Dawkowanie i sposób podawania
Tirosint Sol 175 mcg

TIROSINT SOL to preparat zawierający lewotyroksynę sodową w formie roztworu doustnego, dostępny w dawkach od 13 do 200 µg, umożliwiający precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie ustala się na podstawie oceny klinicznej oraz poziomu TSH, który jest preferowanym markerem monitorowania skuteczności leczenia. Terapia powinna być rozpoczynana od niskich dawek, szczególnie u osób starszych, z chorobą wieńcową lub ciężką niedoczynnością tarczycy, z powolnym zwiększaniem dawki co 2-4 tygodnie. Zalecane dawki różnią się w zależności od wskazań klinicznych, np. 75–200 µg/dobę w leczeniu łagodnego wola, 25–50 µg jako dawka początkowa i 100–200 µg jako dawka podtrzymująca w niedoczynności tarczycy, a w terapii supresyjnej nowotworów tarczycy dawki sięgają 150–300 µg/dobę. U dzieci dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100–150 µg/m² powierzchni ciała, a u noworodków z wrodzoną niedoczynnością dawka początkowa to 10–15 µg/kg/dobę.

Pobierz ChPL PDF Tirosint Sol – Roztwór doustny w pojemniku jednodawkowym – 175 mcg
  1. Dawkowanie leku TIROSINT SOL
    1. Ustalanie dawki indywidualnej
    2. Rozpoczynanie leczenia
    3. Dawkowanie u dorosłych
    4. Dawkowanie u dzieci i młodzieży
    5. Czas trwania leczenia
  2. Sposób podawania leku TIROSINT SOL
    1. Metody aplikacji
    2. Instrukcja otwierania i wyciskania zawartości pojemnika jednodawkowego
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. łagodne wole w stanie eutyreozy
  2. nadczynność tarczycy
  3. niedoczynność tarczycy
  4. test supresyjny tarczycy
  5. zapobieganie wznowie wola po resekcji wola w stanie eutyreozy
  6. złośliwy nowotwór tarczycy
Substancja czynna
  1. lewotyroksyna sodowa
Kategoria leku
  1. hormony tarczycy
  2. leki endokrynologiczne
  3. leki hormonalne

Dawkowanie leku TIROSINT SOL

TIROSINT SOL to preparat zawierający lewotyroksynę sodową w postaci roztworu doustnego w pojemniku jednodawkowym, dostępny w dawkach od 13 do 200 mikrogramów. Preparat przeznaczony jest do indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od potrzeb pacjenta, umożliwiając stosowanie tylko jednego pojemnika jednodawkowego na dobę.1

Ustalanie dawki indywidualnej

Indywidualna dawka dobowa powinna być określona na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz oceny klinicznej pacjenta. Przedstawione wytyczne dawkowania należy traktować jako wskazówki, nie jako sztywne zalecenia.2

W monitorowaniu efektywności leczenia szczególnie istotne jest oznaczanie poziomu TSH w surowicy, gdyż stanowi on bardziej wiarygodny parametr niż stężenie T4 i fT4, które mogą być podwyższone u niektórych pacjentów w trakcie terapii.3

Rozpoczynanie leczenia

Z wyjątkiem noworodków, u których wskazane jest szybkie wdrożenie terapii zastępczej, leczenie hormonami tarczycy należy rozpoczynać od małej dawki, która powinna być stopniowo zwiększana co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia pełnej dawki podtrzymującej.4

Szczególną ostrożność przy wprowadzaniu leczenia hormonami tarczycy należy zachować u następujących grup pacjentów:5

  • Pacjenci w podeszłym wieku
  • Pacjenci z chorobą wieńcową serca
  • Pacjenci z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy

W tych przypadkach zaleca się:6

  • Stosowanie małej dawki początkowej (np. 13 mikrogramów/dobę)
  • Powolne zwiększanie dawki z mniejszą częstotliwością (np. stopniowe zwiększanie o 13 mikrogramów/dobę co 14 dni)
  • Częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy
  • Rozważenie zastosowania mniejszej dawki niż w przypadku pełnej terapii zastępczej

U pacjentów z małą masą ciała oraz z dużym wolem gruczolakowatym wystarczające są zazwyczaj mniejsze dawki leku.7

Dawkowanie u dorosłych

Poniżej przedstawiono zalecane dawkowanie lewotyroksyny sodowej u pacjentów dorosłych w zależności od wskazania:8

Wskazanie Zalecana dawka lewotyroksyny sodowej (mikrogramy/dobę)
Leczenie łagodnego wola w stanie eutyreozy 75 – 200
Zapobieganie wznowie wola po resekcji wola w stanie eutyreozy 75 – 200
Terapia substytucyjna (zastępcza) hormonu tarczycy w niedoczynności tarczycy Dawka początkowa: 25 – 50
Dawka podtrzymująca: 100 – 200
Terapia wspomagająca w leczeniu nadczynności tarczycy tyreostatykami 50 – 100
Terapia supresyjna w złośliwym nowotworze tarczycy 150 – 300
W celach diagnostycznych podczas testu supresyjnego tarczycy 2 × 100 lub 1 × 200 (przez 14 dni przed wykonaniem scyntygrafii)

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawka podtrzymująca u dzieci i młodzieży wynosi zazwyczaj od 100 do 150 mikrogramów na m² powierzchni ciała.9

W przypadku wrodzonej niedoczynności tarczycy u noworodków i niemowląt, gdy istotne jest szybkie wdrożenie terapii zastępczej, zaleca się:10

  • Dawka początkowa: 10-15 mikrogramów/kg masy ciała/dobę przez pierwsze 3 miesiące
  • Następnie dostosowanie dawki indywidualnie na podstawie wyników badań klinicznych oraz stężenia hormonu tarczycy i TSH

W przypadku nabytej niedoczynności tarczycy u dzieci:11

  • Dawka początkowa: 13-50 mikrogramów/dobę
  • Stopniowe zwiększanie dawki co 2-4 tygodnie w zależności od wyników badań klinicznych oraz stężenia hormonu tarczycy i TSH
  • Kontynuacja zwiększania dawki aż do osiągnięcia pełnej dawki zastępczej

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia lewotyroksyną zależy od wskazania:12

  • Leczenie dożywotnie w przypadku:
    • Niedoczynności tarczycy
    • Strumektomii
    • Tyreoidektomii z powodu złośliwego nowotworu tarczycy
    • Profilaktyki nawrotów po resekcji wola tarczycy
  • Terapia wspomagająca w leczeniu nadczynności tarczycy – w okresie podawania tyreostatyków
  • Leczenie wola łagodnego w stanie eutyreozy – od 6 miesięcy do 2 lat
    • Jeżeli leczenie farmakologiczne w tym okresie nie jest wystarczające, należy rozważyć zabieg chirurgiczny lub leczenie wola jodem radioaktywnym

Sposób podawania leku TIROSINT SOL

Całkowitą dawkę dobową lewotyroksyny najlepiej przyjmować w jednej dawce rano na pusty żołądek, co najmniej pół godziny przed śniadaniem.13

Dzieciom należy podawać całkowitą dawkę dobową co najmniej pół godziny przed pierwszym posiłkiem w ciągu dnia.14

Metody aplikacji

TIROSINT SOL można podawać na dwa sposoby:15

  1. Roztwór rozprowadzony w wodzie:16
    • Zawartość jednego pojemnika jednodawkowego wycisnąć do szklanki lub filiżanki z wodą
    • Rozcieńczony roztwór wymieszać i natychmiast przyjąć
    • Szklankę lub filiżankę przepłukać dodatkową ilością wody i wypić tę zawartość, aby zapewnić spożycie pełnej dawki
    • Ważne: Produktu nie można rozcieńczać w płynie innym niż woda
    • Pojemnik jednodawkowy należy otworzyć i przygotować roztwór bezpośrednio przed spożyciem
  2. Bezpośrednie podanie roztworu (bez wody):17
    • Dla dorosłych i starszych dzieci: zawartość pojemnika jednodawkowego wycisnąć do ust albo na łyżkę i natychmiast połknąć
    • Dla noworodków i niemowląt: zawartość pojemnika jednodawkowego wycisnąć na wewnętrzną stronę policzka lub na łyżkę i natychmiast podać

Instrukcja otwierania i wyciskania zawartości pojemnika jednodawkowego

Aby prawidłowo opróżnić pojemnik jednodawkowy, należy:18

  1. Odkręcić górne zamknięcie pojemnika
  2. Odwrócić pojemnik spodem do góry
  3. Środkową, miękką część pojemnika powoli naciskać palcem wskazującym i kciukiem
  4. Zwolnić nacisk na kilka sekund
  5. Trzymając pojemnik w odwróconej pozycji, powtórzyć naciskanie co najmniej 5 razy, aż do momentu, gdy lek przestanie wypływać z pojemnika

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl