Interakcje leku
Beto 100 ZK 95 mg
Metoprolol, będący substratem izoenzymu CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz działanie kliniczne. Inhibitory CYP2D6 (np. leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, hydroksychlorochina, chinidyna, terbinafina) mogą zwiększać stężenie metoprololu, co wymaga korekty dawkowania. Z kolei ryfampicyna obniża stężenie metoprololu. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z antagonistami wapnia podawanymi dożylnie (werapamil, diltiazem), które mogą prowadzić do zatrzymania akcji serca, oraz z lekami przeciwarytmicznymi (amiodaron, chinidyna, dyzopiramid), nasilającymi ujemne działanie na częstość akcji serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co jest ryzykowne u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory. Metoprolol może również nasilać działanie hipotensyjne nitrogliceryny i innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, a także ujemne działanie inotropowe leków do znieczulenia ogólnego.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Wpływ innych leków na metoprolol
- Leki zwiększające działanie metoprololu lub jego stężenie w osoczu
- Antagoniści wapnia
- Leki przeciwarytmiczne
- Inne istotne interakcje zwiększające działanie metoprololu
- Leki zmniejszające działanie metoprololu lub jego stężenie w osoczu
- Wpływ metoprololu na inne leki
- Interakcje metoprololu z alkoholem
- Tabela interakcji metoprololu z innymi lekami
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Metoprolol, będący substancją czynną preparatu Beto 100 ZK, wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Interakcje te wynikają zarówno z farmakokinetyki, jak i farmakodynamiki leku. Szczególnie istotny jest wpływ na metabolizm metoprololu, który jest substratem izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450, co determinuje wiele istotnych klinicznie interakcji.1
Wpływ innych leków na metoprolol
Produkty lecznicze mogą wpływać na stężenie metoprololu w osoczu poprzez oddziaływanie na jego metabolizm. Istotne klinicznie zwiększenie stężenia metoprololu w osoczu może wystąpić podczas jednoczesnego stosowania substancji będących inhibitorami CYP2D6, takich jak:2
- Leki przeciwarytmiczne
- Leki przeciwhistaminowe
- Antagoniści receptora H2
- Leki przeciwdepresyjne
- Leki przeciwpsychotyczne
- Inhibitory COX-2
- Leki przeciwretrowirusowe (np. rytonawir)
- Leki przeciwmalaryczne (np. hydroksychlorochina, chinidyna)
- Leki przeciwgrzybicze (np. terbinafina)
Z kolei ryfampicyna zmniejsza stężenie metoprololu w osoczu, natomiast alkohol i hydralazyna mogą je zwiększać.3
Leki zwiększające działanie metoprololu lub jego stężenie w osoczu
Szczególnie istotne klinicznie interakcje metoprololu występują z następującymi grupami leków:4
Antagoniści wapnia
Antagoniści wapnia podawane dożylnie: Szczególnie istotna jest interakcja z pochodnym werapamilu lub diltiazemu, które mogą nasilać hamujące działanie beta-adrenolityków na ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. U pacjentów otrzymujących metoprolol przeciwwskazane jest podawanie dożylne antagonistów wapnia typu werapamilu (fenyloalkiloamin) ze względu na ryzyko zatrzymania akcji serca.5
Antagoniści wapnia podawane doustnie: Jednoczesne stosowanie beta-adrenolityku z antagonistą wapnia może spowodować addytywne zmniejszenie kurczliwości serca na skutek ujemnego działania chronotropowego i inotropowego. Pacjentów otrzymujących doustnie antagonistę wapnia typu werapamilu w skojarzeniu z metoprololem należy ściśle monitorować.6
W przypadku jednoczesnego stosowania antagonistów wapnia typu nifedypiny, może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego.7
Leki przeciwarytmiczne
Leki beta-adrenolityczne mogą nasilać ujemne działanie inotropowe leków przeciwarytmicznych i ich wpływ na czas przewodzenia przedsionkowego. Szczególnie niebezpieczna jest interakcja u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, gdzie jednoczesne stosowanie amiodaronu może addytywnie wpływać na czynność elektryczną serca, wywołując m.in. bradykardię, zahamowanie zatokowe i blok przedsionkowo-komorowy.8
Leki przeciwarytmiczne takie jak chinidyna, tokainid, prokainamid, ajmalina, amiodaron, flekainid, propafenon i dyzopiramid mogą nasilać działanie metoprololu na częstość akcji serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Może to spowodować ciężkie hemodynamiczne działania niepożądane u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory. Takiego leczenia skojarzonego należy również unikać w zespole chorej zatoki i nieprawidłowym przewodzeniu przedsionkowo-komorowym. Najlepiej udokumentowana jest interakcja z dyzopiramidem.9
Inne istotne interakcje zwiększające działanie metoprololu
- Nitrogliceryna: Może nasilić hipotensyjne działanie metoprololu.10
- Produkty lecznicze zmniejszające częstość akcji serca: Jednoczesne podawanie metoprololu z innymi produktami leczniczymi zmniejszającymi częstość akcji serca, takimi jak modulatory receptora fosforanu sfingozyny 1 (np. fingolimod), może wywołać addytywne działanie zmniejszające częstość akcji serca.11
- Produkty lecznicze obniżające ciśnienie tętnicze: Jednoczesne podawanie metoprololu z innymi produktami leczniczymi obniżającymi ciśnienie tętnicze, takimi jak aldesleukina, może wywołać nasilone działanie hipotensyjne.12
- Leki do znieczulenia ogólnego: Niektóre wziewne leki stosowane do znieczulenia ogólnego mogą nasilać kardiodepresyjne działanie beta-adrenolityków.13
- Hydralazyna: Jednocześnie stosowana hydralazyna może hamować metabolizm pierwszego przejścia metoprololu, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia.14
- Antagoniści receptora alfa-adrenergicznego: Ostre niedociśnienie ortostatyczne, które może wystąpić po podaniu pierwszej dawki prazosyny lub doksazosyny, może być silniejsze u pacjentów przyjmujących metoprolol.15
- Glikozydy naparstnicy: Jednoczesne stosowanie glikozydów naparstnicy może spowodować nadmierną bradykardię i/lub wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Zaleca się kontrolowanie częstości akcji serca i odstępu PR.16
Leki zmniejszające działanie metoprololu lub jego stężenie w osoczu
- Sympatykomimetyki: Adrenalina lub inne leki sympatykomimetyczne (np. zawarte w lekach przeciwkaszlowych lub kroplach do nosa i oczu) stosowane jednocześnie z beta-adrenolitykami mogą powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Jest to mniej prawdopodobne podczas stosowania leczniczych dawek wybiórczych leków beta-1-adrenolitycznych (jak metoprolol) niż niewybiórczych beta-adrenolityków.17
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Jednoczesne stosowanie NLPZ (w tym inhibitorów COX-2) i beta-adrenolityków może zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie metoprololu. Prawdopodobną przyczyną jest zahamowanie syntezy prostaglandyn w nerkach oraz retencja sodu i płynów w wyniku działania NLPZ.18
- Leki indukujące enzymy wątrobowe: Mogą one wpływać na stężenie metoprololu w osoczu. Na przykład ryfampicyna zmniejsza stężenie metoprololu w osoczu.19
Wpływ metoprololu na inne leki
- Leki adrenolityczne: Metoprolol może zwiększać przeciwnadciśnieniowe działanie leków alfa-adrenolitycznych (takich jak guanetydyna, betanidyna, rezerpina, alfa-metylodopa lub klonidyna). Ponadto leki beta-adrenolityczne mogą nasilać nadciśnienie tętnicze jako odpowiedź na odstąpienie klonidyny u pacjentów otrzymujących jednocześnie klonidynę i beta-adrenolityk. Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia klonidyną stosowaną jednocześnie z metoprololem, metoprolol należy odstawić na kilka dni wcześniej przed odstawieniem klonidyny.20
- Leki przeciwcukrzycowe i insulina: Beta-adrenolityki mogą zakłócać prawidłową odpowiedź hemodynamiczną organizmu na hipoglikemię i powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi związanego z ciężką bradykardią. U pacjentów z cukrzycą, którzy otrzymują insulinę, leczenie beta-adrenolitykiem może spowodować nasilenie lub przedłużenie hipoglikemii. Beta-adrenolityki mogą również antagonizować hipoglikizujące działanie pochodnych sulfonylomocznika. Ryzyko każdego z tych działań jest mniejsze podczas stosowania wybiórczego leku beta-1-adrenolitycznego (takiego jak metoprolol) niż niewybiórczego beta-adrenolityku. Należy jednak monitorować pacjentów z cukrzycą otrzymujących metoprolol, aby upewnić się, że utrzymana jest u nich kontrola glikemii.21
- Lidokaina: Metoprolol może zmniejszyć wydalanie lidokainy, powodując nasilenie jej działania.22
- Alkaloidy sporyszu: Metoprolol może nasilać zwężające naczynia krwionośne działanie alkaloidów sporyszu.23
- Dipirydamol: Stosowanie beta-adrenolityku należy zasadniczo wstrzymać przed wykonaniem testu z dipirydamolem, a po jego podaniu uważnie monitorować częstość akcji serca.24
Interakcje metoprololu z alkoholem
Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie metoprololu może powodować istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Pod wpływem alkoholu stężenie metoprololu w osoczu może ulec zwiększeniu. Ponadto, podczas jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania metoprololu stężenie alkoholu we krwi może osiągać większą wartość i wolniej się zmniejszać.25
Mechanizm tej interakcji wynika prawdopodobnie z wpływu alkoholu na metabolizm metoprololu w wątrobie. Należy poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia nasilonego działania alkoholu oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych zarówno z metoprololem, jak i samym alkoholem, takich jak nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, nasilenie sedacji i pogorszenie sprawności psychomotorycznej.
W związku z powyższym, zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania metoprololu, a pacjentów należy poinformować o potencjalnych ryzykach związanych z tą interakcją.
Tabela interakcji metoprololu z innymi lekami
| Grupa leków/substancje | Opis interakcji | Poziom ważności interakcji |
|---|---|---|
| Antagoniści wapnia (werapamil, diltiazem) – podanie dożylne | Nasilenie hamującego działania na ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, kurczliwość i przewodnictwo przedsionkowo-komorowe; ryzyko zatrzymania akcji serca | Bardzo wysoki – przeciwwskazane |
| Antagoniści wapnia (werapamil, diltiazem) – podanie doustne | Addytywne zmniejszenie kurczliwości serca poprzez ujemne działanie chronotropowe i inotropowe | Wysoki – wymagana ścisła kontrola |
| Leki przeciwarytmiczne (chinidyna, tokainid, prokainamid, ajmalina, amiodaron, flekainid, propafenon, dyzopiramid) | Nasilenie działania na częstość akcji serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe; szczególnie niebezpieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory | Wysoki – ryzyko ciężkich działań niepożądanych |
| Inhibitory CYP2D6 (leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwhistaminowe, hydroksychlorochina, chinidyna, terbinafina) | Zwiększenie stężenia metoprololu w osoczu | Umiarkowany – potrzebna korekta dawkowania |
| Leki sympatykomimetyczne (adrenalina, leki przeciwkaszlowe, krople do nosa i oczu) | Możliwe zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi | Umiarkowany – wymagana obserwacja |
| Nitrogliceryna | Nasilenie hipotensyjnego działania metoprololu | Umiarkowany – wymagana obserwacja |
| Modulatory receptora fosforanu sfingozyny 1 (fingolimod) | Addytywne działanie zmniejszające częstość akcji serca | Wysoki – ryzyko znacznej bradykardii |
| Leki do znieczulenia ogólnego | Nasilenie kardiodepresyjnego działania | Wysoki – konieczny nadzór anestezjologiczny |
| Hydralazyna | Hamowanie metabolizmu pierwszego przejścia metoprololu, zwiększenie jego stężenia | Umiarkowany – potrzebna korekta dawkowania |
| Leki alfa-adrenolityczne (prazosyna, doksazosyna) | Nasilenie ostrego niedociśnienia ortostatycznego | Wysoki – wymagana szczególna ostrożność |
| Glikozydy naparstnicy | Ryzyko nadmiernej bradykardii i/lub wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego | Wysoki – konieczne monitorowanie EKG |
| Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) | Zmniejszenie przeciwnadciśnieniowego działania metoprololu | Umiarkowany – wymagana obserwacja |
| Ryfampicyna | Zmniejszenie stężenia metoprololu w osoczu | Umiarkowany – potrzebna korekta dawkowania |
| Leki przeciwcukrzycowe i insulina | Możliwe nasilenie lub przedłużenie hipoglikemii, maskowanie objawów hipoglikemii | Wysoki – konieczne monitorowanie glikemii |
| Lidokaina | Zmniejszenie wydalania lidokainy, nasilenie jej działania | Umiarkowany – potrzebna korekta dawkowania |
| Alkaloidy sporyszu | Nasilenie zwężającego naczynia działania | Umiarkowany – wymagana obserwacja |
| Alkohol | Zwiększenie stężenia metoprololu; alkohol osiąga większe stężenie we krwi i wolniej jest metabolizowany | Umiarkowany – zalecane ograniczenie spożycia |
| Klonidyna | Nasilenie nadciśnienia tętniczego po odstawieniu klonidyny | Wysoki – metoprolol należy odstawić przed odstawieniem klonidyny |
| Dipirydamol | Wpływ na wyniki testu z dipirydamolem | Umiarkowany – wymaga wstrzymania leczenia metoprololem |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania