Właściwości farmakokinetyczne
Dexapini (426 mg + 65 mg + 6,5 mg)/5 ml
Produkt leczniczy DEXAPINI w formie syropu zawiera dekstrometorfanu bromowodorek w dawce 6,5 mg/5 ml, który jest głównym składnikiem aktywnym o działaniu przeciwkaszlowym. Po podaniu doustnym efekt terapeutyczny pojawia się w ciągu 10-30 minut, a działanie utrzymuje się przez 6-8 godzin. Dekstrometorfan charakteryzuje się wysoką biodostępnością wynoszącą 94-97% oraz okresem półtrwania 5-8 godzin. Substancja podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, głównie przez enzym CYP2D6, co prowadzi do powstania głównego metabolitu – dekstrorfanu (3-hydroksy-N-metylomorfinanu), który również wykazuje działanie przeciwkaszlowe. Metabolizm ten jest genetycznie uwarunkowany, co powoduje znaczne zróżnicowanie farmakokinetyczne między pacjentami i wpływa na skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii.
Właściwości farmakokinetyczne leku DEXAPINI
Produkt leczniczy DEXAPINI w postaci syropu zawierający dekstrometorfanu bromowodorek (6,5 mg/5 ml), wyciąg płynny z pędów sosny (426 mg/5 ml) oraz nalewkę z owocu kopru włoskiego (65 mg/5 ml) charakteryzuje się określonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które zostały opisane poniżej.1
Absorpcja i dystrybucja
Po przyjęciu dawki jednorazowej dekstrometorfanu bromowodorku, który jest głównym składnikiem aktywnym odpowiedzialnym za działanie przeciwkaszlowe, efekt terapeutyczny pojawia się po 10-30 minutach od podania. Substancja czynna łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego z wysoką biodostępnością wynoszącą 94-97%.2
Czas działania
Działanie przeciwkaszlowe dekstrometorfanu bromowodorku utrzymuje się przez okres 6-8 godzin po podaniu, co umożliwia stosowanie leku w odpowiednich odstępach czasowych dla utrzymania efektu terapeutycznego.3
Metabolizm
Dekstrometorfan po podaniu doustnym podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie. Główne reakcje biotransformacji obejmują:
- O-demetylację
- N-demetylację
- O-, N-demetylację
Istotnym aspektem jest fakt, że wśród metabolitów nie stwierdzono obecności morfiny, kodeiny czy lewometorfanu, co ma znaczenie dla bezpieczeństwa terapeutycznego.4
Kluczowym elementem w procesie metabolizmu jest genetycznie kontrolowana O-demetylacja, która zachodzi z udziałem enzymu CYP2D6. Ten proces ma decydujący wpływ na farmakokinetykę dekstrometorfanu u ludzi. Istotną informacją kliniczną jest występowanie różnych fenotypów w procesie utleniania, co powoduje znaczące zróżnicowanie parametrów farmakokinetycznych u poszczególnych pacjentów.5
Metabolity
W procesie metabolizmu dekstrometorfanu powstają cztery główne związki, które zidentyfikowano w moczu jako produkty sprzężone:
- Niezmetabolizowany dekstrometorfan
- Dekstrorfan (3-hydroksy-N-metylomorfinan) – główny metabolit, który również wykazuje działanie przeciwkaszlowe
- 3-hydroksymorfinan
- 3-metoksymorfinan
Warto zaznaczyć, że dekstrorfan jako główny metabolit charakteryzuje się również działaniem przeciwkaszlowym, co może wpływać na efekt terapeutyczny leku.6
Polimorfizm genetyczny
U niektórych pacjentów metabolizm dekstrometorfanu przebiega wolniej, co skutkuje dominacją niezmienionej postaci leku we krwi i moczu. Ta zmienność międzyosobnicza ma istotne znaczenie kliniczne i może wpływać na efekt terapeutyczny oraz bezpieczeństwo stosowania leku.7
Okres półtrwania i eliminacja
Okres półtrwania dekstrometorfanu bromowodorku wynosi 5-8 godzin. Substancja jest wydalana z moczem głównie w postaci metabolitów, co stanowi główną drogę eliminacji leku z organizmu.8
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość/Opis |
|---|---|
| Początek działania | 10-30 minut |
| Czas działania | 6-8 godzin |
| Biodostępność | 94-97% |
| Okres półtrwania | 5-8 godzin |
| Główny szlak metaboliczny | O-demetylacja (CYP2D6) |
| Główny metabolit | Dekstrorfan (3-hydroksy-N-metylomorfinan) |
| Eliminacja | Wydalanie z moczem w postaci metabolitów |
Należy zauważyć, że dla innych składników preparatu DEXAPINI, w tym wyciągu płynnego z pędów sosny (Pinus sylvestris L.) oraz nalewki z owocu kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Miller), nie wykonano szczegółowych badań farmakokinetycznych.9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania