przedawkowanie dekstrometorfanu
Przedawkowanie dekstrometorfanu (DXM) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, które może wystąpić zarówno w przypadku przypadkowego zażycia zbyt dużej dawki leku, jak i celowego nadużycia substancji w celach rekreacyjnych. Dekstrometorfan to powszechnie stosowany składnik leków przeciwkaszlowych dostępnych bez recepty.
Objawy przedawkowania dekstrometorfanu różnią się w zależności od przyjętej dawki i obejmują: zaburzenia świadomości, halucynacje, zaburzenia koordynacji ruchowej, ataksję, oczopląs, podwyższone ciśnienie tętnicze, tachykardię, hipertermię, pobudzenie psychoruchowe, a w ciężkich przypadkach – drgawki, depresję ośrodka oddechowego oraz śpiączkę. Szczególnie niebezpieczne jest połączenie DXM z innymi substancjami psychoaktywnymi lub lekami, zwłaszcza inhibitorami MAO i SSRI.
Postępowanie w przypadku przedawkowania dekstrometorfanu obejmuje przede wszystkim leczenie objawowe i podtrzymujące. Monitorowanie funkcji życiowych, utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zapewnienie wsparcia oddechowego mają kluczowe znaczenie. W ciężkich przypadkach może być konieczna intubacja dotchawicza. Nie istnieje swoista odtrutka dla dekstrometorfanu, a zastosowanie flumazenilu jest nieskuteczne. W przypadku współwystępowania zespołu serotoninowego należy rozważyć podanie antagonistów receptora 5-HT2A.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Acodin 150 Junior (50 mg + 7,5 mg)/5 ml
Preparat Acodin 150 Junior w formie syropu zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu w 5 ml. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zaleca się 10 ml 4 razy na dobę (maksymalnie 60 mg dekstrometorfanu i 400 mg dekspantenolu na dobę), natomiast u dzieci w wieku 6-12 lat dawka wynosi 5 ml 4 razy na dobę (maksymalnie 30 mg dekstrometorfanu i 200 mg dekspantenolu na dobę). Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat nie jest zalecane. Syrop można podawać niezależnie od posiłków, a do precyzyjnego dawkowania służy dołączona miarka dozująca.
benzoesan sodu, bromowodorek dekstrometorfanu, cukrzyca, dekspantenol, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, miarka dozująca, nadwrażliwość na benzoesan sodu, nietolerancja fruktozy, przedawkowanie dekstrometorfanu, przewód pokarmowy, sacharoza, syrop leczniczy, wchłanianie leku, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Bromowodorek dekstrometorfanu – Działania niepożądane
Bromowodorek dekstrometorfanu, stosowany w dawkach 12 mg (Gripblocker Express) oraz 15 mg (Gripex Noc), jest ośrodkowo działającym lekiem przeciwkaszlowym wykorzystywanym w terapii objawowej przeziębienia i grypy. Działania niepożądane obejmują głównie układ nerwowy (umiarkowane zmęczenie, zawroty głowy – częstość ≥1/1 000 do <1/100; senność, omamy – bardzo rzadko <1/10 000), przewód pokarmowy (nudności, wymioty – częstość ≥1/1 000 do <1/100) oraz reakcje nadwrażliwości (bardzo rzadko <1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia, które występuje bardzo rzadko, ale jest istotne zwłaszcza przy nadużywaniu leku, zwłaszcza w populacji młodych dorosłych i adolescentów. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych, kardiotoksyczności (tachykardia, wydłużenie QTc), a w ciężkich przypadkach do śpiączki, depresji oddechowej i drgawek.
ataksja, benzodiazepiny, bromowodorek dekstrometorfanu, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dystonia, działanie ośrodkowe, Gripblocker Express, Gripex Noc, hipertermia, kardiotoksyczność, mimowolne ruchy, nalokson, napad padaczkowy, napięcie mięśniowe, niewydolność oddechowa, nudności, objawy dyspeptyczne, oczopląs, omamy, omamy wzrokowe, osłupienie, pobudzenie, problemy żołądkowo-jelitowe, przedawkowanie dekstrometorfanu, psychoza toksyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, śpiączka, splątanie, substancja przeciwkaszlowa, tachykardia, uzależnienie, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, wzmożona pobudliwość, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia percepcji, zaburzenia równowagi, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexapini (426 mg + 65 mg + 6,5 mg)/5 ml
Badania przedkliniczne wykazały, że bromowodorek dekstrometorfanu charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, z dawkami LD50 wynoszącymi odpowiednio 165 mg/kg m.c. u myszy, 350 mg/kg m.c. u szczurów oraz 336 mg/kg m.c. u świnek morskich przy podaniu doustnym. Eksperymentalne podanie dawki 100-krotnie przekraczającej zwykle stosowaną nie powodowało zgonów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach do 100 mg/kg m.c. podawanych przez okres do 27 tygodni, zaobserwowano jedynie spadek masy ciała o 10-20% u zwierząt otrzymujących najwyższą dawkę przez 13 tygodni, bez istotnych zmian patologicznych, hematologicznych czy biochemicznych.
ataksja, bromowodorek dekstrometorfanu, dawka śmiertelna LD50, fitoterapia, indeks terapeutyczny, koper włoski, medycyna tradycyjna, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie dekstrometorfanu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, upośledzenie funkcji oddechowych, wyciąg z pędów sosny, zaburzenia koordynacji ruchowej