Właściwości farmakodynamiczne leku Dilzem 120 retard

Diltiazemu chlorowodorek, składnik aktywny preparatu Dilzem 120 retard, należy do grupy farmakoterapeutycznej wybiórczych antagonistów wapnia o bezpośrednim działaniu na serce, a dokładniej do pochodnych benzotiazepiny. Lek jest klasyfikowany kodem ATC: C08DB01.¹

Mechanizm działania

Jako antagonista wapnia, diltiazemu chlorowodorek działa poprzez hamowanie napływu jonów wapnia przez błony komórkowe. Ten mechanizm ma szczególne znaczenie w oddziaływaniu na mięśnie gładkie, zwłaszcza na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych.²

Wpływ na układ naczyniowy

Diltiazemu chlorowodorek wykazuje istotny efekt na naczynia krwionośne, powodując ich rozszerzenie, co prowadzi do zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego. W konsekwencji dochodzi do redukcji obciążenia następczego serca, a finalnie do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.³

Wpływ na mięsień sercowy

Diltiazemu chlorowodorek wykazuje silne działanie na mięsień sercowy. W dawkach terapeutycznych substancja ta charakteryzuje się bezpośrednim ujemnym działaniem chronotropowym, co oznacza, że hamuje odruchowe zwiększenie częstości akcji serca.⁴

Wpływ na układ przewodzący serca

Istotnym aspektem działania diltiazemu chlorowodorku jest jego wpływ na układ przewodzący serca. Substancja ta zmniejsza szybkość przewodzenia bodźców elektrycznych między przedsionkiem a komorą, co może mieć znaczenie w terapii zaburzeń rytmu serca. Dodatkowo, diltiazemu chlorowodorek może wykazywać ujemne działanie inotropowe, co oznacza zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego.⁵