Specjalne ostrzeżenia dotyczące stosowania Dilzem 120 retard

Stosowanie diltiazemu wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z określonymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego. W przypadku zaburzeń czynności lewej komory serca, bradykardii (gdzie istnieje ryzyko zaostrzenia) lub bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia widocznego w zapisie EKG (gdzie istnieje ryzyko zaostrzenia oraz, w rzadkich przypadkach, ryzyko wystąpienia bloku całkowitego) niezbędna jest ścisła obserwacja pacjenta¹.

Raportowano występowanie przypadków ostrej niewydolności nerek będącej skutkiem zmniejszonej perfuzji nerek u pacjentów z istniejącą chorobą serca, szczególnie u osób z osłabioną funkcją lewej komory, ciężką bradykardią lub ciężkim niedociśnieniem. U takich pacjentów zaleca się dokładne monitorowanie funkcji nerek².

Diltiazem a znieczulenie ogólne

Przed zastosowaniem znieczulenia ogólnego pacjent powinien poinformować anestezjologa o przyjmowaniu diltiazemu. Jest to istotne, ponieważ antagoniści wapnia, do których należy diltiazem, mogą nasilać zaburzenia kurczliwości, przewodzenia i automatyzmu mięśnia sercowego, a także potęgować działanie rozszerzające naczynia krwionośne środków używanych podczas znieczulenia³.

Szczególne grupy pacjentów

U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby może dojść do zwiększenia stężenia diltiazemu w osoczu. W przypadku tych grup pacjentów należy starannie obserwować wszelkie stany stanowiące przeciwwskazanie do stosowania produktu oraz zwrócić szczególną uwagę na konieczność zachowania środków ostrożności. Szczególnie istotne jest monitorowanie częstości akcji serca w początkowym okresie leczenia⁴.

Wpływ na nastrój pacjenta

Należy pamiętać, że stosowanie leków z grupy antagonistów wapnia, w tym diltiazemu, może wiązać się ze zmianami nastroju, włącznie z wystąpieniem depresji⁵.

Wpływ na przewód pokarmowy

Diltiazem, podobnie jak inni antagoniści wapnia, hamuje motorykę przewodu pokarmowego. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu u pacjentów, u których występuje ryzyko niedrożności jelit. Warto również zwrócić uwagę, że resztki produktu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu mogą być widoczne w kale pacjenta, jednak nie ma to znaczenia klinicznego⁶.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Zawartość laktozy

Produkt leczniczy Dilzem 120 retard zawiera 205,3 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej) w każdej tabletce o przedłużonym uwalnianiu. Z tego względu produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy⁷.

Zawartość sodu

Dilzem 120 retard zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę o przedłużonym uwalnianiu, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”⁸.

Środki ostrożności dotyczące stosowania Dilzem 120 retard

Podczas leczenia diltiazemem (Dilzem 120 retard) należy stosować następujące środki ostrożności:

• Monitorowanie kardiologiczne – ścisła obserwacja pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory, bradykardią lub blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia⁹
• Monitorowanie funkcji nerek – zwłaszcza u pacjentów z chorobą serca, osłabioną czynnością lewej komory, ciężką bradykardią lub ciężkim niedociśnieniem¹⁰
• Informowanie anestezjologa – przed znieczuleniem ogólnym należy poinformować o przyjmowaniu diltiazemu¹¹
• Szczególna ostrożność – u osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby¹²
• Obserwacja zmian nastroju – w tym możliwości wystąpienia depresji¹³
• Kontrola u pacjentów z ryzykiem niedrożności jelit – ze względu na hamujący wpływ diltiazemu na motorykę przewodu pokarmowego¹⁴

Każdy z powyższych środków ostrożności wymaga indywidualnego podejścia do pacjenta oraz regularnej oceny klinicznej, szczególnie w początkowym okresie leczenia, gdy ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być największe¹⁵.