Przeciwwskazania do stosowania leku Dilzem 120 retard

Dilzem 120 retard (diltiazemu chlorowodorek) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest przeciwwskazany w kilku istotnych sytuacjach klinicznych, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia lub życia pacjenta. Lekarz powinien bezwzględnie odradzić stosowanie tego leku w następujących przypadkach.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Stosowanie leku Dilzem 120 retard jest przeciwwskazane u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na diltiazemu chlorowodorek, który jest substancją czynną preparatu, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że tabletki zawierają 205,3 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co może być istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.²

Zaburzenia przewodnictwa i rytmu serca

Lek jest przeciwwskazany w następujących zaburzeniach rytmu i przewodnictwa:

• Zespół chorego węzła zatokowego – dysfunkcja węzła zatokowego stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania diltiazemu, ponieważ może prowadzić do nasilenia bradykardii i zaburzeń przewodzenia. Wyjątek stanowią pacjenci z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym.³
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia – diltiazem, poprzez swoje działanie na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, może nasilać istniejący blok, co stanowi istotne zagrożenie dla pacjenta. Podobnie jak w przypadku zespołu chorego węzła zatokowego, wyjątek stanowią osoby z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym.⁴
• Ciężka bradykardia – stosowanie leku Dilzem 120 retard jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką bradykardią definiowaną jako częstość akcji serca poniżej 40 uderzeń na minutę. Diltiazem może dodatkowo obniżyć częstość akcji serca, co może prowadzić do poważnych konsekwencji hemodynamicznych.⁵

Niewydolność serca

Niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania diltiazemu. Ze względu na negatywne działanie inotropowe, lek może pogłębiać niewydolność serca, nasilać zastój płucny i prowadzić do dalszego pogorszenia stanu klinicznego pacjenta.⁶

Interakcje lekowe stanowiące przeciwwskazanie

Istnieją określone leki, których jednoczesne stosowanie z diltiazemem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych interakcji:

• Dantrolen podawany dożylnie – jednoczesne stosowanie diltiazemu z dantrolem we wlewie dożylnym jest przeciwwskazane. Interakcja ta może skutkować ciężkimi zaburzeniami hemodynamicznymi, w tym ryzykiem zapaści krążeniowej.⁷
• Iwabradyna – jednoczesne stosowanie diltiazemu z iwabradyną, ze względu na sumowanie się działania chronotropowo ujemnego, może prowadzić do nadmiernej bradykardii i jest przeciwwskazane.⁸
• Lomitapid – łączne stosowanie lomitapidu z diltiazemem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko istotnych interakcji farmakokinetycznych i hemodynamicznych.⁹

Sytuacje kliniczne wymagające szczególnej uwagi

Oprócz bezwzględnych przeciwwskazań, istnieją sytuacje kliniczne, w których lekarz powinien dokładnie rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko związane ze stosowaniem diltiazemu:

1. Pacjenci z upośledzoną funkcją węzła zatokowego, ale bez spełnienia kryteriów zespołu chorego węzła
2. Pacjenci z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia
3. Pacjenci z bradykardią graniczną (40-50 uderzeń/min)
4. Pacjenci z nietolerancją laktozy, ze względu na zawartość laktozy jednowodnej w preparacie

Monitorowanie podczas leczenia

W przypadku wątpliwości co do możliwości zastosowania leku Dilzem 120 retard, zaleca się wykonanie badania EKG przed rozpoczęciem terapii w celu wykluczenia przeciwwskazań związanych z zaburzeniami przewodnictwa i rytmu serca. U pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju niewydolności serca wskazana jest ocena funkcji lewej komory serca przed włączeniem leku.

Należy pamiętać, że diltiazemu chlorowodorek może nasilać bradykardię i zaburzenia przewodnictwa nawet u pacjentów, u których wyjściowo nie występowały przeciwwskazania do jego stosowania. Dlatego istotne jest monitorowanie pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.