączka doliny rozprzestrzenia się na nowe obszary, rośnie zainteresowanie tym, jak zmienność meteorologiczna, kurz i dynamika patogenów łączą się z czynnikami ryzyka na poziomie indywidualnym, wpływając na transmisję gorączki doliny w stanie.89
Międzynarodowy nadzór nad gorączką doliny
Podczas gdy gorączka doliny jest chorobą podlegającą zgłaszaniu w wielu stanach USA, w Kanadzie nie jest chorobą podlegającą zgłaszaniu w żadnej prowincji lub terytorium.90 Nie ma również protokołu dla podejrzanych przypadków w Kanadzie.91 Ogólne ryzyko dla Kanadyjczyków jest niezwykle niskie, ale ryzyko jest wyższe dla osób mieszkających lub podróżujących w obszarach, gdzie grzyby Coccidioides są endemiczne.92 Zachorowalność na gorączkę doliny wśród zachodnich Kanadyjczyków jest wyższa, ponieważ są oni bardziej skłonni do podróżowania do południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych.93
W Meksyku i Ameryce Łacińskiej ciężar tej mikozy jest wysoki, ale jest niewystarczająco scharakteryzowany.94 Badania oceniają przypadki kokcydioidomikozy w Meksyku, Ameryce Środkowej i Południowej oraz podkreślają badania molekularne Coccidioides spp. przeprowadzone na próbkach ludzkich, środowiskowych i zwierzęcych z Meksyku.95
Znaczenie nadzoru dla zdrowia publicznego
Gorączka doliny jest wymieniona jako patogen priorytetowy przez Światową Organizację Zdrowia ze względu na trendy zachorowalności i zjadliwość patogenu.96 Kontynuowany nadzór będzie niezbędny do monitorowania trendów w liczbie przypadków i ekspansji geograficznej.97
Zrozumienie związku między zmiennością klimatu a sezonową dynamiką gorączki doliny może pomóc ukierunkować interwencje, takie jak zwiększanie świadomości wśród populacji zagrożonych i poprawa testów diagnostycznych w okresach szczytowej transmisji.98 Świadczeniodawcy opieki zdrowotnej powinni być szczególnie czujni podczas i po przedłużających się suchych porach roku, ponieważ okresy te mogą odpowiadać zwiększonej transmisji choroby.99
Skuteczny nadzór ma kluczowe znaczenie dla łagodzenia wpływu gorączki doliny na zdrowie publiczne i gospodarkę. Badania nad czynnikami środowiskowymi ułatwiającymi wzrost grzyba i rozproszenie zarodników w powietrzu są niezbędne dla lepszego modelowania ryzyka zakażenia tą chorobą w regionach endemicznych.100
Podczas okresów wysokiego ryzyka lekarze powinni rozważyć gorączkę doliny jako potencjalną diagnozę, zwłaszcza podczas oceny pacjenta z objawami gorączki doliny lub choroby układu oddechowego, który mieszka, pracuje lub podróżował do regionu endemicznego lub wschodzącego.101
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.