Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dexapini (426 mg + 65 mg + 6,5 mg)/5 ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Toksyczność ostra bromowodorku dekstrometorfanu

Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania bromowodorku dekstrometorfanu wykazały, że substancja ta charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą. Dawki LD₅₀ (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) dla bromowodorku dekstrometorfanu wynoszą odpowiednio: 165 mg/kg masy ciała dla myszy przy podaniu doustnym, 350 mg/kg masy ciała dla szczurów przy podaniu doustnym oraz 336 mg/kg masy ciała dla świnek morskich przy podaniu doustnym. ¹

Warto zauważyć, że nawet przyjęcie 100-krotnej zwykle stosowanej dawki bromowodorku dekstrometorfanu w warunkach eksperymentalnych nie prowadziło do zgonu zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji. ²

Toksyczność przewlekła bromowodorku dekstrometorfanu

Przeprowadzono kompleksowe badania toksyczności przewlekłej bromowodorku dekstrometorfanu na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, stosując zróżnicowane dawki i okresy obserwacji. Szczury otrzymywały bromowodorek dekstrometorfanu w dawkach 0,1; 1; 10; 100 mg/kg masy ciała przez okres 13 oraz 27 tygodni. Podobne badania przeprowadzono również na psach, które otrzymywały substancję przez 14 tygodni. ³

Wyniki tych badań wskazują na niewielki wpływ bromowodorku dekstrometorfanu na badane parametry fizjologiczne i biochemiczne. Jedynym istotnym zaobserwowanym efektem był spadek masy ciała zwierząt o 10-20% u osobników otrzymujących najwyższą dawkę (100 mg/kg masy ciała) przez okres 13 tygodni. Nie odnotowano istotnych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych, parametrach hematologicznych ani biochemicznych u badanych zwierząt. ⁴

Objawy przedawkowania bromowodorku dekstrometorfanu

W badaniach przedklinicznych zaobserwowano, że podanie bardzo dużych dawek bromowodorku dekstrometorfanu (1,5 g na dobę) powodowało zespół objawów obejmujących pobudzenie psychoruchowe, łagodną ataksję (zaburzenia koordynacji ruchowej), trudności w artykułowaniu mowy oraz upośledzenie funkcji oddechowych. ⁵

Należy podkreślić, że powyższe objawy występowały przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, co stanowi dodatkowe potwierdzenie szerokiego indeksu terapeutycznego bromowodorku dekstrometorfanu.

Dane dotyczące innych składników produktu leczniczego

W dostępnej dokumentacji przedklinicznej brak jest szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania pozostałych dwóch substancji czynnych produktu Dexapini – wyciągu płynnego z Pinus sylvestris L., turiones (pędy sosny) oraz nalewki z Foeniculum vulgare Miller subsp. vulgare var. vulgare, fructus (owoc kopru włoskiego odmiany gorzkiej). Należy jednak zaznaczyć, że substancje te mają długą historię stosowania w medycynie tradycyjnej i fitoterapii, co pośrednio wskazuje na ich akceptowalny profil bezpieczeństwa.