Właściwości farmakokinetyczne
Psotriol (50 mcg + 0,5 mg)/g
Psotriol to maść zawierająca kalcypotriol (50 µg/g) oraz betametazon dipropionian (0,5 mg/g), stosowana miejscowo w leczeniu łuszczycy. Farmakokinetyka obu składników wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe (<1% dawki 2,5 g na 625 cm² zdrowej skóry przez 12 h), które może wzrosnąć do około 24% przy aplikacji na skórę uszkodzoną lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Obie substancje wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza (~64%) oraz szybki metabolizm – betametazon głównie w wątrobie i nerkach do glukuronidów i estrów siarczanowych. W badaniach klinicznych stężenia kalcypotriolu i betametazonu w osoczu były poniżej granicy oznaczalności, choć wykryto metabolity u niektórych pacjentów. Okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi 5-6 godzin, jednak po aplikacji miejscowej eliminacja jest wydłużona do kilku dni z powodu odkładania się substancji w skórze.
Właściwości farmakokinetyczne leku Psotriol
Psotriol to maść zawierająca kombinację dwóch substancji czynnych: kalcypotriol (50 mikrogramów/g w postaci kalcypotriolu jednowodnego) oraz betametazon (0,5 mg/g w postaci betametazonu dipropionianu). Właściwości farmakokinetyczne obu składników zostały dobrze zbadane i określone, zarówno w pojedynczych aplikacjach, jak i w zastosowaniu łącznym w postaci maści.1
Wchłanianie przezskórne
Badania kliniczne z wykorzystaniem maści znakowanej radioizotopowo wykazały, że wchłanianie ogólnoustrojowe kalcypotriolu i betametazonu z preparatu Psotriol jest minimalne i wynosi mniej niż 1% zastosowanej dawki (2,5 g), gdy produkt leczniczy aplikowany jest na zdrową skórę o powierzchni 625 cm² przez okres 12 godzin.2
Stopień wchłaniania leku może być jednak wyższy w określonych warunkach klinicznych. Stosowanie produktu leczniczego na obszary skóry pokryte łuskami łuszczycowymi lub pod opatrunkiem okluzyjnym może zwiększać wchłanianie kortykosteroidów stosowanych miejscowo.3 W przypadku aplikacji na skórę uszkodzoną, wchłanianie produktu leczniczego wzrasta znacząco – do około 24%.4
Dystrybucja i wiązanie z białkami
Po ekspozycji ogólnoustrojowej zarówno kalcypotriol, jak i betametazonu dipropionian charakteryzują się znacznym stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 64%.5
Badania dystrybucji tkankowej przeprowadzone na szczurach z zastosowaniem znakowanych radioizotopem substancji czynnych wykazały, że najwyższe stężenia kalcypotriolu i betametazonu dipropionianu były obserwowane w nerkach i wątrobie.6
Metabolizm
Po ekspozycji ogólnoustrojowej obie substancje czynne ulegają szybkiemu i intensywnemu metabolizmowi.7 Betametazon jest metabolizowany głównie w wątrobie, ale także w nerkach, do postaci glukuronidów i estrów siarczanowych.8
W badaniach klinicznych obejmujących 34 pacjentów z zaawansowaną łuszczycą tułowia i owłosionej skóry głowy, leczonych przez 4 lub 8 tygodni produktami zawierającymi kalcypotriol i betametazonu dipropionian w postaci żelu lub maści, stężenia obu substancji czynnych w próbkach krwi były poniżej dolnej granicy oznaczalności. Jednakże u niektórych pacjentów wykryto metabolity obu substancji czynnych – jeden metabolit kalcypotriolu i jeden metabolit betametazonu dipropionianu.9
Eliminacja
Okres półtrwania w osoczu w fazie eliminacji dla obu substancji czynnych po podaniu dożylnym wynosi od 5 do 6 godzin.10 Jednakże ze względu na właściwość odkładania się substancji w skórze, rzeczywisty czas wydalania po aplikacji miejscowej jest znacznie dłuższy i może wynosić nawet kilka dni.11
Drogi wydalania różnią się dla poszczególnych substancji czynnych. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że kalcypotriol jest wydalany głównie z kałem (szczury i świnki morskie), natomiast betametazonu dipropionian jest wydalany głównie z moczem (szczury i myszy).12
Charakterystyka farmakokinetyczna
| Parametr | Kalcypotriol | Betametazonu dipropionian |
|---|---|---|
| Wchłanianie przez skórę zdrową | Mniej niż 1% dawki (2,5 g) przy aplikacji na 625 cm² przez 12h | |
| Wchłanianie przez skórę uszkodzoną | Około 24% | |
| Wiązanie z białkami osocza | Około 64% | |
| Okres półtrwania w osoczu (po podaniu dożylnym) | 5-6 godzin | |
| Główne narządy dystrybucji | Nerki i wątroba | |
| Główne miejsca metabolizmu | Nie określono szczegółowo | Wątroba i nerki |
| Główna droga eliminacji | Z kałem (badania na szczurach i świnkach) | Z moczem (badania na szczurach i myszach) |
| Czas eliminacji po podaniu miejscowym | Liczony w dniach (ze względu na odkładanie się w skórze) | |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania