Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tramundin 100 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Tramundin

Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania chlorowodorku tramadolu, substancji czynnej leku Tramundin, obejmują ocenę potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku w praktyce klinicznej.¹

Ocena potencjału genotoksycznego

Przeprowadzone badania genotoksyczności chlorowodorku tramadolu obejmowały szereg testów in vitro oraz in vivo:

• Test mutacji w komórkach bakteryjnych – wynik negatywny
• Test aberracji chromosomowych in vitro w limfocytach ludzkich – wynik negatywny
• Test mikrojądrowy in vivo u myszy – wynik negatywny

W literaturze odnotowano dodatnie wyniki w badaniach na komórkach chłoniaka u myszy, jednak wyłącznie w warunkach aktywacji metabolicznej. Całościowa analiza dostępnych danych nie wskazuje na ryzyko genotoksycznego działania tramadolu u ludzi. Na podstawie zgromadzonych dowodów, tramadol nie został sklasyfikowany jako substancja mutagenna.²

Badania potencjału rakotwórczego

Ocena potencjału rakotwórczego tramadolu została przeprowadzona w długoterminowych badaniach na dwóch gatunkach gryzoni – szczurach i myszach. Badania obejmowały codzienne podawanie substancji drogą doustną przez okres 2 lat. Wyniki tych badań przedstawiają się następująco:

• Badanie na szczurach: nie wykazano żadnego związanego z substancją wzrostu częstości występowania nowotworów
• Badanie na myszach:
  • U samców odnotowano wzrost częstości występowania gruczolaków komórek wątroby (zależny od dawki, począwszy od 15 mg/kg masy ciała/dobę), jednak wzrost ten nie był istotny statystycznie
  • U samic zaobserwowano wzrost częstości występowania nowotworów płuc we wszystkich grupach dawkowych (wzrost istotny statystycznie, ale niezależny od dawki)

Całościowa ocena potencjału rakotwórczego wskazuje, że codzienne podawanie tramadolu przez okres 2 lat szczurom i myszom nie wykazało jednoznacznego działania karcynogennego.³

Toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa

Badania dotyczące wpływu tramadolu na rozrodczość i rozwój potomstwa przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, głównie na szczurach i królikach. Uzyskano następujące wyniki:

Wpływ na płodność

Nie zaobserwowano szkodliwego wpływu tramadolu na płodność samic ani samców szczurów przy standardowych dawkach terapeutycznych. Jednak po podaniu większych dawek (od 50 mg/kg masy ciała na dobę) stwierdzono zmniejszenie wskaźnika ciąż u samic.⁴

Wpływ na rozwój zarodkowo-płodowy

W badaniach toksyczności w okresie rozwojowym na szczurach stwierdzono:

• Występowanie wad rozwojowych płodu w przypadku wystąpienia toksyczności u ciężarnych samic, w tym śmiertelności
• Brak wpływu tramadolu na rozwój u szczurów przy dawce 20 mg/kg/dobę
• Przy dobowych dawkach tramadolu od 50 mg/kg obserwowano toksyczne skutki prowadzące do wzrostu śmiertelności noworodków
• U potomstwa obserwowano zaburzenia kostnienia i opóźnione otwarcie ujścia pochwy oraz oczu

Badania na królikach wykazały, że dawki od 125 mg/kg masy ciała na dobę wywoływały toksyczny wpływ u ciężarnych samic oraz anomalie w budowie szkieletu u potomstwa.⁵

Należy podkreślić, że nie zaobserwowano działania teratogennego tramadolu w przeprowadzonych badaniach.⁶

Wpływ na rozwój postnatalny

W przypadku podawania tramadolu samicom szczurów w czasie ciąży i podczas okresu karmienia, przy poziomie toksyczności matczynej wynoszącym 60 mg/kg/dobę, obserwowano:

• Wzrost śmiertelności wśród młodych
• Zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa w okresie karmienia

Efekty te były związane z toksycznym działaniem leku na organizm matki.⁷

Przedstawione powyżej dane przedkliniczne wskazują, że chlorowodorek tramadolu, substancja czynna leku Tramundin, nie wykazuje genotoksyczności ani jednoznacznego działania rakotwórczego. Działanie toksyczne na reprodukcję i rozwój obserwowano głównie przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na względnie bezpieczny profil leku przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.⁸