Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lidokaina

Lidokaina, stosowana jako środek miejscowo znieczulający, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z objawami toksycznymi ograniczonymi głównie do ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia przy dużych dawkach. Po podaniu doustnym charakteryzuje się małą toksycznością, co zapewnia dobry margines bezpieczeństwa w przypadku przypadkowego połknięcia. Badania przedkliniczne nie wykazały specyficznych objawów toksyczności przy dawkach przewlekłych, a tolerancja miejscowa na skórze i błonach śluzowych jest dobra, choć emulsje o wysokim pH (~9) mogą powodować podrażnienie oczu. Genotoksyczność lidokainy nie została potwierdzona, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazuje potencjał genotoksyczny in vitro i in vivo, a także rakotwórczy w badaniach na szczurach przy długotrwałej ekspozycji na bardzo duże dawki. Mimo to, ocena ryzyka wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy typowym, krótkotrwałym stosowaniu klinicznym.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania lidokainy

Lidokaina to substancja czynna powszechnie stosowana jako środek znieczulający miejscowo, występująca w wielu produktach leczniczych. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji pochodzą z licznych badań przeprowadzonych zarówno na samej lidokainie, jak i na preparatach złożonych zawierających lidokainę jako jeden ze składników. Poniżej przedstawiono szczegółowy przegląd dostępnych danych przedklinicznych na temat bezpieczeństwa stosowania lidokainy.1 2

Toksyczność ostra i przewlekła

W badaniach na zwierzętach skutki toksyczne odnotowane po zastosowaniu dużych dawek lidokainy obejmowały głównie objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Lidokaina charakteryzuje się małą toksycznością ostrą po przyjęciu doustnym, co zapewnia dobry margines bezpieczeństwa w przypadku przypadkowego połknięcia.3 4

W badaniach nieklinicznych działanie toksyczne lidokainy obserwowano jedynie wtedy, gdy narażenie było większe niż maksymalna ekspozycja występująca u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej.5 6

Podczas długotrwałego podawania lidokainy w dawkach przewlekłych, w tym w badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej, nie odnotowano specyficznych objawów toksyczności, które nie byłyby powiązane z ogólnym profilem bezpieczeństwa lub działaniem farmakologicznym lidokainy.7

Tolerancja miejscowa

Badania tolerancji miejscowej z zastosowaniem lidokainy w różnych postaciach farmaceutycznych (kremy, żele, emulsje) wskazują, że jest ona dobrze tolerowana po stosowaniu na nieuszkodzoną skórę i błony śluzowe.8 9

W badaniach miejscowej tolerancji produktu Dynexan na policzkach chomików przez 4 tygodnie, obserwowane reakcje były niespecyficzne. Po zastosowaniu produktu nie zaobserwowano klinicznie istotnych zmian.10

Jednak w przypadku zastosowania emulsji lidokainy do oka, zaobserwowano reakcję w postaci znacznego podrażnienia. Reakcja ta mogła być związana z wysokim pH emulsji (około 9), ale prawdopodobnie była również częściowo wynikiem właściwości drażniących samych środków znieczulających miejscowo.11

W badaniu świnek morskich Dynexan (zawierający lidokainę) wykazał jedynie niewielkie właściwości uczulające.12

Genotoksyczność

Przeprowadzone badania genotoksyczności lidokainy nie wykazały jej potencjału mutagennego.13 14 15

Jednak istotnym aspektem w ocenie bezpieczeństwa lidokainy jest jej metabolit, 2,6-ksylidyna (2,6-dimetyloanilina), który wykazuje potencjał genotoksyczny, co stwierdzono w badaniach in vitro. Dane wskazujące na działanie mutagenne uzyskano w badaniach in vitro, w których stosowano ten metabolit w bardzo dużych, zbliżonych do toksycznych stężeniach.16 17

W niektórych badaniach stwierdzono, że metabolit lidokainy, 2,6-ksylidyna, wykazuje potencjał genotoksyczny zarówno in vitro, jak i in vivo.18 19

Rakotwórczość

Nie przeprowadzono bezpośrednich badań dotyczących rakotwórczości lidokainy, głównie ze względu na rodzaj wskazań do stosowania i krótki czas stosowania produktu u pacjentów.20 21

Natomiast przeprowadzono badania rakotwórczości metabolitu lidokainy – 2,6-ksylidyny. W badaniu przeprowadzonym u szczurów z zastosowaniem 2,6-ksylidyny, w testach o wysokiej czułości (przezłożyskowa ekspozycja i leczenie zwierząt po ich urodzeniu się przez 2 lata bardzo dużymi dawkami), zaobserwowano występowanie złośliwych i łagodnych nowotworów w jamach nosowych (w małżowinie nosowej sitowej).22 23

W bardziej szczegółowych badaniach rakotwórczości u szczurów narażonych na 2,6-ksylidynę in utero, w okresie po urodzeniu i przez całe życie, obserwowano powstawanie guzów zlokalizowanych w nozdrzach, tkance podskórnej i w wątrobie.24 25

Należy podkreślić, że ocena ryzyka obejmująca porównanie obliczonych maksymalnych ekspozycji u ludzi w związku z przerywanym stosowaniem lidokainy z ekspozycją stosowaną w badaniach nieklinicznych wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w zastosowaniach klinicznych.26 27

Kliniczne znaczenie występowania tych zmian nowotworowych w związku z krótkoterminowym lub okresowym stosowaniem lidokainy jako środka miejscowo znieczulającego pozostaje nieznane.28 29

Toksyczność reprodukcyjna

Wpływ na płodność

W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano zaburzeń płodności samców lub samic szczurów pod wpływem stosowania lidokainy.30 31

Teratogenność i toksyczność w okresie rozwoju zarodkowo-płodowego

W badaniach rozwoju zarodka i płodu, w których szczurom lub królikom podawano lidokainę w okresie rozwoju narządów, nie zaobserwowano działania teratogennego.32 33 34

Jednak zaobserwowano embriotoksyczność u królików po zastosowaniu dawek toksycznych dla matki.35 36 37

Lidokaina przenika przez barierę łożyskową drogą prostej dyfuzji. Proporcja ekspozycji zarodka i płodu na lidokainę względem jej stężenia w surowicy matki mieści się w zakresie od 0,4 do 1,3.38 39

Wpływ na rozwój pourodzeniowy

W badaniach na szczurach wykazano, że po stosowaniu dawek lidokainy poniżej zakresu toksyczności dla samicy ciężarnej nie stwierdzono wpływu na pourodzeniowy rozwój potomstwa.40 41

Jednak u młodych szczurów eksponowanych w późnym okresie ciąży i w trakcie laktacji na dawki toksyczne dla matki, odnotowano skrócony czas przeżycia poporodowego.42

Ekspozycja płodu na duże dawki lidokainy mogła wpływać na przepływ krwi w macicy i powodować drgawki u płodu.43 44

Badania specjalne

W badaniach toksycznych przeprowadzonych z użyciem produktu Lidbree zawierającego lidokainę w stężeniu 40 lub 50 mg/ml, przy maksymalnej objętości dawki domacicznej wynoszącej 1 ml/kg u samic psa rasy beagle przez 28 dni, nie stwierdzono ogólnoustrojowej toksyczności lidokainy ani reakcji miejscowych w błonach śluzowych pochwy, szyjki macicy lub macicy.45

Dawka lidokainy wynosząca 40 lub 50 mg/kg była 7-10 razy większa od dawki stosowanej u ludzi w celach terapeutycznych. Żadne wyniki badań pojedynczej dawki 40 mg/kg lidokainy nie wykazały ryzyka ogólnoustrojowej toksyczności lub obwodowej neurotoksyczności po podaniu pojedynczej dawki u ludzi.46

Podsumowanie przedklinicznych danych o bezpieczeństwie

Dane przedkliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka podczas stosowania lidokainy zgodnie z zaleceniami.47 48

Należy jednak zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania lidokainy w dużych dawkach ze względu na potencjalne ryzyko związane z genotoksycznym i rakotwórczym działaniem jej metabolitu, 2,6-ksylidyny. Znaczenie kliniczne tych obserwacji przy krótkotrwałym i okresowym stosowaniu lidokainy jako środka miejscowo znieczulającego pozostaje nieznane, jednak ocena ryzyka wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w typowych zastosowaniach klinicznych.49 50

Parametr bezpieczeństwa Główne ustalenia Znaczenie kliniczne
Toksyczność ostra Objawy ze strony OUN i układu krążenia; mała toksyczność po podaniu doustnym Dobry margines bezpieczeństwa przy przypadkowym połknięciu
Tolerancja miejscowa Dobra tolerancja na skórze i błonach śluzowych; możliwe podrażnienie oczu Unikać kontaktu z oczami
Genotoksyczność Lidokaina – brak potencjału mutagennego; metabolit 2,6-ksylidyna – potencjał genotoksyczny in vitro i in vivo Nieistotne przy krótkotrwałym stosowaniu
Rakotwórczość Nie badano dla lidokainy; metabolit 2,6-ksylidyna powodował nowotwory u szczurów po długotrwałej ekspozycji na bardzo duże dawki Szeroki margines bezpieczeństwa przy typowym stosowaniu klinicznym
Reprodukcja – płodność Brak wpływu na płodność samców i samic szczurów Nie przewiduje się wpływu na płodność u ludzi
Reprodukcja – teratogenność Brak działania teratogennego; embriotoksyczność u królików po dawkach toksycznych dla matki Niskie ryzyko przy dawkach terapeutycznych
Reprodukcja – rozwój pourodzeniowy Brak wpływu przy dawkach nietoksycznych dla matki; skrócone przeżycie poporodowe przy dawkach toksycznych dla matki Niskie ryzyko przy dawkach terapeutycznych

51

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl