Właściwości farmakokinetyczne leku Hitaxa fast junior

Desloratadyna, aktywny składnik leku Hitaxa fast junior 2,5 mg tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej skuteczność kliniczną. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów farmakokinetycznych tego związku w organizmie człowieka, z uwzględnieniem różnic występujących w szczególnych populacjach pacjentów.¹

Wchłanianie

Desloratadyna charakteryzuje się dobrym profilem wchłaniania z przewodu pokarmowego. Pierwsze wykrywalne stężenia leku w osoczu krwi pojawiają się już w ciągu 30 minut od momentu przyjęcia preparatu. Maksymalne stężenie osoczowe (Cmax) osiągane jest po około 3 godzinach od podania. Biodostępność desloratadyny wykazuje proporcjonalność do zastosowanej dawki w zakresie od 5 mg do 20 mg, co oznacza przewidywalny wzrost stężenia leku we krwi wraz ze zwiększaniem dawki w tym przedziale.²

Należy zwrócić uwagę na wpływ pokarmu na parametry wchłaniania leku. Obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym wydłuża czas potrzebny do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) desloratadyny z 2,5 do 4 godzin oraz metabolitu 3-OH-desloratadyny z 4 do 6 godzin. Istotne jest, że woda nie wpływa na biodostępność desloratadyny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co stanowi ważną informację w kontekście podawania leku pacjentom pediatrycznym. Co ciekawe, w odrębnych badaniach nie stwierdzono wpływu soku grejpfrutowego na dystrybucję desloratadyny.³

Dystrybucja

Po wchłonięciu desloratadyna wiąże się z białkami osocza w umiarkowanym stopniu, w zakresie od 83% do 87%. Jest to istotne z klinicznego punktu widzenia, ponieważ determinuje ilość wolnej, farmakologicznie aktywnej frakcji leku w osoczu. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano klinicznie istotnej kumulacji desloratadyny przy podawaniu jej raz na dobę (w dawkach od 5 mg do 20 mg) przez okres 14 dni, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w schemacie dawkowania raz na dobę.⁴

Metabolizm

Metabolizm desloratadyny jest obszarem wymagającym dalszych badań, gdyż do tej pory nie zidentyfikowano dokładnie enzymu odpowiedzialnego za biotransformację tego związku. Z tego powodu nie można całkowicie wykluczyć potencjalnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Istotne jest jednak, że desloratadyna nie hamuje aktywności enzymu CYP3A4 in vivo, a badania in vitro wykazały, że nie hamuje ona również CYP2D6 oraz nie jest ani substratem, ani inhibitorem dla glikoproteiny P – transportera błonowego wpływającego na biodostępność wielu leków.⁵

Ważnym aspektem metabolizmu desloratadyny jest występowanie zmienności osobniczej. W serii badań farmakokinetycznych i klinicznych u około 6% badanych stwierdzono podwyższone stężenie desloratadyny, co wskazuje na wolniejszy metabolizm leku u tych osób. Co interesujące, częstość występowania fenotypu o spowolnionym metabolizmie była porównywalna zarówno u dorosłych (6%), jak i u dzieci w wieku od 2 do 11 lat (6%). Zaobserwowano też wyraźne różnice między grupami etnicznymi – fenotyp wolnego metabolizmu występował znacznie częściej wśród przedstawicieli rasy czarnej (18% dorośli, 16% dzieci) w porównaniu z rasą kaukaską (2% dorośli, 3% dzieci). Mimo tych różnic, profil bezpieczeństwa leku pozostawał podobny we wszystkich grupach populacyjnych.⁶

W badaniu farmakokinetycznym z zastosowaniem wielokrotnych dawek leku w postaci tabletek, przeprowadzonym u zdrowych osób dorosłych, u 4 uczestników zidentyfikowano słaby metabolizm desloratadyny. U tych osób maksymalne stężenie leku (Cmax) było około 3 razy wyższe niż u pozostałych uczestników i występowało po około 7 godzinach od podania. Ponadto, okres półtrwania w fazie eliminacji był znacząco wydłużony i wynosił około 89 godzin.⁷

Biorównoważność różnych postaci leku

W skrzyżowanych badaniach porównawczych wykazano biorównoważność desloratadyny w dawce 5 mg podawanej w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w porównaniu do konwencjonalnych tabletek. Warto zaznaczyć, że desloratadyna w dawce 2,5 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej nie była bezpośrednio badana u dzieci. Niemniej jednak, w połączeniu z badaniami dotyczącymi ustalania dawkowania przeprowadzonymi w populacji pediatrycznej, dane farmakokinetyczne dla tej postaci leku potwierdziły zasadność stosowania dawki 2,5 mg u dzieci w wieku od 6 do 11 lat.⁸

Eliminacja

Desloratadyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania w fazie eliminacji, który wynosi około 27 godzin. Taka wartość T1/2 uzasadnia stosowanie leku w schemacie dawkowania raz na dobę. Stopień kumulacji desloratadyny jest adekwatny do jej okresu półtrwania i częstości podawania.⁹

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Farmakokinetyka desloratadyny u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (CRI – chronic renal insufficiency) była przedmiotem szczegółowych badań porównawczych z osobami zdrowymi. Przeprowadzono zarówno badanie z zastosowaniem dawki jednorazowej, jak i badanie z podawaniem dawek wielokrotnych.

W badaniu z zastosowaniem dawki jednorazowej zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na desloratadynę w grupach pacjentów z niewydolnością nerek:

• U pacjentów z łagodną do umiarkowanej przewlekłą niewydolnością nerek ekspozycja była około 2 razy większa niż u osób zdrowych¹⁰
• U pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek ekspozycja była około 2,5 raza większa w porównaniu do osób z prawidłową funkcją nerek¹¹

W badaniu z zastosowaniem dawek wielokrotnych stan stacjonarny osiągnięto po 11 dniach podawania leku. Zaobserwowano następujące różnice w ekspozycji na desloratadynę w porównaniu do osób zdrowych:

• U pacjentów z łagodną do umiarkowanej przewlekłą niewydolnością nerek ekspozycja była około 1,5 raza większa¹²
• U pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek ekspozycja była około 2,5 raza większa¹³

Co istotne z klinicznego punktu widzenia, mimo obserwowanych różnic w ekspozycji (AUC i Cmax) zarówno na samą desloratadynę, jak i jej metabolit 3-hydroksydesloratadynę, zmiany te uznano za nieistotne klinicznie. Oznacza to, że pomimo zwiększonej ekspozycji na lek u pacjentów z niewydolnością nerek, profil bezpieczeństwa stosowania desloratadyny pozostaje akceptowalny.¹⁴

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych desloratadyny