Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Pyralgin

Metamizol sodowy, będący substancją czynną produktu leczniczego Pyralgin (500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), został poddany szeregowi badań przedklinicznych w celu oceny jego bezpieczeństwa. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa.¹

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Przeprowadzono badania dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym metamizolu u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. Szczury otrzymywały dawki od 100 do 900 mg/kg masy ciała przez okres 6 miesięcy drogą doustną. W grupie otrzymującej najwyższą dawkę (900 mg/kg masy ciała) już po 13 tygodniach zaobserwowano istotne zmiany hematologiczne w postaci zwiększenia liczby retykulocytów oraz obecności ciałek Heinza w erytrocytach.²

W analogicznych badaniach przeprowadzonych na psach, zwierzęta otrzymywały metamizol w dawkach od 30 mg do 600 mg/kg masy ciała przez okres 6 miesięcy. Zaobserwowano zależny od dawki efekt toksyczny przy dawkach równych lub przekraczających 300 mg/kg masy ciała. Toksyczność manifestowała się w postaci niedokrwistości hemolitycznej oraz zaburzeń czynnościowych nerek i wątroby.³

Genotoksyczność i rakotwórczość

Metamizol został przebadany pod kątem potencjalnego działania genotoksycznego w testach in vitro oraz in vivo. Wyniki tych badań są niejednoznaczne, ponieważ uzyskano sprzeczne rezultaty nawet w identycznych systemach testowych. Ta rozbieżność wyników utrudnia jednoznaczną ocenę potencjału genotoksycznego metamizolu.⁴

W zakresie oceny potencjału rakotwórczego, długookresowe badania przeprowadzone na szczurach nie wykazały działania karcynogennego metamizolu. Natomiast w badaniach na myszach, w dwóch z trzech przeprowadzonych długoterminowych eksperymentów, zaobserwowano liczne gruczolaki komórek wątroby po podaniu dużych dawek metamizolu.⁵

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

Badania oceniające embriotoksyczność metamizolu przeprowadzono na szczurach i królikach. W żadnym z tych badań nie zaobserwowano działania teratogennego substancji. Jednakże, u królików odnotowano śmierć zarodków już przy dawce dobowej 100 mg/kg masy ciała, która nie wykazywała działania toksycznego dla samic. W przypadku szczurów, śmierć zarodków występowała po podaniu dawek, które były jednocześnie śmiertelne dla samic.⁶

Dawki dobowe przekraczające 100 mg/kg masy ciała prowadziły u szczurów do następujących zaburzeń:

• Wydłużenie czasu trwania ciąży – obserwowano przedłużoną gestację u samic poddawanych ekspozycji na metamizol
• Upośledzenie przebiegu porodu – notowano zaburzenia w procesie rodzenia
• Zwiększona śmiertelność matki – wyższy odsetek zgonów samic podczas porodu
• Zwiększona śmiertelność młodych – wyższy wskaźnik umieralności noworodków

⁷

W badaniach oceniających wpływ metamizolu na płodność zaobserwowano, że przy dawkach powyżej 250 mg/kg masy ciała na dobę występowało nieznaczne obniżenie częstości zachodzenia w ciążę w pokoleniu rodziców (F0). Ważnym jest fakt, że płodność pokolenia F1 (potomstwa) nie została upośledzona, co wskazuje na brak negatywnego wpływu międzypokoleniowego na zdolności reprodukcyjne.⁸