Przedawkowanie
Lidokaina
Przedawkowanie lidokainy, lokalnego środka znieczulającego z grupy amidów, występuje przy stężeniu w osoczu przekraczającym 5 μg/ml i prowadzi do toksyczności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu sercowo-naczyniowego. Toksyczność manifestuje się progresywną sekwencją objawów: od parestezji okołoustnych, drętwienia języka, zawrotów głowy i szumów usznych, przez drgawki uogólnione, utratę przytomności, aż do depresji oddechowej i zatrzymania krążenia. W ciężkich przypadkach obserwuje się niedociśnienie tętnicze, bradykardię, zaburzenia rytmu serca oraz asystolię. Czynniki ryzyka obejmują m.in. nieprawidłowe dawkowanie, aplikację na uszkodzoną skórę lub błony śluzowe, wstrzyknięcie donaczyniowe oraz jednoczesne stosowanie innych środków miejscowo znieczulających. Methemoglobinemia, szczególnie u noworodków i niemowląt, stanowi dodatkowe zagrożenie, zwłaszcza przy współistniejącym stosowaniu leków indukujących powstawanie methemoglobiny (np. sulfonamidy, nitrofurantoina).
- Przedawkowanie lidokainy – definicja
- Mechanizm toksyczności lidokainy
- Czynniki ryzyka przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego
- Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego
- Methemoglobinemia
- Objawy dodatkowe
- Tabela objawów przedawkowania
- Postępowanie w przedawkowaniu
- Postępowanie w objawach ze strony OUN
- Postępowanie w objawach ze strony układu krążenia
- Postępowanie w zatrzymaniu krążenia
- Leczenie methemoglobinemii
- Uwagi dodatkowe
- Szczególne grupy pacjentów
- Interakcje lekowe zwiększające ryzyko toksyczności
- Środki ostrożności i zapobieganie przedawkowaniu
Przedawkowanie lidokainy – definicja
Przedawkowanie lidokainy to stan kliniczny wywołany obecnością zbyt wysokiego stężenia tej substancji w organizmie, co prowadzi do wystąpienia objawów toksyczności ogólnoustrojowej. Lidokaina, jako lokalny środek znieczulający z grupy amidów, może powodować toksyczne działanie głównie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy, gdy jej stężenie w osoczu przekracza poziom terapeutyczny (powyżej 5 μg/ml).1 Lidokaina jest składnikiem wielu produktów leczniczych stosowanych zarówno w postaci iniekcji, aerozoli, żeli, kremów, jak i preparatów doustnych.2
Mechanizm toksyczności lidokainy
Lidokaina działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych, hamując przewodzenie impulsów nerwowych. Przy nadmiernym stężeniu w osoczu dochodzi do nasilenia tego działania, co prowadzi do zaburzeń funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Toksyczność lidokainy manifestuje się jako progresywna sekwencja objawów, gdzie początkowo występuje pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, następnie jego zahamowanie, a w ciężkich przypadkach zahamowanie czynności układu krążenia.3
Kwasica metaboliczna, hiperkaliemia, hipokalcemia i hipoksemia mogą nasilać toksyczne działanie lidokainy, co jest szczególnie istotne w sytuacjach klinicznych, gdzie te zaburzenia mogą występować.4
Czynniki ryzyka przedawkowania
Do czynników zwiększających ryzyko przedawkowania lidokainy należą:
- Nieprawidłowe stosowanie produktu (znacznie większe dawki niż zalecane)5
- Aplikacja na uszkodzone błony śluzowe lub skórę6
- Niezamierzone wstrzyknięcie donaczyniowe7
- Jednoczesne stosowanie innych środków miejscowo znieczulających8
- Wstrzyknięcie do dobrze ukrwionej tkanki9
- Szybkie podanie produktu10
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania lidokainy charakteryzują się narastającym nasileniem i dotyczą głównie dwóch układów: ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego.11
Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego
Objawy toksyczności ze strony OUN zwykle poprzedzają objawy sercowo-naczyniowe i charakteryzują się stopniowo narastającą odpowiedzią z objawami o wzrastającym nasileniu.12 Początkowo u pacjentów mogą występować:
- Parestezje okołoustne i drętwienie wokół ust13
- Drętwienie języka14
- Uczucie pustki w głowie15
- Zawroty głowy16
- Przeczulica słuchowa i szumy uszne17
- Trudności ze skupieniem wzroku18
- Niepokój, nerwowość19
- Ziewanie20
Poważniejsze objawy, które mogą poprzedzać wystąpienie drgawek uogólnionych, to:
- Zaburzenia widzenia21
- Oczopląs22
- Drżenia lub skurcze mięśni23
- Dyzartria (zaburzenia mowy)24
- Ataksja25
- Pobudzenie26
Następnie mogą wystąpić:
- Drgawki uogólnione typu grand mal (trwające od kilku sekund do kilkunastu minut)27
- Utrata przytomności28
- Depresja oddechowa i zatrzymanie oddechu29
- Bezdech30
- Śpiączka31
Wskutek zwiększonej aktywności mięśniowej podczas drgawek, wkrótce po napadzie drgawkowym dochodzi do niedotlenienia i hiperkapnii, co prowadzi do zaburzeń oddychania i niedrożności dróg oddechowych.32
Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego
Objawy toksyczności ze strony układu sercowo-naczyniowego zwykle występują w ciężkich przypadkach i są zazwyczaj poprzedzane objawami toksyczności OUN. W wyniku wysokiego stężenia ogólnoustrojowego lidokainy mogą wystąpić:33
- Niedociśnienie tętnicze34
- Bradykardia35
- Zaburzenia rytmu serca36
- Zatrzymanie akcji serca37
- Asystolia38
- Spadek napięcia mięśnia sercowego39
- Rozszerzenie naczyń obwodowych40
Methemoglobinemia
W niektórych przypadkach przedawkowania lidokainy może wystąpić methemoglobinemia, stan, w którym hemoglobina ulega utlenieniu do methemoglobiny, co ogranicza jej zdolność do transportu tlenu.41
Należy zwrócić uwagę, że przy zwiększonej frakcji methemoglobiny odczyty z pulsooksymetru mogą zawyżać wysycenie hemoglobiny tlenem. W przypadku podejrzenia methemoglobinemii bardziej użyteczne może być monitorowanie wysycenia krwi tlenem przy użyciu CO-oksymetrii.42
Objawy dodatkowe
Mogą wystąpić również inne objawy, takie jak:
- Nudności i wymioty43
- Bezsenność44
- Splątanie45
- Senność46
Tabela objawów przedawkowania
| Układ | Objawy wczesne | Objawy zaawansowane | Objawy ciężkie |
|---|---|---|---|
| Ośrodkowy układ nerwowy |
|
|
|
| Układ sercowo-naczyniowy |
|
|
|
| Inne |
|
|
|
Postępowanie w przedawkowaniu
Leczenie przedawkowania lidokainy jest głównie objawowe i wspomagające. Kluczowe jest podjęcie odpowiednich działań w celu zapewnienia prawidłowej wentylacji, zatrzymania drgawek oraz wspomagania krążenia.47
Postępowanie w objawach ze strony OUN
W przypadku wystąpienia drgawek i innych ciężkich objawów neurologicznych należy:
- Zapewnić drożność dróg oddechowych48
- Podawać tlen49
- W razie potrzeby zastosować wentylację wspomaganą (maska i worek samorozprężalny)50
- Kontrolować drgawki poprzez dożylne podanie:51
- Diazepamu (0,1 mg/kg mc. iv.)
- lub tiopentalu sodu (1-3 mg/kg mc. iv.)
- W przypadku utrzymujących się drgawek rozważyć wczesną intubację dotchawiczą52
Postępowanie w objawach ze strony układu krążenia
W przypadku depresji układu sercowo-naczyniowego należy:
- Wspomagać krążenie poprzez wlew osocza lub płynów dożylnych53
- Rozważyć zastosowanie środków wazopresyjnych (przy świadomości ryzyka pobudzenia OUN)54
- W przypadku bradykardii podać atropinę dożylnie (0,5-1 mg)55
- Stosować leki o działaniu chronotropowym i/lub inotropowym56
Postępowanie w zatrzymaniu krążenia
W przypadku zatrzymania akcji serca należy natychmiast rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową według standardowych procedur.57
Leczenie methemoglobinemii
Klinicznie istotną methemoglobinemię należy leczyć poprzez powolną iniekcję dożylną błękitu metylenowego w dawce 1-4 mg/kg masy ciała.58
Uwagi dodatkowe
Należy pamiętać, że:
- Dializa ma znikomą wartość w leczeniu ostrego przedawkowania lidokainy59
- Ze względu na powolne wchłanianie lidokainy z powierzchni nieuszkodzonej skóry, pacjent z oznakami toksyczności powinien pozostawać pod obserwacją przez kilka godzin po zastosowaniu leczenia doraźnego60
- Leki przeciwdrgawkowe mogą również osłabiać proces oddychania i krążenia61
Szczególne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież
Stosowanie lidokainy w dużych dawkach i długotrwale u dzieci w wieku poniżej 6 lat może prowadzić do drgawek.62
Noworodki i niemowlęta
U noworodków i niemowląt poniżej 12 miesiąca życia istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia methemoglobinemii, szczególnie w przypadku zbyt częstego stosowania lidokainy.63 W przypadku produktów zawierających lidokainę i prylokainę (np. EMLA) ryzyko to jest szczególnie istotne.64
Interakcje lekowe zwiększające ryzyko toksyczności
Ryzyko wystąpienia methemoglobinemii wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu lidokainy z lekami indukującymi powstawanie methemoglobiny, takimi jak:65
- Sulfonamidy
- Nitrofurantoina
- Fenytoina
- Fenobarbital
Ponadto należy pamiętać, że jednoczesne stosowanie kilku środków miejscowo znieczulających ma działanie addytywne, co może zwiększać ryzyko toksyczności.66
Środki ostrożności i zapobieganie przedawkowaniu
Aby zminimalizować ryzyko przedawkowania lidokainy, należy:
- Ściśle przestrzegać zalecanego dawkowania i sposobu podania
- Unikać stosowania produktów zawierających lidokainę na uszkodzone błony śluzowe lub skórę, chyba że jest to wskazane
- Zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu różnych preparatów zawierających lidokainę
- Zachować szczególną ostrożność u dzieci poniżej 6 lat oraz noworodków i niemowląt poniżej 12 miesiąca życia
- Unikać jednoczesnego stosowania lidokainy z lekami indukującymi powstawanie methemoglobiny
- W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem67
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania