Specjalne ostrzeżenia
Tirosint Sol

Lewotyroksyna w postaci roztworu doustnego Tirosint Sol wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (niewydolność wieńcowa, dusznica bolesna, niewydolność serca, tachyarytmie), padaczką, zaburzeniami psychotycznymi, niewydolnością kory nadnerczy oraz u wcześniaków z bardzo niską masą urodzeniową. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć lub odpowiednio leczyć współistniejące schorzenia, takie jak nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki mózgowej czy autonomię tarczycy. Szczególnie istotne jest unikanie nawet łagodnej nadczynności tarczycy u pacjentów z chorobami serca oraz stopniowe wprowadzanie leku u osób z ryzykiem zaburzeń psychotycznych. Monitorowanie parametrów hormonalnych (TSH, fT4, fT3) oraz stanu klinicznego pacjenta jest kluczowe, zwłaszcza u kobiet po menopauzie z ryzykiem osteoporozy i u wcześniaków, u których istnieje ryzyko zapaści krążeniowej. Lewotyroksyna nie powinna być stosowana w stanie nadczynności tarczycy, z wyjątkiem terapii wspomagającej przy jednoczesnym stosowaniu tyreostatyków.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Tirosint Sol

Stosowanie lewotyroksyny w postaci roztworu doustnego Tirosint Sol wymaga zachowania szczególnej ostrożności oraz przestrzegania określonych środków bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście współistniejących chorób i stanów klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tego produktu leczniczego.1

Stany kliniczne wymagające wykluczenia lub leczenia przed rozpoczęciem terapii

Przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną lub przeprowadzeniem testu supresyjnego tarczycy należy wykluczyć lub odpowiednio leczyć następujące stany chorobowe:2

  • Niewydolność wieńcowa – należy ustabilizować stan pacjenta przed włączeniem lewotyroksyny
  • Dusznica bolesna – wymaga leczenia przed wprowadzeniem terapii hormonalnej
  • Miażdżyca – obecność zmian miażdżycowych wymaga szczególnej ostrożności
  • Nadciśnienie tętnicze – powinno być odpowiednio kontrolowane
  • Niedoczynność przysadki mózgowej – wymaga diagnostyki i leczenia przed włączeniem lewotyroksyny
  • Niewydolność kory nadnerczy – stan wymagający leczenia substytucyjnego przed włączeniem terapii hormonami tarczycy

Dodatkowo, przed wprowadzeniem terapii lewotyroksyną konieczne jest wykluczenie lub podjęcie leczenia w przypadku autonomii tarczycy.3

Ryzyko zaburzeń psychotycznych

U pacjentów z grupy ryzyka wystąpienia zaburzeń psychotycznych zaleca się rozpoczynanie leczenia od małej dawki lewotyroksyny z powolnym jej zwiększaniem na początku terapii. W trakcie leczenia konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu pacjenta. W przypadku pojawienia się objawów zaburzeń psychotycznych należy rozważyć modyfikację dawkowania leku.4

Pacjenci z chorobami układu krążenia

U pacjentów cierpiących na niewydolność wieńcową, niewydolność serca lub tachyarytmie szczególnie istotne jest unikanie nawet łagodnej nadczynności tarczycy wywołanej leczeniem. W tych przypadkach wymagane jest częste monitorowanie parametrów hormonów tarczycy.5

Wtórna niedoczynność tarczycy

Przy rozpoznaniu wtórnej niedoczynności tarczycy należy ustalić przyczynę tego stanu przed rozpoczęciem terapii substytucyjnej. W przypadku stwierdzenia skompensowanej niewydolności kory nadnerczy konieczne jest wprowadzenie odpowiedniej terapii zastępczej.6

Noworodki przedwcześnie urodzone

Rozpoczynając leczenie lewotyroksyną u wcześniaków z bardzo małą masą urodzeniową, konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych. U tych dzieci istnieje ryzyko wystąpienia zapaści krążeniowej spowodowanej niedojrzałą czynnością nadnerczy.7

Padaczka i napady drgawkowe

Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania lewotyroksyny pacjentom z padaczką w wywiadzie. Hormony tarczycy mogą wpływać na próg drgawkowy, a rozpoczęcie terapii lewotyroksyną rzadko wiąże się z wystąpieniem epizodów napadowych.8

Diagnostyka autonomii tarczycy

W przypadku podejrzenia autonomii tarczycy należy przeprowadzić test TRH lub wykonać scyntygrafię supresyjną w celu potwierdzenia diagnozy.9

Kobiety po menopauzie z niedoczynnością tarczycy

U kobiet po menopauzie cierpiących na niedoczynność tarczycy, u których występuje zwiększone ryzyko osteoporozy, konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji tarczycy w celu uniknięcia nadmiernego, ponadfizjologicznego stężenia lewotyroksyny we krwi.10

Stosowanie w nadczynności tarczycy

Lewotyroksyna nie powinna być stosowana w stanie nadczynności tarczycy. Wyjątek stanowi terapia wspomagająca w leczeniu nadczynności tarczycy przy jednoczesnym stosowaniu tyreostatyków.11

Stosowanie w celu redukcji masy ciała

Hormony tarczycy nie są przeznaczone do redukcji masy ciała. Dawki fizjologiczne nie powodują ubytku masy ciała u osób w stanie eutyreozy. Stosowanie dawek ponadfizjologicznych może prowadzić do ciężkich, zagrażających życiu działań niepożądanych, szczególnie w połączeniu z niektórymi substancjami stosowanymi do redukcji masy ciała, takimi jak aminy sympatykomimetyczne.12

Zmiana produktu leczniczego zawierającego lewotyroksynę

W przypadku konieczności zmiany leczenia na inny produkt zawierający lewotyroksynę, zaleca się ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem klinicznym i biologicznym podczas okresu przejściowego ze względu na ryzyko zaburzeń czynności tarczycy. U niektórych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawkowania.13

Jednoczesne stosowanie orlistatu

Podczas równoczesnego stosowania orlistatu i lewotyroksyny może wystąpić niedoczynność tarczycy i/lub zmniejszenie kontroli niedoczynności tarczycy. Pacjenci leczeni lewotyroksyną powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem, przerwaniem lub zmianą terapii orlistatem. Orlistat i lewotyroksyna mogą wymagać przyjmowania w różnym czasie, a dawka lewotyroksyny może wymagać dostosowania. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia hormonów w surowicy.14

Wpływ na badania laboratoryjne

Biotyna może wpływać na wyniki badań immunologicznych tarczycy opartych na interakcji biotyny i streptawidyny, prowadząc do fałszywego zmniejszenia lub fałszywego zwiększenia wartości wyników. Ryzyko takiego wpływu rośnie wraz z dawką biotyny. Podczas interpretacji wyników badań laboratoryjnych należy uwzględnić możliwość wpływu biotyny, zwłaszcza gdy wyniki nie są spójne z obrazem klinicznym. W przypadku przeprowadzania badań czynności tarczycy u pacjentów przyjmujących produkty zawierające biotynę należy poinformować o tym personel laboratorium. Jeśli są dostępne, należy stosować alternatywne metody oznaczania niepodlegające wpływowi biotyny.15

Zawartość sodu

Tirosint Sol zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 1 ml roztworu doustnego, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.16

Specjalne grupy pacjentów wymagające szczególnej uwagi

Podczas stosowania lewotyroksyny (Tirosint Sol) należy zachować szczególną ostrożność u następujących grup pacjentów:17

  • Pacjenci z chorobami serca (niewydolność wieńcowa, dusznica bolesna, niewydolność serca, tachyarytmie) – wymagają ścisłego monitorowania i unikania nawet łagodnej nadczynności tarczycy
  • Pacjenci z padaczką – lewotyroksyna może obniżać próg drgawkowy
  • Kobiety po menopauzie z ryzykiem osteoporozy – wymagają ścisłego monitorowania czynności tarczycy
  • Noworodki przedwcześnie urodzone – ryzyko zapaści krążeniowej
  • Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi – wymagają stopniowego wprowadzania terapii
  • Pacjenci z niewydolnością kory nadnerczy – wymaga leczenia przed włączeniem lewotyroksyny

Szczególne zalecenia podczas monitorowania terapii

Podczas terapii lekiem Tirosint Sol szczególnie istotne jest monitorowanie następujących parametrów:18

  1. Parametry hormonalne tarczycy (TSH, fT4, fT3) – regularne monitorowanie zapewniające utrzymanie wartości w zakresie terapeutycznym
  2. Parametry hemodynamiczne – szczególnie u wcześniaków i osób z chorobami układu krążenia
  3. Stan kliniczny pacjenta – obserwacja pod kątem wystąpienia objawów nadczynności tarczycy lub zaburzeń psychotycznych
  4. Interakcje lekowe – szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania orlistatu lub biotyny
Dawka Tirosint Sol [mikrogramy] Kolor etykiety na pojemniku jednodawkowym Szczególne środki ostrożności
13 Zielony Uwzględnić wszystkie opisane powyżej środki ostrożności niezależnie od stosowanej dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na dawkowanie u pacjentów z grupy ryzyka (choroby sercowo-naczyniowe, padaczka, zaburzenia psychotyczne, kobiety po menopauzie z ryzykiem osteoporozy, wcześniaki).
25 Pomarańczowy
50 Biały
75 Fioletowy
88 Oliwkowy
100 Żółty
112 Czerwonawy
125 Brązowy
137 Turkusowy
150 Niebieski
175 Liliowy
200 Różowy
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl