Przedawkowanie
Lidokaina

Przedawkowanie lidokainy, lokalnego środka znieczulającego z grupy amidów, występuje przy stężeniu w osoczu przekraczającym 5 μg/ml i prowadzi do toksyczności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu sercowo-naczyniowego. Toksyczność manifestuje się progresywną sekwencją objawów: od parestezji okołoustnych, drętwienia języka, zawrotów głowy i szumów usznych, przez drgawki uogólnione, utratę przytomności, aż do depresji oddechowej i zatrzymania krążenia. W ciężkich przypadkach obserwuje się niedociśnienie tętnicze, bradykardię, zaburzenia rytmu serca oraz asystolię. Czynniki ryzyka obejmują m.in. nieprawidłowe dawkowanie, aplikację na uszkodzoną skórę lub błony śluzowe, wstrzyknięcie donaczyniowe oraz jednoczesne stosowanie innych środków miejscowo znieczulających. Methemoglobinemia, szczególnie u noworodków i niemowląt, stanowi dodatkowe zagrożenie, zwłaszcza przy współistniejącym stosowaniu leków indukujących powstawanie methemoglobiny (np. sulfonamidy, nitrofurantoina).

Przedawkowanie lidokainy – definicja

Przedawkowanie lidokainy to stan kliniczny wywołany obecnością zbyt wysokiego stężenia tej substancji w organizmie, co prowadzi do wystąpienia objawów toksyczności ogólnoustrojowej. Lidokaina, jako lokalny środek znieczulający z grupy amidów, może powodować toksyczne działanie głównie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy, gdy jej stężenie w osoczu przekracza poziom terapeutyczny (powyżej 5 μg/ml).1 Lidokaina jest składnikiem wielu produktów leczniczych stosowanych zarówno w postaci iniekcji, aerozoli, żeli, kremów, jak i preparatów doustnych.2

Mechanizm toksyczności lidokainy

Lidokaina działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych, hamując przewodzenie impulsów nerwowych. Przy nadmiernym stężeniu w osoczu dochodzi do nasilenia tego działania, co prowadzi do zaburzeń funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Toksyczność lidokainy manifestuje się jako progresywna sekwencja objawów, gdzie początkowo występuje pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, następnie jego zahamowanie, a w ciężkich przypadkach zahamowanie czynności układu krążenia.3

Kwasica metaboliczna, hiperkaliemia, hipokalcemia i hipoksemia mogą nasilać toksyczne działanie lidokainy, co jest szczególnie istotne w sytuacjach klinicznych, gdzie te zaburzenia mogą występować.4

Czynniki ryzyka przedawkowania

Do czynników zwiększających ryzyko przedawkowania lidokainy należą:

  • Nieprawidłowe stosowanie produktu (znacznie większe dawki niż zalecane)5
  • Aplikacja na uszkodzone błony śluzowe lub skórę6
  • Niezamierzone wstrzyknięcie donaczyniowe7
  • Jednoczesne stosowanie innych środków miejscowo znieczulających8
  • Wstrzyknięcie do dobrze ukrwionej tkanki9
  • Szybkie podanie produktu10

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania lidokainy charakteryzują się narastającym nasileniem i dotyczą głównie dwóch układów: ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego.11

Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego

Objawy toksyczności ze strony OUN zwykle poprzedzają objawy sercowo-naczyniowe i charakteryzują się stopniowo narastającą odpowiedzią z objawami o wzrastającym nasileniu.12 Początkowo u pacjentów mogą występować:

  • Parestezje okołoustne i drętwienie wokół ust13
  • Drętwienie języka14
  • Uczucie pustki w głowie15
  • Zawroty głowy16
  • Przeczulica słuchowa i szumy uszne17
  • Trudności ze skupieniem wzroku18
  • Niepokój, nerwowość19
  • Ziewanie20

Poważniejsze objawy, które mogą poprzedzać wystąpienie drgawek uogólnionych, to:

  • Zaburzenia widzenia21
  • Oczopląs22
  • Drżenia lub skurcze mięśni23
  • Dyzartria (zaburzenia mowy)24
  • Ataksja25
  • Pobudzenie26

Następnie mogą wystąpić:

  • Drgawki uogólnione typu grand mal (trwające od kilku sekund do kilkunastu minut)27
  • Utrata przytomności28
  • Depresja oddechowa i zatrzymanie oddechu29
  • Bezdech30
  • Śpiączka31

Wskutek zwiększonej aktywności mięśniowej podczas drgawek, wkrótce po napadzie drgawkowym dochodzi do niedotlenienia i hiperkapnii, co prowadzi do zaburzeń oddychania i niedrożności dróg oddechowych.32

Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego

Objawy toksyczności ze strony układu sercowo-naczyniowego zwykle występują w ciężkich przypadkach i są zazwyczaj poprzedzane objawami toksyczności OUN. W wyniku wysokiego stężenia ogólnoustrojowego lidokainy mogą wystąpić:33

  • Niedociśnienie tętnicze34
  • Bradykardia35
  • Zaburzenia rytmu serca36
  • Zatrzymanie akcji serca37
  • Asystolia38
  • Spadek napięcia mięśnia sercowego39
  • Rozszerzenie naczyń obwodowych40

Methemoglobinemia

W niektórych przypadkach przedawkowania lidokainy może wystąpić methemoglobinemia, stan, w którym hemoglobina ulega utlenieniu do methemoglobiny, co ogranicza jej zdolność do transportu tlenu.41

Należy zwrócić uwagę, że przy zwiększonej frakcji methemoglobiny odczyty z pulsooksymetru mogą zawyżać wysycenie hemoglobiny tlenem. W przypadku podejrzenia methemoglobinemii bardziej użyteczne może być monitorowanie wysycenia krwi tlenem przy użyciu CO-oksymetrii.42

Objawy dodatkowe

Mogą wystąpić również inne objawy, takie jak:

  • Nudności i wymioty43
  • Bezsenność44
  • Splątanie45
  • Senność46

Tabela objawów przedawkowania

Układ Objawy wczesne Objawy zaawansowane Objawy ciężkie
Ośrodkowy układ nerwowy
  • Parestezje okołoustne
  • Drętwienie języka
  • Zawroty głowy
  • Szumy uszne
  • Trudności ze skupieniem wzroku
  • Niepokój
  • Nerwowość
  • Zaburzenia widzenia
  • Oczopląs
  • Drżenia mięśni
  • Skurcze mięśni
  • Dyzartria
  • Ataksja
  • Pobudzenie
  • Drgawki uogólnione
  • Utrata przytomności
  • Depresja oddechowa
  • Zatrzymanie oddechu
  • Bezdech
  • Śpiączka
Układ sercowo-naczyniowy
  • Rozszerzenie naczyń obwodowych
  • Niedociśnienie tętnicze
  • Bradykardia
  • Spadek napięcia mięśnia sercowego
Inne
  • Nudności
  • Wymioty
  • Splątanie
  • Methemoglobinemia
  • Ciężka methemoglobinemia
  • Zgon

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania lidokainy jest głównie objawowe i wspomagające. Kluczowe jest podjęcie odpowiednich działań w celu zapewnienia prawidłowej wentylacji, zatrzymania drgawek oraz wspomagania krążenia.47

Postępowanie w objawach ze strony OUN

W przypadku wystąpienia drgawek i innych ciężkich objawów neurologicznych należy:

  • Zapewnić drożność dróg oddechowych48
  • Podawać tlen49
  • W razie potrzeby zastosować wentylację wspomaganą (maska i worek samorozprężalny)50
  • Kontrolować drgawki poprzez dożylne podanie:51
    • Diazepamu (0,1 mg/kg mc. iv.)
    • lub tiopentalu sodu (1-3 mg/kg mc. iv.)
  • W przypadku utrzymujących się drgawek rozważyć wczesną intubację dotchawiczą52

Postępowanie w objawach ze strony układu krążenia

W przypadku depresji układu sercowo-naczyniowego należy:

  • Wspomagać krążenie poprzez wlew osocza lub płynów dożylnych53
  • Rozważyć zastosowanie środków wazopresyjnych (przy świadomości ryzyka pobudzenia OUN)54
  • W przypadku bradykardii podać atropinę dożylnie (0,5-1 mg)55
  • Stosować leki o działaniu chronotropowym i/lub inotropowym56

Postępowanie w zatrzymaniu krążenia

W przypadku zatrzymania akcji serca należy natychmiast rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową według standardowych procedur.57

Leczenie methemoglobinemii

Klinicznie istotną methemoglobinemię należy leczyć poprzez powolną iniekcję dożylną błękitu metylenowego w dawce 1-4 mg/kg masy ciała.58

Uwagi dodatkowe

Należy pamiętać, że:

  • Dializa ma znikomą wartość w leczeniu ostrego przedawkowania lidokainy59
  • Ze względu na powolne wchłanianie lidokainy z powierzchni nieuszkodzonej skóry, pacjent z oznakami toksyczności powinien pozostawać pod obserwacją przez kilka godzin po zastosowaniu leczenia doraźnego60
  • Leki przeciwdrgawkowe mogą również osłabiać proces oddychania i krążenia61

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Stosowanie lidokainy w dużych dawkach i długotrwale u dzieci w wieku poniżej 6 lat może prowadzić do drgawek.62

Noworodki i niemowlęta

U noworodków i niemowląt poniżej 12 miesiąca życia istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia methemoglobinemii, szczególnie w przypadku zbyt częstego stosowania lidokainy.63 W przypadku produktów zawierających lidokainę i prylokainę (np. EMLA) ryzyko to jest szczególnie istotne.64

Interakcje lekowe zwiększające ryzyko toksyczności

Ryzyko wystąpienia methemoglobinemii wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu lidokainy z lekami indukującymi powstawanie methemoglobiny, takimi jak:65

  • Sulfonamidy
  • Nitrofurantoina
  • Fenytoina
  • Fenobarbital

Ponadto należy pamiętać, że jednoczesne stosowanie kilku środków miejscowo znieczulających ma działanie addytywne, co może zwiększać ryzyko toksyczności.66

Środki ostrożności i zapobieganie przedawkowaniu

Aby zminimalizować ryzyko przedawkowania lidokainy, należy:

  • Ściśle przestrzegać zalecanego dawkowania i sposobu podania
  • Unikać stosowania produktów zawierających lidokainę na uszkodzone błony śluzowe lub skórę, chyba że jest to wskazane
  • Zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu różnych preparatów zawierających lidokainę
  • Zachować szczególną ostrożność u dzieci poniżej 6 lat oraz noworodków i niemowląt poniżej 12 miesiąca życia
  • Unikać jednoczesnego stosowania lidokainy z lekami indukującymi powstawanie methemoglobiny
  • W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem67
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl