Dawkowanie i sposób podawania
Insulina
Terapia insulinowa wymaga indywidualnego dostosowania dawki insuliny na podstawie regularnego monitorowania glikemii oraz uwzględnienia czynników takich jak wiek pacjenta, aktywność fizyczna, funkcja nerek i wątroby oraz stosowane leki. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) i wątroby obserwuje się wydłużony okres półtrwania insuliny, co wymaga redukcji dawki. U osób powyżej 70. roku życia zaleca się ograniczenie intensywności terapii do dwóch wstrzyknięć dziennie, unikając dążenia do normoglikemii, aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii. W przypadku otyłości może być konieczne zwiększenie dawek z powodu insulinooporności. Preparaty insulinowe (Gensulin M40, M50, Polhumin MIX-2, MIX-3, Polhumin N) mają stężenie 100 j.m./ml w wkładach 3 ml (300 j.m.) i są przeznaczone wyłącznie do podskórnych iniekcji, z odpowiednią rotacją miejsc podania (ramię, udo, pośladek, brzuch) w celu zapobiegania lipodystrofii i amyloidozie.
Dawkowanie i sposób podawania insuliny
Terapia insuliną wymaga precyzyjnego dostosowania dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta. Postępowanie terapeutyczne powinno uwzględniać różnorodne czynniki wpływające na zapotrzebowanie organizmu na insulinę oraz specyfikę stosowanych preparatów insulinowych.1
Zasady ogólne dawkowania
Dawkowanie insuliny ustala lekarz zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem pacjenta. Dokładną dawkę należy określić na podstawie regularnego monitorowania stężenia glukozy we krwi i w moczu.2 3
Przy ustalaniu dawkowania należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:4
- Wiek pacjenta
- Aktywność ruchowa
- Stan zdrowia (szczególnie funkcja nerek i wątroby)
- Stosowane równolegle leki
5
Zmiana rodzaju insuliny
Podczas zmiany rodzaju insuliny (np. z insuliny mieszanej wieprzowo-wołowej lub wołowej na insulinę ludzką), zmiany postaci czy wytwórcy leku, może być konieczna modyfikacja dawkowania. Taka zmiana powinna odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.6
U pacjentów, u których wysokooczyszczona insulina wieprzowa lub inne wysokooczyszczone insuliny ludzkie zapewniają właściwe stężenie glukozy, zwykle nie przewiduje się innych zmian dawkowania niż rutynowe dostosowania mające na celu stałą kontrolę stanu pacjenta.7
Szczególne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież
W przypadku preparatów Gensulin M40 i Gensulin M50 dane dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży nie są dostępne.8 9
W leczeniu cukrzycy u dzieci należy dążyć do uzyskania prawidłowych wartości stężenia glukozy we krwi (normoglikemii). Najbardziej właściwą metodą leczenia cukrzycy w tej grupie wiekowej jest insulinoterapia czynnościowa, umożliwiająca uzyskanie odpowiedniego stężenia insuliny, podstawowego i poposiłkowego.10
Pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek
U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek okres półtrwania insuliny w surowicy ulega wydłużeniu, a jej stężenie we krwi wzrasta. Szczególnie istotne jest to przy klirensie kreatyniny poniżej 60 ml/min, gdy eliminacja insuliny przez nerki ulega znacznemu zmniejszeniu, co może mieć znaczenie kliniczne.11
U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek dawkę insuliny należy odpowiednio zmniejszyć.12
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 70 lat), ze względu na większe ryzyko znacznego obniżenia stężenia glukozy w surowicy krwi, nie należy dążyć do uzyskania normoglikemii w trakcie insulinoterapii. Dla tej grupy chorych zaleca się algorytm dwóch wstrzyknięć insuliny na dobę. Utrzymanie glikemii poniżej progu nerkowego jest często wystarczające.13
Pacjenci z otyłością
U pacjentów z otyłością może być konieczne zwiększenie dawek insuliny ze względu na zwiększoną insulinooporność.14
Sposób podawania
Droga podania
Preparaty insulinowe we wkładach przeznaczone są wyłącznie do podawania we wstrzyknięciach podskórnych za pomocą wstrzykiwacza wielokrotnego użytku. Nie należy podawać insuliny dożylnie ani domięśniowo.15 16
Miejsca iniekcji
Podanie podskórne należy wykonać w:17 18
- Górną część ramienia
- Udo
- Pośladek
- Brzuch
19
Należy zmieniać miejsca iniekcji tak, aby to samo miejsce nie było wykorzystywane częściej niż około raz w miesiącu, w celu zmniejszenia ryzyka lipodystrofii i amyloidozy skórnej.20 21
Technika wstrzyknięcia
Podczas podawania insuliny należy zachować następujące zasady:22 23
- Ująć skórę między dwa palce
- Wbić igłę w fałd skóry pod kątem około 45°
- Wstrzyknąć insulinę pod skórę
- Wyciągnąć igłę i lekko ucisnąć miejsce wstrzyknięcia na kilka sekund (aby zapobiec wyciekaniu insuliny)
- Nie masować miejsca iniekcji po wstrzyknięciu
24 25
Należy zwrócić szczególną uwagę, aby w trakcie podawania insuliny nie wprowadzić igły do naczynia krwionośnego.26
Przygotowanie insuliny we wkładach
Przed zastosowaniem insuliny w formie zawiesiny (Polhumin MIX-2, Polhumin MIX-3, Polhumin N, Gensulin M40, Gensulin M50) konieczne jest jej odpowiednie przygotowanie:27
- Przed umieszczeniem wkładu we wstrzykiwaczu, należy kilkakrotnie obrócić wkład do góry i na dół, tak by szklana kulka swobodnie przemieszczała się od jednego do drugiego końca wkładu
- Czynność tę należy wykonać około 10 razy, aż do uzyskania jednorodnej mętnej lub mlecznej zawiesiny
- Jeśli wkład znajduje się już we wstrzykiwaczu, należy nim obrócić kilkakrotnie w sposób opisany powyżej
- Powyższe czynności należy wykonać przed każdym wstrzyknięciem insuliny
28
Tabela dawkowania insuliny
| Preparat insuliny | Skład | Stężenie | Zawartość we wkładzie | Schemat podawania | Szczególne zalecenia |
|---|---|---|---|---|---|
| Gensulin M40 (40/60) | 40% insuliny rozpuszczalnej i 60% insuliny izofanowej | 100 j.m./ml | 3 ml (300 j.m.) | Indywidualny, dostosowany do potrzeb metabolicznych pacjenta | Gotowa mieszanka, nie wymaga mieszania przez pacjenta |
| Gensulin M50 (50/50) | 50% insuliny rozpuszczalnej i 50% insuliny izofanowej | 100 j.m./ml | 3 ml (300 j.m.) | Indywidualny, dostosowany do potrzeb metabolicznych pacjenta | Gotowa mieszanka, nie wymaga mieszania przez pacjenta |
| Polhumin MIX-2 | 20% insuliny rozpuszczalnej i 80% insuliny izofanowej | 100 j.m./ml | 3 ml (300 j.m.) | Indywidualny, dostosowany do potrzeb metabolicznych pacjenta | Wymaga dokładnego wymieszania przed użyciem |
| Polhumin MIX-3 | 30% insuliny rozpuszczalnej i 70% insuliny izofanowej | 100 j.m./ml | 3 ml (300 j.m.) | Indywidualny, dostosowany do potrzeb metabolicznych pacjenta | Wymaga dokładnego wymieszania przed użyciem |
| Polhumin N | 100% insuliny izofanowej | 100 j.m./ml | 3 ml (300 j.m.) | Indywidualny, u pacjentów w podeszłym wieku zalecane są dwa wstrzyknięcia na dobę | Wymaga dokładnego wymieszania przed użyciem |
Informacje przedstawione w powyższej tabeli opracowano na podstawie danych z charakterystyk produktów leczniczych.29 30 31 32 33 34 35 36
Wskazówki dotyczące dawkowania różnych preparatów insuliny
Produkty lecznicze Gensulin M40, Gensulin M50, Polhumin MIX-2 i Polhumin MIX-3 są gotowymi mieszankami insuliny rozpuszczalnej i insuliny izofanowej, przygotowanymi tak, aby pacjent nie musiał sam mieszać produktów insuliny. Schemat leczenia pacjenta powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb metabolicznych.37 38
Każde opakowanie zawiera Ulotkę dla pacjenta z instrukcją dotyczącą sposobu wykonania iniekcji, z którą pacjent powinien się zapoznać.39 40
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania