przełom napadów
Przełom napadów (status epilepticus) to stan neurologiczny charakteryzujący się przedłużającym się napadem padaczkowym lub serią napadów bez odzyskania świadomości pomiędzy nimi. Stan ten trwa zwykle dłużej niż 5 minut i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
Etiologia przełomu napadowego jest zróżnicowana – może być konsekwencją odstawienia leków przeciwpadaczkowych, zaburzeń metabolicznych, infekcji ośrodkowego układu nerwowego, urazów czaszkowo-mózgowych, udarów, guzów mózgu lub zatruć. Przełom napadowy może manifestować się zarówno w formie drgawkowej (z widocznymi skurczami mięśni), jak i niedrgawkowej (np. napad nieświadomości, stan częściowy złożony).
Leczenie przełomu napadowego opiera się na zapewnieniu drożności dróg oddechowych, kontroli funkcji życiowych oraz jak najszybszym przerwaniu aktywności napadowej. W pierwszej linii terapii stosuje się benzodiazepiny (diazepam, lorazepam, midazolam), następnie leki przeciwpadaczkowe dożylne (fenytoina, kwas walproinowy, lewetiracetam). W przypadkach opornych konieczne może być wprowadzenie pacjenta w śpiączkę farmakologiczną z zastosowaniem tiopentalu, propofolu lub midazolamu.
Długotrwały przełom napadowy wiąże się z wysoką śmiertelnością (10-20%) oraz ryzykiem trwałych uszkodzeń neurologicznych, dlatego niezwykle istotne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Monitoring EEG ma kluczowe znaczenie w diagnostyce i prowadzeniu terapii, zwłaszcza w przypadkach niedrgawkowych form przełomu napadowego.