Właściwości farmakodynamiczne leku Hitaxa fast junior

Desloratadyna, substancja czynna leku Hitaxa fast junior, należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwhistaminowych – antagonistów receptora H1 (kod ATC: R06A X27). Jest to długo działający antagonista histaminy pozbawiony działania uspokajającego, wykazujący selektywną aktywność antagonistyczną wobec obwodowych receptorów H1.¹

Mechanizm działania

Po podaniu doustnym desloratadyna selektywnie blokuje obwodowe receptory histaminowe H1, nie przenikając do ośrodkowego układu nerwowego, co warunkuje brak działania sedatywnego.²

Badania laboratoryjne in vitro potwierdziły przeciwalergiczne właściwości desloratadyny, które obejmują:

• Hamowanie uwalniania cytokin indukujących reakcję zapalną (IL-4, IL-6, IL-8 i IL-13) z ludzkich komórek tucznych i granulocytów zasadochłonnych³
• Hamowanie ekspresji adhezyjnej cząsteczki selektyny P na powierzchni komórek śródbłonka⁴

Należy podkreślić, że kliniczne znaczenie tych obserwacji nie zostało jeszcze w pełni potwierdzone.⁵

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Badania farmakokinetyczne i tolerancji

W badaniach klinicznych wykazano, że desloratadyna w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest dobrze tolerowana przez pacjentów.⁶ Co istotne, biorównoważność desloratadyny w dawce 5 mg w postaci tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej z konwencjonalną tabletką 5 mg została potwierdzona, co pozwala oczekiwać takiej samej skuteczności obu form podania.⁷

Bezpieczeństwo kardiologiczne

Bezpieczeństwo kardiologiczne desloratadyny zostało gruntownie przebadane:

• W badaniu klinicznym ze zwiększoną dawką do 20 mg desloratadyny na dobę przez 14 dni nie zaobserwowano statystycznie ani klinicznie istotnego wpływu na układ krążenia⁸
• W farmakologicznym badaniu klinicznym, gdzie podawano dawkę 45 mg na dobę (9-krotnie przekraczającą dawkę leczniczą) przez 10 dni, nie odnotowano wydłużenia odstępu QTc⁹

Badania interakcji lekowych

W badaniach interakcji po wielokrotnym podaniu ketokonazolu i erytromycyny nie stwierdzono klinicznie istotnych zmian stężenia desloratadyny w osoczu.¹⁰

Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy

Desloratadyna wykazuje minimalną penetrację do ośrodkowego układu nerwowego, co potwierdza szereg badań klinicznych:

• Przy zalecanej dawce 5 mg na dobę, częstość występowania senności nie była większa niż w grupie placebo¹¹
• W dawce 7,5 mg raz na dobę desloratadyna nie wpływała na sprawność psychoruchową pacjentów¹²
• Badanie z zastosowaniem pojedynczej dawki 5 mg u dorosłych nie wykazało wpływu na podstawowe umiejętności pilotowania, w tym na subiektywnie odczuwaną senność i wykonywanie zadań związanych z pilotowaniem¹³

Interakcje z alkoholem

W farmakologicznych badaniach klinicznych jednoczesne podawanie desloratadyny z alkoholem:

• Nie nasilało wywoływanych przez alkohol zaburzeń sprawności psychoruchowej¹⁴
• Nie zwiększało senności¹⁵
• Nie powodowało istotnych różnic w wynikach testów sprawności psychoruchowej w porównaniu z placebo, niezależnie od obecności alkoholu¹⁶

Skuteczność w schorzeniach alergicznych

Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa

Desloratadyna w postaci tabletek wykazała wysoką skuteczność w łagodzeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, takich jak:

• Kichanie¹⁷
• Świąd i wydzielina z nosa¹⁸
• Świąd, łzawienie i zaczerwienienie oczu¹⁹
• Świąd podniebienia²⁰

Długotrwałe działanie leku jest istotną zaletą terapeutyczną – desloratadyna skutecznie łagodziła objawy przez pełne 24 godziny.²¹

Desloratadyna była szczególnie skuteczna w łagodzeniu objawów sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, co potwierdzono kwestionariuszem oceniającym jakość życia pacjentów z zapaleniem błony śluzowej nosa i spojówek. Najlepsze rezultaty obserwowano w zakresie zmniejszenia realnych problemów i złagodzenia ograniczeń codziennej aktywności związanych z objawami choroby.²²

Klasyfikacja alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa

Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa można klasyfikować według różnych kryteriów:

1. Według czasu występowania objawów:
   • Sezonowe – występujące w określonych porach roku
   • Całoroczne – utrzymujące się przez cały rok
2. Według czasu trwania objawów:
   • Okresowe – objawy występują krócej niż 4 dni w tygodniu lub przez okres krótszy niż 4 tygodnie²³
   • Przewlekłe – objawy występują przez 4 lub więcej dni w tygodniu i przez okres dłuższy niż 4 tygodnie²⁴

Skuteczność u dzieci i młodzieży

W badaniach klinicznych z udziałem młodzieży w wieku od 12 do 17 lat nie wykazano jednoznacznie skuteczności desloratadyny w postaci tabletek.²⁵

Skuteczność w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej

W badaniach klinicznych oceniano działanie desloratadyny w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej, którą potraktowano jako kliniczny model innych zaburzeń o charakterze pokrzywki. Uzasadnieniem takiego podejścia była:

• Podobna patofizjologia leżąca u podłoża różnych stanów pokrzywkowych, niezależnie od etiologii²⁶
• Możliwość łatwiejszej kwalifikacji prospektywnej pacjentów z przewlekłymi objawami²⁷

Ponieważ uwalnianie histaminy jest kluczowym czynnikiem wywołującym wszystkie choroby pokrzywkowe, oczekuje się, że desloratadyna będzie skuteczna w łagodzeniu objawów także innych rodzajów pokrzywek, nie tylko postaci idiopatycznej, zgodnie z zaleceniami klinicznymi.²⁸

W dwóch sześciotygodniowych, kontrolowanych placebo badaniach z udziałem pacjentów z przewlekłą pokrzywką idiopatyczną wykazano, że desloratadyna:

• Skutecznie łagodziła świąd²⁹
• Zmniejszała rozmiar oraz liczbę zmian pokrzywkowych³⁰
• Wykazywała działanie utrzymujące się dłużej niż 24-godzinny odstęp między dawkami³¹

Z badań wykluczono niewielką grupę pacjentów, którzy nie reagują na leczenie przeciwhistaminowe, co jest standardowym podejściem w badaniach leków przeciwhistaminowych w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej.³²

Szczególnie istotne są dane dotyczące skuteczności desloratadyny w łagodzeniu świądu – u 55% pacjentów leczonych tym lekiem obserwowano złagodzenie świądu o ponad 50%, w porównaniu do jedynie 19% pacjentów otrzymujących placebo.³³

Leczenie desloratadyną znacząco poprawiało również jakość życia pacjentów, co wyrażało się zmniejszeniem wpływu choroby na sen i funkcjonowanie w ciągu dnia, mierzone za pomocą czteropunktowej skali oceniającej te parametry.³⁴